海棠花放

流水竹韵

<p class="ql-block">一树胭脂破晓寒,风来犹带旧时酸。</p><p class="ql-block">粉云堆雪枝头重,素影摇空春未阑。</p><p class="ql-block">蕊抱金心藏细暖,叶浮新碧衬轻欢。</p><p class="ql-block">仰看天阔花如许,恍觉东君驻此间。</p> <p class="ql-block">细枝斜出碧空里,素瓣微开不染尘。</p><p class="ql-block">风过似闻清气远,影移方觉暗香匀。</p><p class="ql-block">偶有新芽藏浅翠,遥看远岫淡如皴。</p><p class="ql-block">不须更问名与姓,但认春深第一真。</p> <p class="ql-block">日影穿花碎玉飞,枝头灼灼映晴晖。</p><p class="ql-block">粉霞未借胭脂染,嫩绿偏从雨气肥。</p><p class="ql-block">光浮蕊上浮还定,影落衣前淡欲稀。</p><p class="ql-block">忽有风来摇碎锦,满肩春色不须归。</p> <p class="ql-block">千叠胭脂压旧枝,红云不借晚霞滋。</p><p class="ql-block">叶染深绯非为老,花燃初盛正当时。</p><p class="ql-block">天青愈显颜色重,风软偏教香气迟。</p><p class="ql-block">莫道海棠无烈性,一树烧空春自知。</p>