阳江海陵岛

叶桦

<p class="ql-block">  海陵者,阳江之巨岛也,踞南海之滨,形若巨鳌浮波,故有“南海明珠”之誉。其地周逾百里,碧浪环拥,苍山叠翠。岛之南有大角湾,湾如新月,沙白似雪,潮生时雪浪千叠,退则滩平若镜,螺贝星罗。东有金沙滩,日耀金沙,灿若熔金;西峙马尾岛,危岩漱沫,夕照归帆,渔歌唱晚。</p><p class="ql-block">昔宋太傅张世杰抗元兵败,舟覆于此,岛民立庙祀之,至今香火不绝。明初设海陵巡检司,戍卫海疆。今存古炮台遗址,苔痕斑驳,犹诉烽烟。渔港千帆竞发,晨昏市集,蠔肥虾跃,疍家女赤足踏浪,采贝拾蛤,歌谣俚曲随风远扬。</p><p class="ql-block">至若夏无酷暑,冬少严寒,四时皆宜栖游。登风车山巅,观云海翻涌;探红林湿地,看鹭影翩跹。暮色四合,渔火与星河交映,涛声共松籁和鸣,诚天赐之蓬莱也。有诗为证:</p> <p class="ql-block">  海陵岛</p><p class="ql-block">螺洲旧名今尚在,</p><p class="ql-block">海陵山骨立沧溟。</p><p class="ql-block">张公舟覆崖山雪,</p><p class="ql-block">宋舶沉眠银滩汀。</p><p class="ql-block">孙文笔下商埠梦,</p><p class="ql-block">犹在水晶宫里听——</p><p class="ql-block">八百年桅影未散,</p><p class="ql-block">十八万瓷光犹莹。</p><p class="ql-block">马尾西沉霞万斛,</p><p class="ql-block">风车山高接云屏。</p><p class="ql-block">不是夏威夷,亦非北戴河,是渔火与宋砖同燃的岛,是浪尖上长出来的史书一页。</p> <p class="ql-block">闸坡港阔吞云日,</p><p class="ql-block">铁臂吊起海天青。</p><p class="ql-block">货轮静泊如列阵,</p><p class="ql-block">山影横斜压港庭。</p><p class="ql-block">渔汛未至人已忙,</p><p class="ql-block">缆绳盘作岁月形。</p><p class="ql-block">我蹲在防波堤上数锚链,数着数着,就数到了南宋的潮信。</p> <p class="ql-block">贝壳雕塑立广场,</p><p class="ql-block">浪纹盘旋托碧光。</p><p class="ql-block">棕榈影里快门响,</p><p class="ql-block">台阶上人影斜长。</p><p class="ql-block">不是为打卡而来,</p><p class="ql-block">是为等一阵咸风,</p><p class="ql-block">吹散心上薄薄的雾——</p><p class="ql-block">海陵岛的呼吸,</p><p class="ql-block">就藏在这座贝壳张开的唇间。</p> <p class="ql-block">石阶染霞色,</p><p class="ql-block">红衣人拾级而上。</p><p class="ql-block">玻璃楼映着亭子角,</p><p class="ql-block">像宋城飞檐撞见了海风。</p><p class="ql-block">我停步,看一株棕榈把影子</p><p class="ql-block">斜斜写在台阶上,</p><p class="ql-block">写成一首未落款的短诗。</p> <p class="ql-block">渔船泊成五彩句,</p><p class="ql-block">暖楼排作海岸诗。</p><p class="ql-block">山在远处静默,</p><p class="ql-block">云在头顶低语。</p><p class="ql-block">我坐在码头石阶上剥一只青芒果,</p><p class="ql-block">酸汁滴进海风里——</p><p class="ql-block">这味道,和八百年前船工啃的果子,</p><p class="ql-block">大概差不离。</p> <p class="ql-block">礁石嶙峋咬海线,</p><p class="ql-block">游人散作白点轻。</p><p class="ql-block">高楼沿岸生新绿,</p><p class="ql-block">山势蜿蜒抱潮声。</p><p class="ql-block">我蹲下,拾起一枚被浪磨圆的瓷片,边缘还泛着宋窑的青光。海不说话,只把历史一遍遍推上岸来。</p> <p class="ql-block">壁画跃出童谣调,</p><p class="ql-block">风车转着彩虹谣。</p><p class="ql-block">拱门下笑声溅起,</p><p class="ql-block">像浪花撞上礁。</p><p class="ql-block">我蹲下来,和穿背带裤的小孩并排,</p><p class="ql-block">看风车把云朵切成薄片——</p><p class="ql-block">海陵岛的欢愉,</p><p class="ql-block">从来不怕太鲜亮。</p> <p class="ql-block">风车巨轮转不息,</p><p class="ql-block">台阶如虹接天梯。</p><p class="ql-block">茅草伞下茶烟起,</p><p class="ql-block">树影摇着旧渔笛。</p><p class="ql-block">我坐在蓝红相间的阶上,</p><p class="ql-block">看游客把影子叠进壁画里,</p><p class="ql-block">叠成海陵岛新旧交叠的年轮——</p><p class="ql-block">一层是宋船,一层是笑声。</p> <p class="ql-block">斗笠压低眉眼,</p><p class="ql-block">红椅承住半生潮。</p><p class="ql-block">渔网在指间游动,</p><p class="ql-block">像一条未归的船。</p><p class="ql-block">白裙小女孩走过沙滩,</p><p class="ql-block">裙摆扫起细沙如雪——</p><p class="ql-block">这画面我拍了三次,</p><p class="ql-block">第三次,她忽然回头笑,</p><p class="ql-block">把整片海陵的晨光,</p><p class="ql-block">都笑进了我的取景框。</p> <p class="ql-block">“今海山居”匾微斜,</p><p class="ql-block">石墙木槛纳风清。</p><p class="ql-block">藤蔓攀着旧时光,</p><p class="ql-block">窗内茶烟袅袅升。</p><p class="ql-block">我推门,竹椅轻响,</p><p class="ql-block">老板端来一盏海陵咸茶,</p><p class="ql-block">说:“这屋基,是清末渔帮的栈房。”</p><p class="ql-block">我点头,茶汤微涩,涩得刚刚好,像海风初吻舌尖。</p> <p class="ql-block">浮标浮沉如星子,</p><p class="ql-block">渔网铺开是月光。</p><p class="ql-block">小船犁开青灰水,</p><p class="ql-block">山影浮在浪中央。</p><p class="ql-block">我站在观渔台,</p><p class="ql-block">看浮标随潮起伏,</p><p class="ql-block">像一串未译完的密码——</p><p class="ql-block">八百年前,“南海1号”也这样浮着,</p><p class="ql-block">载着青白瓷,驶向未知的岸。</p>