<p class="ql-block">人处瓯江畔,心暖家乡情,</p><p class="ql-block">此生投对地,幸运伴我行!</p> <p class="ql-block">四楼悬空一园春,紫藤垂落似云屯。</p><p class="ql-block">我们倚栏笑语细,风过裙角带花痕。</p><p class="ql-block">人造草软如旧梦,小桌圆圆盛暖昏。</p><p class="ql-block">谁说花园必在山?我家城,把春天种在半空。</p> <p class="ql-block">白亭静立花深处,远山浮黛水如绸。</p><p class="ql-block">我坐亭中不须问,半日光阴已自由。</p><p class="ql-block">蓝巾轻系风微起,城影浮沉入眼柔。</p><p class="ql-block">原来繁华不必喧,静处自有万般悠。</p> <p class="ql-block">拱门题字春之驿,喷泉轻溅碎日光。</p><p class="ql-block">人影往来皆含笑,花气氤氲满衣裳。</p><p class="ql-block">我驻足,不为留影,只为这一刻心敞——</p><p class="ql-block">家乡的春天,从不吝啬,只待你抬眼相望。</p> <p class="ql-block">秋千轻晃山与楼,红玫攀上木纹柔。</p><p class="ql-block">我们并肩不说话,笑却比风还自由。</p><p class="ql-block">远山是墨,高楼是笔,而我们,是画中游走的韵脚——</p><p class="ql-block">这城的节奏,从来不赶人,只邀人慢慢走。</p> <p class="ql-block">栏杆微凉云欲雨,山影沉沉压城隅。</p><p class="ql-block">我倚着,看绿意爬满白构,看风翻动叶的书。</p><p class="ql-block">阴天亦有清欢味,不必晴光才出游。</p><p class="ql-block">我家城,连天气都懂:留白,也是款待。</p> <p class="ql-block">紫拱门前齐驻足,笑靥如花映城流。</p><p class="ql-block">“风信子园”题字在,身后是水是云岫。</p><p class="ql-block">我们不争C位,只争谁笑得更久——</p><p class="ql-block">家乡的合影,从来不用滤镜,本色就是温柔。</p> <p class="ql-block">拱门如画框住我,天际线在肩头游。</p><p class="ql-block">蓝巾飘,小包轻,花影斜斜落衣袖。</p><p class="ql-block">不需远行寻诗意,抬步即是景中游。</p><p class="ql-block">我家城,把远方种在街角,把诗意养在心头。</p> <p class="ql-block">四代住宅建东边,塘塗变座座高楼</p><p class="ql-block">金融商业一条街,成功人士汇集在</p><p class="ql-block">空中花园5万平,人中龙凰身世显</p> <p class="ql-block">三层水珠跳玉盘,紫瓣浮香绕石栏。</p><p class="ql-block">我立泉前风微湿,玻璃楼影落肩宽。</p><p class="ql-block">白帽遮阳,蓝巾系梦,水声是城的低喃——</p><p class="ql-block">原来最潮的打卡点,是水、光、人,三者自然相安。</p> <p class="ql-block">杨府山径花影斜,墨镜遮阳步自遐。</p><p class="ql-block">绿浓处有新芽破土,远处塔吊正写云霞。</p><p class="ql-block">我停步,听风过林梢,听城在生长——</p><p class="ql-block">老山与新城,原是一对默契的搭档。</p> <p class="ql-block">粉紫纷披小径旁,山色遥衔一袖香。</p><p class="ql-block">我缓步,不数花名,只收满襟清气长。</p><p class="ql-block">树影婆娑山影淡,衣角拂过春未央。</p><p class="ql-block">这城的花园,不讲排场,只讲:你来,便刚好。</p> <p class="ql-block">“颐安小院”金匾暖,石子小径引幽光。</p><p class="ql-block">假山静立苔痕浅,盆栽低语旧时光。</p><p class="ql-block">我推门,不为寻古,只为心落一处安放——</p><p class="ql-block">我家城的慢,藏在青砖缝里,等你弯腰细看。</p> <p class="ql-block">甄宴门前笑成团,衣色如春各不同。</p><p class="ql-block">青衫配杏裙,墨衣衬桃红,中式檐角映晴空。</p><p class="ql-block">我们不摆姿势,只把欢喜,站成一道风景——</p><p class="ql-block">家乡的庭院,盛得下热闹,也容得下清风。</p> <p class="ql-block">紫花灼灼映人立,墨镜后眼波自闲。</p><p class="ql-block">起重机臂划天际,高楼新骨正拔节。</p><p class="ql-block">我站在这新旧交界处,不惊不叹只微笑——</p><p class="ql-block">生长中的城,才是最鲜活的骄傲。</p> <p class="ql-block">沙场轻响马蹄匀,白栏围住一隅春。</p><p class="ql-block">骑手端坐如松立,檐外青山静相闻。</p><p class="ql-block">我驻足,看少年驰过光影,看汗珠闪在额角——</p><p class="ql-block">原来我家城,连马场都透着一股认真又轻盈的劲儿。</p> <p class="ql-block">棕马甲衬绿成行,花影摇曳步生香。</p><p class="ql-block">树影裁衣风作线,城在身后不声张。</p><p class="ql-block">我走过,不拍照,只把这一刻的自在,悄悄缝进衣襟——</p><p class="ql-block">家乡的日常,本就自带滤镜:叫“心安”。</p> <p class="ql-block">“饭宴小院”木门旧,砖墙斑驳苔痕柔。</p><p class="ql-block">我踱过,蓝巾拂过门楣,花影落肩不回头。</p><p class="ql-block">灰砖铺路,花气盈袖,连时光都放慢了走——</p><p class="ql-block">这城的烟火气,一半在鼎沸,一半在静守。</p> <p class="ql-block">石板小径通月季,红匾悬处春正炽。</p><p class="ql-block">人影徐行花影里,湖光山色皆入诗。</p><p class="ql-block">我缓步,不赶路,只让脚步应和花期——</p><p class="ql-block">家乡的园子,从不催人,只等你,慢慢来。</p> <p class="ql-block">紫丛深处我含笑,蓝巾轻扬风自招。</p><p class="ql-block">亭台隐约青黛里,花气氤氲满衣袍。</p><p class="ql-block">不须远赴江南梦,此间春色已丰饶——</p><p class="ql-block">我家城,把四季,种在街巷,养在心梢。</p> <p class="ql-block">紫花如海映高楼,墨镜遮阳笑未收。</p>
<p class="ql-block">橙巾一点跳晴光,城在身后正奔流。</p>
<p class="ql-block">我与她并肩而立,不言发展,只说:</p>
<p class="ql-block">“你看,这花,开得多自在——像不像我们?”</p> <p class="ql-block">几何穹顶接云流,红鞋点地步从容。</p><p class="ql-block">我仰首,三角切开天光,风从檐角轻轻送——</p><p class="ql-block">城市阳台,不是观景台,是城递给我的,一张邀请函:</p><p class="ql-block">“来,站高一点,看看你长大的地方,多辽阔。”</p> <p class="ql-block">香格里拉花如海,粉瓣簇簇映招牌。</p><p class="ql-block">我驻足,不为奢华,只为那抹粉,撞进眼底的暖——</p><p class="ql-block">家乡的五星级,不止在服务,更在:</p><p class="ql-block">把一朵花,种得比招牌更亮。</p> <p class="ql-block">蓝幕高楼映天青,新叶初生小树亭。</p><p class="ql-block">我走过,不数玻璃几重,只觉风过耳畔清——</p><p class="ql-block">这城的现代,从不冰冷;它把光,调得刚刚好。</p> <p class="ql-block">几何广场步生风,红鞋点地影如弓。</p><p class="ql-block">我举机,不拍建筑,只录下风拂过发梢的轻——</p><p class="ql-block">城市阳台的真意,是让每个普通人,都站成自己的风景。</p> <p class="ql-block">黑白地砖接穹顶,“城市阳台”石上铭。</p><p class="ql-block">我立其中,不仰不俯,只觉心随光影平——</p><p class="ql-block">这城给我的底气,从来不是高度,而是:</p><p class="ql-block">你站哪儿,哪儿就是中心。</p> <p class="ql-block">花坛盛春阶如画,廊桥飞檐接云霞。</p><p class="ql-block">我们拾级而笑,不争高下,只争谁的笑声更亮——</p><p class="ql-block">家乡的台阶,从不陡峭;它只轻轻托起,每一双想走的脚。</p> <p class="ql-block">几何墙前山作屏,云影徘徊步自宁。</p><p class="ql-block">我倚墙,不思远方,只觉风里有海的味道——</p><p class="ql-block">原来瓯越的根,扎得深,才敢把现代,长成这般从容模样。</p> <p class="ql-block">秋千静悬花影里,“城市阳台”石上青。</p><p class="ql-block">我坐片刻,蓝巾微扬,远山如黛入眸明——</p><p class="ql-block">这城的优雅,不在雕梁画栋,而在:</p><p class="ql-block">它懂你,也懂留白;它繁华,也给你,一把空秋千。</p>