<p class="ql-block"> 阳光爬上山峦的脊线,风里裹着甜香。眼前一晃——枝条在眼前虚化成粉雾,没急着往前走,只让那光、那香、那粉与绿的呼吸,先落进衣领里。</p> <p class="ql-block"> 小路从花海中央切开一道柔软的缝隙,蜿蜒着引人往深处去。鞋底沾了点微潮的泥土,身旁是漫无边际的粉红,层层叠叠,仿佛整片田野都泡在春酿的酒里。</p> <p class="ql-block"> 一簇低垂的桃花,见两位摄影师在忙活,悄悄把他们也框进取景器,原来人也是春色的一部分,专注的样子,比花还动人。</p> <p class="ql-block"> 一片粉红映在不同人的瞳孔里——原来春天从不挑人,它只管开,而人,只管被它照亮。</p> <p class="ql-block"> 一间砖瓦老屋,门楣上春联红得未褪,墨迹还润,桃花垂在门楣上,像一挂天然的帘子;风一吹,几瓣落进对联的“福”字里,仿佛春天自己提了笔,悄悄改了年味。</p> <p class="ql-block">花谢的快,土得称早松,树记得人的好…</p> <p class="ql-block"> 山泉散漫绕街流,万树桃花映小楼…</p> <p class="ql-block"> 红褐色的泥土在脚下微潮,踩上去有微微的弹性。忽然明白,所谓桃源,并非隔绝尘世,而是人与花、与土、与光,都认得彼此的步调。</p> <p class="ql-block"> 萋萋芳草春云乱,</p><p class="ql-block"> 愁在夕阳中,</p><p class="ql-block"> 短亭别酒,</p><p class="ql-block"> 平湖画舫,垂柳骄骢。</p><p class="ql-block"> 一声啼鸟,</p><p class="ql-block"> 一番夜雨,</p><p class="ql-block"> 一阵东风,</p><p class="ql-block"> 桃花吹尽,佳人何在,</p><p class="ql-block"> 门掩残红。 --元 张可之</p> <p class="ql-block"> 一山飞峙大江边,</p><p class="ql-block"> 跃上葱茏四百旋。</p><p class="ql-block"> 冷眼向洋看世界,</p><p class="ql-block"> 热风吹雨洒江天。</p><p class="ql-block"> 云横九派浮黄鹤,</p><p class="ql-block"> 浪下三吴起白烟。</p><p class="ql-block"> 陶令不知何处去,</p><p class="ql-block"> 桃花源里可耕田?</p><p class="ql-block"> --毛泽东 七律 《登庐山》</p> <p class="ql-block"> 风大了,花枝轻晃,粉红的雨便簌簌而下。花瓣打着旋儿落,停在肩头,滑进衣领,凉丝丝的。</p> <p class="ql-block"> 西王母桃种我家,三千阳春始一花。</p> <p class="ql-block">地面铺了一层薄薄的粉,踩上去几乎无声,桃树不说话,只把枝条伸得更开些,把春天,一寸寸递到人手边。</p> <p class="ql-block"> 游女春衫已试单,</p><p class="ql-block"> 桃花飞尽野梅酸。</p><p class="ql-block"> 怪来一夜蛙声歇,</p><p class="ql-block"> 又作东风十日寒</p> <p class="ql-block"> 游人三三两两 ,笑声轻得像花瓣飘落,这一刻,不必赶路,只要在花里待着,春天就飘进了心里。</p> <p class="ql-block"> 桃花春色暖先开,明媚谁人不看来。可惜狂风吹落后,殷红片片点莓苔。 </p><p class="ql-block"> —周朴 《桃花》</p> <p class="ql-block"> 先贤盛说桃花源,尘忝何堪武陵源。</p> <p class="ql-block"> 春天从不宏大,它就在这枝头、在肩头、在泥土里、在人弯腰又直起的间隙中——不声不响,却把整个世界,染成了桃色。</p> <p class="ql-block"> 朝朝期待仙人顾,</p><p class="ql-block"> 日日桃花笑春风。</p><p class="ql-block"> 忽闻仙踪一朝至,</p><p class="ql-block"> 桃花人面分外红…</p><p class="ql-block"> 明 唐寅《桃花庵遇仙记》</p> 南国有佳人,荣华若桃李… <p class="ql-block"> 朱唇一点桃花殷,</p><p class="ql-block"> 宿妆娇羞偏髻鬟。</p> <p class="ql-block"> 去年今日此门中,</p><p class="ql-block"> 人面桃花相映红。</p><p class="ql-block"> 人面不知何处去,</p><p class="ql-block"> 桃花依旧笑春风。</p><p class="ql-block"> --唐 崔护 《题都城南庄》</p> <p class="ql-block"> 桃树一列列,像谁用胭脂在田野上写了一行行诗。</p> <p class="ql-block"> 看鸟儿掠过花枝,风里的花香更浓,混着泥土与青草的气息,沉甸甸地落进肺腑。</p> <p class="ql-block"> 山在远处静卧,天兰的澄澈,云浮得轻巧,鸟儿自由自在的翱翔。桃花在山野里撒着欢儿开放。</p> <p class="ql-block">山东省摄影家协会会员 矫正色温 摄影 编辑 制作 谢谢观赏</p>