最美的风景在路上 <p class="ql-block">沁园春~湾里</p><p class="ql-block">王旭强</p><p class="ql-block">湾里风光,千树桃红,万树梨飘。</p><p class="ql-block">望龙口内外,烟岚缭绕峻山巍峨,</p><p class="ql-block">银瀑飞涛,欲与壶口试比高。</p><p class="ql-block">须来日,见御园垂果,分外妖娆。</p><p class="ql-block">景色如此多娇,引几多达人竞折腰。</p><p class="ql-block">忆秦王功业,郑国渠首</p><p class="ql-block">唐宗逐猎牧鹿湾坳</p><p class="ql-block">一代仙灵 泾河龙王,</p><p class="ql-block">赌雨不慎犯天条</p><p class="ql-block">俱往矣,数风流人物,还看今朝!</p> <p class="ql-block">湾里村水上雅丹:</p><p class="ql-block">时光冲刷后,万事终将风轻</p><p class="ql-block">总在奔波的日子里,我们总被眼前的烦恼困住,纠结于一时的得失,执念于过往的遗憾,仿佛眼前的困顿,便是人生全部的重量。直到走进湾里村,站在这片因水而生的水上雅丹前,才忽然懂得:所有经历,终会被时光温柔抚平,多年后回头望,一切都将风轻云淡。</p><p class="ql-block">很多人初见这片碧水丹崖,都以为它本就是壮阔的水库,是天生的美景。可鲜少有人知道,这里曾只是泾河一段普通的河道,水浊石荒,平淡无奇。是上游蓄水的馈赠,是千百年河水的冲刷,让裸露的崖壁刻满岁月痕迹,让浑浊的河水化作一汪碧色,才成就了如今惊艳的水上雅丹。</p><p class="ql-block">那些崖壁上密密麻麻的石头,是时光留下的印记,是风雨与河水千万次打磨的痕迹。就像我们人生里走过的路、遇见的人、经历的悲喜,那些曾以为跨不过的坎、忘不掉的伤、放不下的执念,在漫长岁月里,不过是被时光冲刷的石子,磨平了棱角,淡去了锋芒。</p><p class="ql-block">我们总困在当下的情绪里,为小事焦虑,为过往纠结,却忘了人生本就是一场漫长的旅途。就像泾河的水,从未停下流淌,时光也从未停下脚步,那些当下觉得惊天动地的大事,多年后再回头看,不过是生命里的一朵浪花,轻轻翻涌,便归于平静。</p> <p class="ql-block">站在湾里村的河边,看流水缓缓淌过崖壁,看清风拂过水面,所有的浮躁与不安,都在这一刻被治愈。原来自然早已告诉我们答案:没有什么过不去的坎坷,没有什么放不下的过往,时光会冲刷一切,岁月会释怀所有。</p><p class="ql-block">人生如河,过往皆序章。</p><p class="ql-block">那些你曾经历的酸甜苦辣,</p><p class="ql-block">那些你曾纠结的是非得失,</p><p class="ql-block">多年以后再回头,</p><p class="ql-block">都如这片湾里村的山水一般,</p><p class="ql-block">风轻云淡,自在安然。</p><p class="ql-block">愿我们都能像这河水一般,从容流淌,</p><p class="ql-block">不困于过往,不忧于未来,</p><p class="ql-block">在时光里慢慢释怀,与生活温柔和解。</p> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">生命,本是一趟旅程,每个人都在途中,每个人都在不知不觉路过着沿途的风景。</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">有许多时候,生命若水,石过处,惊涛骇浪;有许多时候,生命若梦,回首处,梦过嫣然。</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">也许,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">生命本身就是一个奇迹,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">这奇迹里有太多的酸甜苦辣;</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">也许,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">生命本身就是一个传说,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">悲欢离合,每个人都是风景。</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">生命于我们,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">像春天的风,润暖;</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">像夏日的阳,火热;</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">像秋日的果,丰硕;</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">像冬日的遐思,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">无时无刻不在累积深刻。</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">深深知道,这世界上,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">走得最急的,总是最美的风景;</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">痛得最深的,总是沧桑的心。</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">生活,是煮一壶月光,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">醉了欢喜,也醉了忧伤;</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">人生,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">是磨难在枝头上被晾晒成了坚强。</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">繁华过处皆如烟,淡淡人生静静过。有些事无须强求,有些人不必强留。看轻浮华,给人生留一点空白,让生命安静素简!</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">红尘三千,不道惆怅,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">不问花开几许,只问浅笑安然,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">一方陋室,亦能心境自如;</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">一壶淡茶,仍品恬淡生香,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">经年一笑,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">我们需要做的:是取一份随意,前行。</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">人生,半梦半醒之间,才幸福;生活,半清半醉之间,才快乐。是是非非,谁对谁错,何必在意那么多;把痛苦和欢乐,当成是生活唱的一首歌,在生命里出现的人,带着感激去记得。</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">生命若歌,起伏跌宕,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">声起声落,我们每个人都是歌者;</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">浮华尘世,生命如茶,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">或浓或淡,或苦或甜,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">需要我们用心去品尝。</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">记住该记住的,忘记该忘记的,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">改变能改变的,接受不能接受的,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">也许,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">我们无法把握未来,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">但我们起码可以左右现在,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">不是吗?</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">其实,不是没有伤,也不是没有痛,或许经历的太多,心,才渐渐学会了坚强。</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">把一切无法遗忘的交给时间去淡忘,把一切不能卸下的交给风儿去抚慰,只想让快乐多一些,只想让美好浓一些......</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">心怀感恩,让人生多一些暖色,每一个有爱的日子都是幸福。以人淡如菊的方式,做时光最从容的过客,因为最美的风景,一直在路上。</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">常常不自觉地想,今生逢着的人,遇见的事,是不是冥冥中早已注定?</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">人生原本就有许多磨难,只是,没有什么伤痛值得我们一生去背负,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">哭过了,才更懂得笑容的灿烂;失去了,才更懂得什么叫珍惜。</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">相信:</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">明媚着,便是快乐;</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">快乐着,便是美好。</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">感谢生活,让我们学会了遗忘;</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">感谢生命,让我们学会了成长;</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">感谢沧桑,让我们学会了坚强。</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">书一笔清远,盈一怀暖阳,</h3></br><p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">一指苍茫处,淡淡流年香…</h3></br> <p mp-original-font-size="17" mp-original-line-height="1.5999999999999999">这人世间,乱红飞处,自有幽香萦绕;云水深处,自有清欢拥抱。你爱世界,世界才会对你温柔相待;你爱生命,生命才会对你报以微笑。当你心怀慈悲,岁月自会静好。</h3></br><h3><strong> <p class="ql-block">春天来了!粉红色的桃花会让人们眼睛一亮。生机勃勃的桃花给人们带来了新的希望。走近细看,五个花瓣向外展开,花瓣的粉红色从外向里逐渐加深,一丛红色的花蕊顶着黄色的花粉从花心向上伸展;背面红色的萼片紧扣在花瓣上,整朵花处处透着红色,无数朵桃花聚在一起,正是“满树和娇烂漫红”。桃花开到最后,红色渐渐淡去,甚至花瓣变成了白色,就像少女走到了老年。</p><p class="ql-block">人们也可以看到杏树上开满白花。开满白花的杏树,杏花开放前被红色的萼片包裹,看上去也是一片红色,所谓“一枝红杏出墙来”可能说的就是这种景象。</p><p class="ql-block">杏花刚一开放,花瓣还略带一点淡粉色,待花瓣全部展开,就成为白色的了,雄蕊柱也是白色的,只有花萼还是红色,但花萼反卷向枝条,面积变小,越发显得“村边杏花白”。 </p> <p class="ql-block">梨花的花瓣是纯白色,花药是紫红色,这一点很容易和杏花区分开。更容易区分的是梨花有很长的花柄,民间常说“桃花红,杏花白,梨花一支伸出来。”这“伸出来”指的就是梨花因为花柄长,花从梨树枝伸出来。</p><p class="ql-block"> 梨花花萼是绿色的,而桃花,杏花的花萼是红色的,这一点也和容易把梨花和桃花,杏花 区别开。梨树开花时嫩叶已经展开,加上花萼是绿色的,如果不细看,梨树上一片嫩绿,没有开花的迹象,当白色的花绽开时,立刻盖住了绿色的萼片和大部分嫩叶,于是就有了“忽如一夜春风来,千树万树梨花开”的佳句。</p> <p class="ql-block">原文转载自微信公众号,著作权归作者所有</p> <p class="ql-block">王敏,原名图强,以字行,号牧鹿山人。</p><p class="ql-block"> 生于六十年代, 少失学,一事无成。混跡于市井,忘情于诗书。耐寂寞于繁华,持淡然于浮尘。闲暇时,以书为友取古人快意文章,读之则心神超逸独享快乐。好读书不求甚解,爱学习浅尝辄止。唯书法一事,受家父祖辈之醺陶,酷爱写字,以砚墨为良田,得诗礼传家。看淡尘世,居泾水牧鹿,偶得豪情,倾墨纸上,乐哉悠哉!留得家门风雅在,置身寂寞翰墨中。 学习书法,得翰墨灵气,出于传统而入于生活,爱上书法,自娱自乐。</p><p class="ql-block"> 居凤鸣之园,兆余之地;远庙堂,交三两书友为知己。</p><p class="ql-block">“山中人唯知自乐,天下事不在多言”。王者哀孤单,寂寞常无言。牧鹿饮泾水,凤鸣栖南山。</p><p class="ql-block">因祖居于唐太宗牧鹿狩猎之地名牧鹿湾。乡村故土未敢忘怀,故号牧鹿山人。</p><p class="ql-block">附庸以言志:</p><p class="ql-block">牧笛悠扬千年长,</p><p class="ql-block">鹿台对句品华章。</p><p class="ql-block">山野羞言鸿鹄志,</p><p class="ql-block">人醉翰墨知书香。</p><p class="ql-block"> 牧鹿山人</p>