朗诵经典《清明》4首古诗

山长水阔

<p class="ql-block">  欢迎您光临我的朗诵园地!</p> <p class="ql-block">1. 《清明》· 唐·杜牧</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">qīng míng</p><p class="ql-block">清明</p><p class="ql-block">qīng míng shí jié yǔ fēn fēn,</p><p class="ql-block">清明时节雨纷纷,</p><p class="ql-block">lù shàng xíng rén yù duàn hún。</p><p class="ql-block">路上行人欲断魂。</p><p class="ql-block">jiè wèn jiǔ jiā hé chù yǒu,</p><p class="ql-block">借问酒家何处有,</p><p class="ql-block">mù tóng yáo zhǐ xìng huā cūn。</p><p class="ql-block">牧童遥指杏花村。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">注释</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">- 纷纷:细雨连绵不断。</p><p class="ql-block">- 欲断魂:形容极度悲伤、心神恍惚。</p><p class="ql-block">- 借问:请问。</p><p class="ql-block">- 遥指:远远地指着。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">白话翻译</p><p class="ql-block">清明时节,细雨纷纷飘洒。路上赶路的人,心里哀伤,失魂落魄。我想问哪里有小酒馆,放牛的孩子远远指向杏花盛开的村庄。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">2. 《寒食》· 唐·韩翃</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">hán shí</p><p class="ql-block">寒食</p><p class="ql-block">chūn chéng wú chù bù fēi huā,</p><p class="ql-block">春城无处不飞花,</p><p class="ql-block">hán shí dōng fēng yù liǔ xiá。</p><p class="ql-block">寒食东风御柳斜。</p><p class="ql-block">rì mù hàn gōng chuán là zhú,</p><p class="ql-block">日暮汉宫传蜡烛,</p><p class="ql-block">qīng yān sàn rù wǔ hóu jiā。</p><p class="ql-block">轻烟散入五侯家。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">注释</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">- 春城:春天的长安城。</p><p class="ql-block">- 寒食:清明前的节日,禁火吃冷食。</p><p class="ql-block">- 御柳:皇宫里的柳树。</p><p class="ql-block">- 传蜡烛:皇宫赐火给权贵。</p><p class="ql-block">- 五侯:指权贵人家。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">白话翻译</p><p class="ql-block">暮春长安,到处飘着落花。寒食节春风吹斜了宫柳。傍晚皇宫传出御赐的蜡烛,轻烟飘进权贵豪门。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">3. 《清明》· 宋·黄庭坚</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">qīng míng</p><p class="ql-block">清明</p><p class="ql-block">jiā jié qīng míng táo lǐ xiào,</p><p class="ql-block">佳节清明桃李笑,</p><p class="ql-block">yě tián huāng zhǒng zhǐ shēng chóu。</p><p class="ql-block">野田荒冢只生愁。</p><p class="ql-block">léi jīng tiān dì lóng shé zhé,</p><p class="ql-block">雷惊天地龙蛇蛰,</p><p class="ql-block">yǔ zú jiāo yuán cǎo mù róu。</p><p class="ql-block">雨足郊原草木柔。</p><p class="ql-block">rén qǐ jì yú jiāo qiè fù,</p><p class="ql-block">人乞祭余骄妾妇,</p><p class="ql-block">shì gān fén sǐ bù gōng hóu。</p><p class="ql-block">士甘焚死不公侯。</p><p class="ql-block">xián yú qiān zǎi zhī shuí shì,</p><p class="ql-block">贤愚千载知谁是,</p><p class="ql-block">mǎn yǎn péng hāo gòng yī qiū。</p><p class="ql-block">满眼蓬蒿共一丘。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">注释</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">- 桃李笑:桃花李花盛开,像在欢笑。</p><p class="ql-block">- 荒冢:荒坟。</p><p class="ql-block">- 蛰:冬眠。</p><p class="ql-block">- 祭余:祭祀剩下的食物。</p><p class="ql-block">- 甘焚死:指介子推宁被烧死不做官。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">白话翻译</p><p class="ql-block">清明佳节桃李盛开,田野荒坟却让人忧愁。春雷惊醒冬眠的龙蛇,春雨滋润草木柔嫩。有人乞讨祭品向家人炫耀,有人宁死不做官。千年之后,贤愚好坏谁分得清?最后都埋在野草荒丘里。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">4. 《清明》· 宋·王禹偁</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">qīng míng</p><p class="ql-block">清明</p><p class="ql-block">wú huā wú jiǔ guò qīng míng,</p><p class="ql-block">无花无酒过清明,</p><p class="ql-block">xìng wèi xiāo rán sì yě sēng。</p><p class="ql-block">兴味萧然似野僧。</p><p class="ql-block">zuó rì lín jiā qǐ xīn huǒ,</p><p class="ql-block">昨日邻家乞新火,</p><p class="ql-block">xiǎo chuāng fēn yǔ dú shū dēng。</p><p class="ql-block">晓窗分与读书灯。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">注释</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">- 萧然:冷清、寂寞。</p><p class="ql-block">- 野僧:山野里的和尚。</p><p class="ql-block">- 新火:寒食后重新点燃的火。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">白话翻译</p><p class="ql-block">没有花也没有酒,冷清地过清明,心情寂寞像山野和尚。昨天向邻居讨来新火种,清晨在窗边点灯读书。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block">  感谢您的聆听!</p>