自渡余生

了无

<p class="ql-block">开篇语</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 天地悠悠,万物皆客;浮生渺渺,百感自归。日非我有,月非我私,世相纷纭,原是身外之幻;岁月独属,寸心自珍,尘途辗转,方知己是归途。人之一世,或逢晴雨,或历风霜,行至中年,渐悟繁华皆梦,荣枯皆空,惟此一身相伴,惟此一心相依。不逐虚名,不贪浮利,不寄悲欢于他人,不托安危于外物。自渡余生,当以温柔待己,以从容立身,以清宁守心,以坚忍迎风雨。前路纵有千重浪,吾自撑舟;世间纵有万般扰,吾自安步。</p><p class="ql-block"> 从此惜己如珍,爱己如宝,不负流年,不负此生。</p> <p class="ql-block">沁园春·自安</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">日非我有,月非我有,世界皆虚。</p><p class="ql-block">惟寻常日子,由心自度;悠悠岁月,任我安居。</p><p class="ql-block">世事纷纭,人情聚散,淡把尘缘细细梳。</p><p class="ql-block">清欢里,守一窗烟火,不羡江湖。</p><p class="ql-block"> 平生何用争趋,</p><p class="ql-block">但静对、风来云自舒。</p><p class="ql-block">看朝升暮落,光阴属己;春来秋去,岁月如书。</p><p class="ql-block">心有澄明,眼无俗扰,一笑人间万事疏。</p><p class="ql-block">从今始,把平凡光景,酿作温舒。</p> <p class="ql-block">采桑子</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">日头月色皆非我,</p><p class="ql-block">不慕风流,</p><p class="ql-block">自守清柔,</p><p class="ql-block">偏爱平生老己悠。</p><p class="ql-block"> 世间万象原无属,</p><p class="ql-block">心自安休,</p><p class="ql-block">事亦轻酬,</p><p class="ql-block">静度流年不妄求。</p> <p class="ql-block">自 渡</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">日影天光非我有,</p><p class="ql-block">清辉月色亦难留。</p><p class="ql-block">惟将日子随心度,</p><p class="ql-block">自有年华静里收。</p><p class="ql-block">世事纷纭休着意,</p><p class="ql-block">尘缘浅淡莫强求。</p><p class="ql-block">平生不羡江湖阔,</p><p class="ql-block">守得安闲自渡悠。</p> <p class="ql-block">结篇话</p><p class="ql-block"> 自渡余生,贵在守心;独行岁月,重在惜己。外物皆幻,得失随缘,世事千般,终须自处。不攀不比,不怨不尤,不执过往,不忧将来,只将余生温柔相付,只把己身珍重相携。晴时沐光,雨时撑伞,寒添衣,暖静心,凡事但求心安,不求人懂。行至水穷,坐看云起;历经风雨,愈知自珍。余生不长,惟愿善待自己,安然自渡,清欢自守,淡看人间起落,静度岁月悠长,以一己之心,安一己之身,圆满一己之浮生。</p>