春枝漫染,花满人间

月色温柔

<p class="ql-block">蓝雾浮枝上,星垂野未央。</p> <p class="ql-block">一束春光凝作雪,轻裹素绡藏。</p> <p class="ql-block">风来不散清宵梦,淡影摇摇落袖凉。</p> <p class="ql-block">原来人间初染处,不是桃夭是此芳。</p> <p class="ql-block">白枝破晓立,光在瓣间游。</p> <p class="ql-block">墙影斜裁旧岁月,窗痕漫引新晴柔。</p> <p class="ql-block">不争春色千重锦,自有清魂一脉流。</p> <p class="ql-block">偶被风扶过檐角,便把人间认作秋——</p> <p class="ql-block">不,是春未落笔时,最轻那一钩。</p> <p class="ql-block">夕照熔金处,木台浮暖香。</p> <p class="ql-block">粉云堆作海,风起亦成浪。</p> <p class="ql-block">天边烧不尽,余晖吻花忙。</p> <p class="ql-block">枝低垂,影渐长,人间不须言浪漫——</p> <p class="ql-block">你站那儿,已把春天,站成一张未寄的信笺。</p> <p class="ql-block">粉瓣叠叠春欲语,素纸微斑记岁长。</p> <p class="ql-block">旧墙剥落处,恰有柔光栖息;</p> <p class="ql-block">花影摇曳时,原是时光踮脚走过。</p> <p class="ql-block">不须雕琢,不避微瑕,</p> <p class="ql-block">这人间的暖,本就生在褶皱里,开在未熨平的晨光中。</p> <p class="ql-block">(全文共198字)</p>