<p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">新土覆荒陇</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">哀思寄晚风</b></p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">五绝·清明吟</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">文/张俏林(山西太原)</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">其一</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">纸灰飞作蝶,血泪染成花。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">落日孤村外,寒林宿暮鸦。</b></p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">释义:</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">五绝其一</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">这首五言绝句意境苍凉深远,以高度凝练的意象勾勒出一幅凄美的清明暮色图。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">意象与情感:</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">* 纸灰作蝶:既是实写焚烧纸钱的场景,又将轻飘的灰烬幻化为灵动的白蝶,暗喻魂灵的飘飞与生命的虚幻,体现张力。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">* 血泪成花:将抽象的、极致的悲痛(血泪)物化为“花”,在荒凉的背景下绽开一抹凄艳之色,哀伤中透着一种绝望的美感。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">* 孤村落日:以“孤”与“落”营造出空间上的寂寥与时间上的迟暮感,奠定全诗苍茫的基调。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">* 寒林暮鸦:“宿”字彰显精妙,它既描绘了乌鸦归巢栖息的动态终止,也暗喻了逝者长眠、生者愁思的停驻,将无边哀思凝固在寒冷的暮色林间。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">整体意境:</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">前两句聚焦于坟前近景,以“幻化”之笔写尽生者的悲恸与祭奠的仪式感;后两句拉远视角,以“孤村”、“落日”、“寒林”、“暮鸦”四个经典而苍茫的意象,将个人的哀思融入天地时空的宏大与寂寥之中。全诗无一字直写“哀”、“愁”,但灰蝶、血花、孤村、寒林、暮鸦共同编织出一张无边无际的愁网,让悲凉之意弥漫纸外,余韵不绝。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">整首诗体现古典诗歌“以景结情”、“意在言外”的美学特质,力求做到情、景、境高度融合。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">五绝·清明吟</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">文/张俏林(山西太原)</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">其二</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">梨花新火近,风雨客愁边。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">一笛斜阳里,青霄正杜鹃。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">释义:</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">五绝其二</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">这首五绝以清丽的笔触,勾勒出一幅客居寒食、愁思萦怀的暮春画卷,唯图含蓄隽永,意境悠长。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">意象解读:</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">* 梨花新火:开篇点明时令。洁白的梨花既是寒食(新火)节气的象征,也暗喻游子漂泊的孤清,为全诗奠定了素淡的基调。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">* 风雨客愁:风雨不仅是自然天气,更是心头愁绪的外化。“边”字巧妙,既指身处异乡的边缘感,也暗示愁绪如风雨般弥漫、萦绕在身旁。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">* 一笛斜阳:笛声幽咽,常寄托乡愁与别绪。斜阳的暖色与笛声的凄清形成对比,在暮色中更添苍茫与孤独,是诗眼的凝聚。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">* 青山杜鹃:青山深处传来杜鹃啼鸣。“正”字将空间(青霄)与声音(鹃啼)动态联结,仿佛青山本身也在诉说。杜鹃啼声似“不如归去”,直叩客子心扉,将无形的“客愁”推至高潮,却又以景语收束,体现余音袅袅。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">整体意境:</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">笔者以“梨花”、“风雨”起兴,用“笛声”、“鹃啼”作结,从视觉的清冷写到听觉的苍凉。前两句是静中寓愁(梨花静、风雨动),后两句是动中愈寂(笛声远、鹃啼切)。全篇无一字直抒胸臆,却通过时空的交叠(近处的风雨、远山的斜阳与鹃啼)和感官的互通(视觉的梨花、触觉的风雨、听觉的笛与鹃),将漂泊的孤寂、时节的感伤与思归的迫切,层层晕染开来,最终凝结在“青霄正杜鹃”这一辽远而怅惘的画面中,唯图含蓄深远,耐人寻味。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">七律·清明祭祖</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">文/张俏林(山西太原)</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">其一(平水韵·七阳)</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">杏花疏落半坡黄,垄上云浮接远冈。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">新土覆坟山鹊杳,高碑伫地野风凉。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">三杯薄酒酬春意,几缕哀思对日光。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">归路又闻啼啭起,声声布谷唤愁长。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">释义:</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">七律清明祭祖</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">其一</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">这首七律以工稳的笔法、深沉的意象,完整地呈现了清明祭扫的全过程与心境变化,在传统题材中写出了绵长的哀思与时空的苍茫。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">结构与意境逐联分析:</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">1. 首联(起)· 时令与远观:</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);"> * “杏花疏落半坡黄”:近景特写。清明时节,杏花凋零稀疏,山坡上残花与黄土相间。一“疏”一“黄”,既点明春暮,也暗含萧瑟,为全诗定下基调。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);"> * “垄上云浮接远冈”:远景拓展。田垄延伸,浮云与远山山冈相接。此句视野开阔,将祭扫的时空置于天地之间,奠定了苍茫的意境。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">2. 颔联(承)· 墓前近景:</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);"> * “新土覆坟山鹊杳”:聚焦坟茔。新培的黄土,暗示刚完成祭扫仪式。“山鹊杳”,鸟雀远飞,以动衬静,更显墓地的空寂与人事的孤零。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);"> * “高碑伫地野风凉”:碑石静立,荒野之风透着寒意。“伫”字赋予石碑以默然守护的形象,“凉”既是体感,更是心境,哀戚之情自然流露。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">3. 颈联(转)· 祭奠与追思:</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);"> * “三杯薄酒酬春意”:以简朴的酒礼,敬献于春光与先人。“薄酒”见其朴诚,“酬春意”将自然节序与人文礼敬相融合,情感含蓄而庄重。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);"> * “几缕哀思对日光”:哀思如缕,默默面对白日天光。此句极具画面感与象征性——个人的、有限的哀伤,在永恒、无限的日光下,更显渺茫与深沉。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">4. 尾联(合)· 归途与余哀:</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);"> * “归路又闻啼啭起”:祭扫完毕,在归途中忽闻鸟啼。“又闻”表明愁思未断,被啼声重新唤起。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);"> * “声声布谷唤愁长”:点明是布谷鸟(杜鹃)的啼声。其声似“不如归去”,在此既呼应“归路”,更将个人的哀思,引向对人生归宿、时光流逝的普遍性愁绪。“愁长”二字,遂成无边蔓延的余响。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">整体艺术特色:</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">* 结构严谨:遵循“远观-近祭-沉思-归途”的时空顺序,起承转合自然。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">* 意象典型而有力:疏花、黄土、浮云、远冈、新坟、高碑、野风、薄酒、日光、布谷,共同构建出清明特有的清冷、肃穆、苍茫的意境场。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">* 情感深沉克制:全诗情感不事张扬,通过“杳”、“凉”、“薄”、“几缕”等字眼含蓄传达,尾联以景(声)结情,将哀思延伸至画面之外,力求余韵不绝。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(22, 126, 251);">这首诗在继承清明祭扫传统主题的基础上,通过对具体场景的细腻刻画和时空意境的成功营造,表达了人类面对生命更迭、自然永恒时共通的、深长的哀戚与思索,唯图情、景、理交融。</b></p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">七律·清明祭祖</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">文/张俏林(山西太原)</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">其二(平水韵·六麻)</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">桃英乱点故人家,陌道晴光影未斜。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">帚扫旧痕分净土,盘盛鲜果配清茶。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">墓前絮语唯闻燕,村外田翻待种麻。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">去后回头烟霭合,一川碧草接天涯。</b></p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">释义:</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">七律清明祭祖</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">其二</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">这首七律描绘了清明时节一次温暖、安宁而又带着淡淡思念的祭扫之旅,力求笔触细腻,画面清新,在传统祭扫诗的肃穆之外,别具一种平和的生活气息与开阔的自然意境。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">结构与意境逐联赏析:</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">1. 首联(起)· 明丽春光:</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;"> * “桃英乱点故人家”:以“桃英”(桃花)开篇,点明时值春深。一个“乱”字,写出了桃花纷繁、生机勃勃的姿态,为“故人家”(先人坟茔所在)带来了温暖的春意,冲淡了哀伤。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;"> * “陌道晴光影未斜”:通往墓田的小路沐浴在晴朗的日光中,时辰尚早(影未斜)。此联色调明亮,奠定了全诗温暖、宁静的基调。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">2. 颔联(承)· 虔敬祭扫:</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;"> * “帚扫旧痕分净土”:细致描写扫墓过程。清扫旧日痕迹,整理出一片洁净的墓地。“分净土”三字,既写动作,更蕴含了对逝者的敬重与维护。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;"> * “盘盛鲜果配清茶”:摆设简洁而清新的祭品。“鲜果”与“清茶”,充满生活气息与自然意味,显得亲切而真诚,有别于隆重仪式,更似家常探望。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">3. 颈联(转)· 静默生机:</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;"> * “墓前絮语唯闻燕”:祭扫者在墓前低声诉说,唯有春燕的啼鸣相伴。以动(燕语)衬静,更显环境的幽静与对话的私密、专注。燕子的到来,也为场景增添了生命的灵动。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;"> * “村外田翻待种麻”:视线由墓前转向广阔的村外田野,新翻的泥土正等待播种麻类作物。这一笔荡开,将个人的追思,融入周而复始的农耕时序与大地生命循环之中,意境豁然开朗。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">4. 尾联(合)· 苍茫回望:</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;"> * “去后回头烟霭合”:祭扫完毕,离去时回头一望,暮霭渐渐合拢,笼罩了来路。 “烟霭合” 营造出一种轻柔的朦胧感与时空的距离感。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;"> * “一川碧草接天涯”:眼前唯有满川碧绿的春草,绵延直至天边。以无边春色作结,将个人的情思消融于天地自然的辽阔与生机之中。哀思化为了悠长的怀念,力求余韵无尽。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">整体特色与情感:</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">本诗情感内核是“温暖的怀念”而非“沉重的哀伤”。诗人通过 “桃英”、“晴光”、“鲜果”、“清茶”、“春燕”、“新田”、“碧草” 等一系列明媚、清新的意象,构建一个充满生机的清明世界。祭扫活动与春日劳作、自然景象和谐相融,体现“慎终追远”的传统在民间朴素、自然的一面。尾联的“烟霭”与“天涯”,又在明丽中注入一抹苍茫,使情感变得深沉而辽远。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">全诗力求对仗工稳,语言清新生动,在扫墓的肃穆与春日的活泼之间取得精妙的平衡,呈现一种哀而不伤、思接天地的清明心境,格调娴雅,意境开阔。</b></p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">浣溪沙·清明节祭祖(韩偓体)</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">文/张俏林(山西太原)</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">陌上青青草色新,轻揩碑面旧尘痕,携花携酒祭先人。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">一拜无声思往事,再躬有泪忆深恩,春晖未报愧吾身。</b></p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">释义:</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">浣溪沙·清明祭祖</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">这首《浣溪沙》以简洁真切的笔触,勾勒出清明祭祖的典型场景与深沉情感,力求语言质朴而情意厚重,具有打动人心的力量。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">分片赏析:</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">* 上片(叙事·场景):</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;"> * “陌上青青草色新”:起笔以春草新绿点明时令,展现清明万物复苏的生机背景。这生机与后文的追思形成一种“草木无情,人间有忆”的对照。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;"> * “轻揩碑面旧尘痕”:一个细微动作“轻揩”,饱含对先人的敬重与呵护之情。“旧尘痕”既是实指碑上尘土,也隐喻时光流逝的痕迹。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;"> * “携花携酒祭先人”:以朴素的方式(花与酒)完成祭奠仪式,直接点题,行为庄重而心意纯粹。上片三句,由远及近,由景入事,力求画面清晰,情感含蓄。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">* 下片(抒情·心绪):</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;"> * “一拜无声思往事”:祭拜时,无声胜有声,千头万绪的往事涌上心头。仪式动作与内心活动紧密相连。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;"> * “再躬有泪忆深恩”:再次躬身时,已禁不住泪水,对先人深厚恩情的怀念达到顶点。“一拜”与“再躬”,层次递进;“思往事”与“忆深恩”,情感深化。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;"> * “春晖未报愧吾身”:结句直抒胸臆,化用“谁言寸草心,报得三春晖”诗意,将个人的哀思与愧疚,升华为对养育之恩未能回报的普遍人性感慨,情感达到高潮,真挚而沉重。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">整体特色:</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">1. 结构清晰:上片写祭扫之“行”,下片抒内心之“情”,由外而内,脉络分明。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">2. 情感真挚浓烈:全词没有华丽的辞藻,但“轻揩”、“无声”、“有泪”、“愧吾身”等词语,准确捕捉了祭扫时肃穆、追忆、感恩、愧疚的复杂心绪,尤其结句的“愧”,是无数游子共有的心结,极易引起共鸣。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">3. 传统意象的运用:“青草”、“碑尘”、“花酒”、“春晖”,均为清明祭扫诗词的典型意象,笔者将其自然组合,营造出熟悉的哀思氛围,并最终落脚于“报恩”这一核心伦理情感,力求使这首小令在传承中自有其诚恳动人的力量。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:22px;">这首词如同一次静默而深情的祭扫记录,在清明节的纷纷细雨中,道出了那份沉默的思念与永恒的遗憾。</b></p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">更正声明</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">拙作五绝·清明吟</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">其二中</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">“梨花寒食近”修改为“梨花新火近”</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">“青山正杜鹃”修改为“青霄正杜鹃”</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">七律·清明祭祖</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">其一中</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">“垄上云浮接远梁”修改为“垄上云浮接远冈”</b></p>