重访采石矶,之二👍三元洞:春山如笑,古洞生辉

文泉爱旅行

<p class="ql-block"><b style="color:rgb(176, 79, 187);">全部照片由本人手机摄影。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">文字乃AI辅助生成。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">三月的马鞍山,风软如绸,樱云浮空,我随团再赴采石矶三元洞——不是初见,却似重逢。这里既是李白“醉后不知天在水,满船清梦压星河”的吟啸地,亦是南宋以来文人题刻、道教遗韵绵延不绝的灵秀之窟。入口处飞檐红墙,牌匾高悬“三元洞”三字金书,游人穿行其间,灯笼轻摇,笑语盈耳,传统与生机浑然一体。</p> <p class="ql-block">门楣上“三元洞”三字金光微漾,像一道被春风擦亮的旧约。我驻足片刻,看穿红衣的游客提着购物袋走过,檐角铜铃轻响,仿佛应和着千年前某次登临的步履。介绍牌上字迹清晰,讲着洞名由来、三官信仰与历代修葺,可真正入心的,不是年份与职官,而是那句“洞不在深,有灵则名”——人来人往,香火未冷,它就一直活着。</p> <p class="ql-block">《念奴娇·</p><p class="ql-block">咏采石矶三元洞》</p><p class="ql-block">其一·形胜篇</p><p class="ql-block">悬江一石,截奔涛万古,</p><p class="ql-block">天门双劈。</p><p class="ql-block">洞隐三元开峭壁,</p><p class="ql-block">俯饮沧溟如盃。</p><p class="ql-block">浪打孤台,云生列岫,</p><p class="ql-block">冷浸蛟宫气。</p><p class="ql-block">风雷潜伏,</p><p class="ql-block">老蛟欲起还睡。</p><p class="ql-block">遥望楚尾吴头,</p><p class="ql-block">翠螺浮黛,</p><p class="ql-block">烟雨迷空际。</p><p class="ql-block">铁索沉沙沉旧事,</p><p class="ql-block">只有青山曾记。</p><p class="ql-block">太白楼空,燃犀烛灭,</p><p class="ql-block">谁问登临意?</p><p class="ql-block">危阑凭处,</p><p class="ql-block">半江秋色无际。</p> <p class="ql-block">步入山径,樱雪纷飞。小径如廊,粉白花枝低垂拂肩;长椅静置林下,游人闲坐对花,吹泡泡的少女仰首一笑,五彩光晕浮于春风里。远处吊桥悬于青峦之间,木板微颤,链索轻响,恍若踏进一幅活的宋画。</p> <p class="ql-block">樱花正盛,风一吹,整条路便浮起一层粉雾。有人踮脚去接飘落的瓣,有人蹲下拍泡泡在光里炸开的瞬息——那点轻盈,竟比诗还真。我亦驻足,看泡泡裹着花影升腾,又破在半空,像一句未落笔的绝句,清亮,短暂,却教人莞尔。</p> <p class="ql-block">长椅空着,樱花落满椅面,像铺了一层薄薄的云。两位背影静坐,不言不语,只任花影在肩头游移。我悄悄绕过,怕惊扰这春日里最妥帖的留白:原来最深的相逢,有时不过是同坐一隅,共沐一树清光。</p> <p class="ql-block">吊桥悬在青峦之间,木板随步轻颤,链索低吟如古琴泛音。桥那头,山洞幽然半启,像大地轻轻张开的唇。有人缓步而去,身影渐小,却不见孤寂,倒像赴一场久候的邀约——洞不言,人已懂。</p> <p class="ql-block">临水而立,方知采石之奇。悬崖畔的白墙黛瓦楼阁,飞檐挑向碧空,倒映于一泓澄澈;水闸静卧溪上,通信塔悄然立于远山,古意与今声悄然相融。更有石质隧道幽深朴拙,水泥路引人向光而行,仿佛穿越时光褶皱。</p> <p class="ql-block">水是镜子,照见飞檐,也照见塔影;照见宋时月,也照见今日云。水闸静默,像一位穿工装的老友,与白墙黛瓦并肩而立——原来古与今,从不隔岸相望,只隔着一泓水的倒影,彼此辨认。</p> <p class="ql-block">《念奴娇·</p><p class="ql-block">咏采石矶三元洞》</p><p class="ql-block">其二·史鉴篇</p><p class="ql-block">危矶突兀,扼东南形胜,</p><p class="ql-block">几番征战。</p><p class="ql-block">水拍苍崖鸣铁笛,</p><p class="ql-block">疑是前朝刀箭。</p><p class="ql-block">虞相舟师,樊侯金甲,</p><p class="ql-block">一瞥风云变。</p><p class="ql-block">寒潮来去,</p><p class="ql-block">不销沉却豪彦。</p><p class="ql-block">闻说三士读书,</p><p class="ql-block">洞中灯火,夜夜穿岩电。</p><p class="ql-block">富贵浮云何足道,</p><p class="ql-block">留得姓名如篆。</p><p class="ql-block">我欲题诗,恐惊龙睡,</p><p class="ql-block">掷笔空长叹。</p><p class="ql-block">斜阳西下,</p><p class="ql-block">乱鸦啼满江岸。</p> <p class="ql-block">石隧幽深,拱顶粗粝,却有光从尽头漫进来。两人缓步而行,影子被拉长又缩短,像被时光轻轻揉捏。我亦走入其中,脚步声轻叩石壁,恍惚听见南宋香客的木屐、清代书生的布履,还有昨晨孩童跑过的回响——原来隧道不藏旧事,只把脚步,酿成回声。</p> <p class="ql-block">洞府之内,肃穆而温厚。石矶娘娘龛前供果鲜洁,粉瓣静燃;室内青铜文武二像端坐相对,窗格透光,映照科举牌匾上“状元”“榜眼”“探花”的墨痕——千年文脉,未因岁月蒙尘。孩童执杖凝望雕像,我在展板前默诵清人登阁诗:“翠微三台阁,万壑送秋声”,忽觉此身非客,实为归人。</p> <p class="ql-block">《念奴娇·</p><p class="ql-block">咏采石矶三元洞》</p><p class="ql-block">其三·仙游篇</p><p class="ql-block">洞天咫尺,问何年幻出,</p><p class="ql-block">灵湫深窟?</p><p class="ql-block">石髓凝脂垂玉笋,</p><p class="ql-block">中有仙人丹诀。</p><p class="ql-block">地肺通潮,山腰纳雨,</p><p class="ql-block">雾作帘栊设。</p><p class="ql-block">餐霞人去,</p><p class="ql-block">空留云气清绝。</p><p class="ql-block">我欲骑鹤来游,</p><p class="ql-block">三山青未了,杯浮孤月。</p><p class="ql-block">醉拍洪崖肩共笑,</p><p class="ql-block">不怕江涛如雪。</p><p class="ql-block">弄月矶头,燃犀水底,</p><p class="ql-block">万事休重说。</p><p class="ql-block">一声长啸,</p><p class="ql-block">满川星斗明灭。</p> <p class="ql-block">男孩仰头望着那尊坐像,木杖垂在身侧,像一支未落笔的毛笔。窗格把阳光切成细条,斜斜落在“状元”二字上。我站在他身后半步,没说话,只觉那墨痕未褪,那香火未冷,那少年眼里的光,与八百年前某位临洞读书的少年,竟是一般清亮。</p> <p class="ql-block">《念奴娇·</p><p class="ql-block">咏采石矶三元洞》</p><p class="ql-block">其四·归隐篇</p><p class="ql-block">江天寥廓,正芦花如雪,</p><p class="ql-block">雁来时节。</p><p class="ql-block">独倚危洞看不足,</p><p class="ql-block">翠壁千寻如铁。</p><p class="ql-block">舟小如萍,人孤似鹤,</p><p class="ql-block">身世都清绝。</p><p class="ql-block">此间堪隐,</p><p class="ql-block">何须更问薇蕨。</p><p class="ql-block">回想京洛缁尘,</p><p class="ql-block">十年一梦,鬓已星星发。</p><p class="ql-block">欲买青山赊月色,</p><p class="ql-block">来补半生残缺。</p><p class="ql-block">石榻横云,松窗听雨,</p><p class="ql-block">洞口呼猿谒。</p><p class="ql-block">渔樵相问,</p><p class="ql-block">笑他名利炽热。</p> <p class="ql-block">江流宛转,货船徐行,油菜花田在阴晴交替的天光下明灭如金。而我站在三元洞前回望:山是旧山,春是新春,人是故人。</p> <p class="ql-block">——原来重访不是为了寻旧,是旧景认出了你;</p> <p class="ql-block">不是为了拾遗,是遗韵自己浮出水面,轻轻托住你。</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(176, 79, 187);">谢谢你的关注!再见!</b></p>