<p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">前言:</span></p><p class="ql-block">海坨山高气寒,寻常草木难生。前日见岩巅枯木,虬枝傲雪,有感而发;今日修图见新绿丛生,又忆春归之期。枯者,乃岁月之印记;绿者,乃生机之开端。且看《岩巅枯木吟》,品风霜蚀刻之骨;再赏《岩巅新绿吟》,睹春涌峰巅之姿。枯荣循环,本是自然常理,亦是人生修行。</p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">岩巅枯木吟</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">孤岩峭立破云烟,枯木虬枝向碧天。</p><p class="ql-block">霜蚀岩身添锈色,风梳草色入荒年。</p><p class="ql-block">千寻绝壁凝苍霭,一抹残阳染石巅。</p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">莫叹冬深无翠影,春雷醒后绿如弦。</span></p> <p class="ql-block">岩巅新绿吟</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">峭壁曾披霜雪痕,今朝新绿满岩根。</p><p class="ql-block">苔痕晕染千层锦,草色铺陈万缕春。</p><p class="ql-block">云影轻移添秀色,风枝漫舞奏清音。</p><p class="ql-block">莫言绝顶无佳景,翠涌峰巅自可人。</p>