花艺赏析A039:斜日半峰雪

程雅暄

<p class="ql-block">美是心灵的觉醒,</p><p class="ql-block">美就是回来做自己,</p><p class="ql-block">让我们回归拥有发现美的双眼,</p><p class="ql-block">外观内养,生命才变得多彩多姿,</p><p class="ql-block">愿我们都有一双爱笑的眼睛~美在心田</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">花艺赏析A039:斜日半峰雪</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">1.花材:太白樱、罗汉松、直松、黄杨、茶花、枯木、雪柳、翠米茶</p><p class="ql-block">2.花器:金采曜变大罐</p><p class="ql-block">3.花型:心象花</p><p class="ql-block">4.赏析:</p><p class="ql-block">4-1.太白樱立于西南隅大弧上举,一抹洁白若半峰残雪,于斜日中悄然兀立,开显惠洪诗中“野寺无人、白云自封”之境。</p><p class="ql-block">4-2.罗汉松以孤绝清劲之姿,往东北缓缓倘佯,如山壑深黛、松风自远,与前景大白山樱遥望互掩,若“遥钟出涧松”声未至、意已闻。</p><p class="ql-block">4-3.雪柳、黄杨与翠米茶铺展于中段,似云带、似山岚,承前启后,使白樱一路延云成脉,境界由一景转为群山空濛。</p><p class="ql-block">4-4.一朵含蕊茶花隐于下隅,若一席静坐,看尽人间烟火重。</p><p class="ql-block"> 「野寺无人到,门前白云封;</p><p class="ql-block"> 午斋炊橡慄,拾得野蔬供。</p><p class="ql-block"> 斜日半峰雪,遥钟出涧松;</p><p class="ql-block"> 偶來禅榻上,坐看暮烟重。」</p><p class="ql-block"> ––宋代 石门惠洪 《山居》</p>