<p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">杜甫</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">春夜喜雨</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">好雨知时节,当春乃发生。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">随风潜入夜,润物细无声。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">野径云具黑,江船火独明。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">晓看红湿处,花重锦官城。</b></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">译文</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">好雨知道下雨的节气,正是在春天植物萌发生长的时候。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">随着春风在夜里悄悄落下,无声地滋润着春天万物。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">雨夜中田间小路黑茫茫一片,只有江船上的灯火独自闪烁。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">天刚亮时看着那雨水润湿的花丛,娇美红艳,整个锦官城变成了繁花盛开的世界。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">简析</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">这是一首咏物诗。诗人以极大的喜悦之情细致地描绘了春雨的特点和成都夜雨的景象,他热情地讴歌了来得及时、滋润万物的春雨。诗中巧妙运用拟人手法,对春雨的描写体物精微,细腻生动,绘声绘形。全诗意境淡雅,意蕴清幽,诗境与画境浑然一体,是一首别具韵味、传神入化的咏雨之诗。</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">杜甫</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">绝句二首</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">迟日江山丽,春风花草香。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">泥融飞燕子,沙暖睡鸳鸯。 </b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"><span class="ql-cursor"></span></b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">江碧鸟逾白,山青花欲燃。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">今春看又过,何日是归年。</b></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">译文</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">沐浴在春光下的江山显得格外秀丽,春风送来花草的芳香。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">泥土随着春天的来临而融化变得松软,燕子衔泥筑巢,暖和的沙子上睡着成双成对的鸳鸯。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">碧绿的江水把鸟儿的羽毛映衬得更加洁白,山色青翠欲滴,红艳的野花似乎将要燃烧起来。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">今年春天眼看就要过去,何年何月才是我归乡的日期?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">简析</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">《绝句二首》是一组咏物诗,第一首用自然流畅的语言写出了一派生意盎然的春色,表达了诗人热爱大自然的愉快心情。其意境明丽悠远,格调清新。全诗对仗工整,但又自然流畅,毫不雕琢;描摹景物清丽工致,浑然无迹,是杜诗中别具风格的篇章。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">第二首则在春色秀丽的美景上添涂了一层羁旅异乡的愁思和伤感,其以乐景写哀情,极言春光融洽,对照出诗人归心殷切。它并没有让思归的感伤从景象中直接透露出来,而是以客观景物与主观感受的不同来反衬诗人乡思之深厚,春色和乡思交相辉映,别具韵味。这两首诗极生动自然地描绘出春色之美,反映出诗人经过漂泊的磨难后,在草堂暂得生活安宁而产生的闲适情怀。</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">杜甫</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">南征</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">春岸桃花水,云帆枫树林。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">偷生长避地,适远更沾襟。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">老病南征日,君恩北望心。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">百年歌自苦,未见有知音。</b></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">译文</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">桃花汛涨平了湘江两岸,飘忽如云的白帆驶过枫林。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">为了活命我经常到异地去避难,如今又漂泊远方一路上泪洒衣襟。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">当此年老多病乘舟南行的时候,一颗向北的心啊永念皇恩。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">我苦苦地写了一辈子诗歌,可叹至今还没有遇到一个知音。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">简析</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">这是一首五言律诗。这首诗既是诗人晚年悲苦生活和忧国忧民思想的体现,又是他对自己的诗作充满自信和自负的自我鉴定。首联写南行途中的春江景色,描绘了一幅美丽的自然风景画;颔联写诗人晚年颠沛流离,浪迹天涯的悲辛生活,面对美景而只能潸然泪下;颈联道出他虽身处逆境,但报效朝廷的热忱未减的情怀;尾联是其晚年对自己一生思想及悲剧命运的总结,知音难寻,但始终相信会有知音真的理解自己。这首诗描写轻松欢快、而抒情深刻悲痛,富有艺术感染力。</span></p>