<p class="ql-block">青砖未染旧时尘,玻璃映日写春痕,</p><p class="ql-block">仰韶名刻檐牙下,圆塔削云势欲奔。</p><p class="ql-block">池浮素影摇新柳,树抱微光落小园。</p><p class="ql-block">我立风前忽低语:七千年梦,正从窗内轻轻推门。</p> <p class="ql-block">彩陶未冷火初温,庙底沟风过掌纹。</p><p class="ql-block">一笔柔波游四野,千山同绘仰韶纹。</p><p class="ql-block">那时无字却有信,陶上花开即年轮。</p><p class="ql-block">我俯身读那石牌,仿佛听见陶轮转动——</p><p class="ql-block">一声慢,一声深,一声把整个新石器时代,</p><p class="ql-block">轻轻旋进我掌心。</p> <p class="ql-block">时间不是直线,是陶罐叠起的坡道:</p><p class="ql-block">庙底沟在高处,西王村在低处,</p><p class="ql-block">半坡的陶片还沾着晨露,</p><p class="ql-block">泉护的纹样已漫过山梁。</p><p class="ql-block">我指尖划过图表上的年数——</p><p class="ql-block">5700,5300,4900……</p><p class="ql-block">像数一串未干的陶坯,</p><p class="ql-block">每一道刻痕,都是先民俯身时,</p><p class="ql-block">衣袖扫过泥土的弧度。</p> <p class="ql-block">长隧幽幽,陶列如阵,</p><p class="ql-block">红布覆身,金纹浮沉。</p><p class="ql-block">木栏微凉,步声轻响,</p><p class="ql-block">我走过一排排沉默的瓮,</p><p class="ql-block">它们腹中空着,却盛满风、火、水与手温。</p><p class="ql-block">光从顶隙垂落,像五千年前未熄的窑火,</p><p class="ql-block">悄悄落在我肩上——</p><p class="ql-block">原来我们不是参观者,</p><p class="ql-block">是应约而来的,</p><p class="ql-block">那一捧被陶土记住的体温。</p> <p class="ql-block">仙门山不设门,只立两峰如揖。</p><p class="ql-block">赤岩层叠,似陶胎经火后凝定的肌理,</p><p class="ql-block">树从石缝探出青枝,</p><p class="ql-block">风一吹,便抖落整座仰韶的晨光。</p><p class="ql-block">我攀阶而上,石阶温润,</p><p class="ql-block">苔痕微滑,恍若踩着彩陶罐沿的弧度向上。</p><p class="ql-block">山不言,却把庙底沟的线条、西王村的节奏、</p><p class="ql-block">半坡的呼吸,都刻进岩层里——</p><p class="ql-block">原来仙门不是天开,</p><p class="ql-block">是人用脚步,一阶一阶,</p><p class="ql-block">把大地走成了通往远古的甬道。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">春游何须远寻?</p><p class="ql-block">仰韶在馆中呼吸,仙门在足下延展。</p><p class="ql-block">我携一襟山风、半袖陶光归来,</p><p class="ql-block">衣袋里,还揣着几粒未命名的陶砂——</p><p class="ql-block">它们不说话,</p><p class="ql-block">却在我掌心,</p><p class="ql-block">轻轻转着,</p><p class="ql-block">一个未冷却的、七千岁的春天。</p>