玉蘭染宣大写意,——禾夫多重曝光摄影

禾夫

<p class="ql-block">素手折枝春未老,玉魄凝脂落宣毫。</p><p class="ql-block">一瓣浮光洇纸背,千重叠影入云高。</p><p class="ql-block">枝干如篆写苍劲,花气随风染素绡。</p><p class="ql-block">谁言摄影非笔意?多重曝光即写意——</p><p class="ql-block">我按快门,亦提笔,宣纸未铺,心已落墨。</p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px; color:rgb(176, 79, 187);">禾夫/2026.3 拍攝于京城天壇斋宫</span></p> <p class="ql-block">枝横斜处春初醒,半吐芳心半敛神。</p> <p class="ql-block">花蕾是未落的篆,盛开是已泼的墨,</p> <p class="ql-block">虚实相生非偶然,明暗交叠本同根。</p> <p class="ql-block">镜头叠三重光影,恰似水墨分五色,</p> <p class="ql-block">玉兰不争春色浓,只把清气染空痕。</p> <p class="ql-block">光从天隙垂素练,花影浮沉似未干。</p> <p class="ql-block">纤枝一脉延纸外,恍闻宣纸微喘。</p> <p class="ql-block">静不是无声,是墨未干时的屏息,</p> <p class="ql-block">梦不是虚幻,是快门叠印的余韵。</p> <p class="ql-block">我站在此处,不单是观者,</p> <p class="ql-block">更是执笔未落、调墨未匀的那人。</p> <p class="ql-block">玉兰不染尘,黑白即本真。</p> <p class="ql-block">卷边是风写的行草,瓣脉是墨洇的飞白,</p> <p class="ql-block">纤枝如枯藤,却撑得起整幅留白。</p> <p class="ql-block">柔美不在形软,而在气韧;</p> <p class="ql-block">纯净不在色空,而在意不滞——</p> <p class="ql-block">这哪是拍照?分明是拿光当墨,以影为砚,</p> <p class="ql-block">在时间的生宣上,写一笔大写意。</p> <p class="ql-block">黑白之间,自有千层雪。</p> <p class="ql-block">花绽如墨点破纸,枝曳似飞白掠空,</p> <p class="ql-block">背景虚了,心却实了;</p> <p class="ql-block">影像叠了,意反而清了。</p> <p class="ql-block">我常想,八大山人画鱼不画水,</p> <p class="ql-block">禾夫摄兰不摄春——</p> <p class="ql-block">那未显的,才是最浓的宣。</p> <p class="ql-block">光在瓣上走,影在层间游,</p> <p class="ql-block">叠叠复重重,不是叠加,是唤醒。</p> <p class="ql-block">一朵花里藏三季:苞是冬藏,绽是春醒,影是秋思。</p> <p class="ql-block">虚化不是退场,是让位给气韵;</p> <p class="ql-block">细腻不是描摹,是让质感自己说话。</p> <p class="ql-block">我调参数如调墨色,</p> <p class="ql-block">快门声落,一纸大写意已悄然成形。</p> <p class="ql-block">风来花自摇,影动枝愈柔。</p> <p class="ql-block">朦胧不是模糊,是未定稿的留白,</p> <p class="ql-block">是宣纸吸墨前那一瞬的微颤。</p> <p class="ql-block">清气出尘不靠色,柔美立世何须浓?</p> <p class="ql-block">我常守一枝半日,等光斜三寸,</p> <p class="ql-block">等它把玉兰,写成一首未题款的诗。</p> <p class="ql-block">飘逸非无骨,虚化非无根。</p> <p class="ql-block">那枝曲折,是篆书的折笔;</p> <p class="ql-block">那瓣轻扬,是行草的飞白。</p> <p class="ql-block">美在将离未离时,意在将显未显处——</p> <p class="ql-block">多重曝光,原是心光与天光的对印,</p> <p class="ql-block">我按快门,亦在叩问:</p> <p class="ql-block">哪一重影,才是玉兰本来面目?</p> <p class="ql-block">黑白如初纸,花瓣似新墨。</p> <p class="ql-block">舒展是泼,卷曲是敛,</p> <p class="ql-block">纤枝是线,留白是气。</p> <p class="ql-block">宁静不在无声,而在万籁俱收后,</p> <p class="ql-block">仍听得见一朵花,在宣上缓缓洇开。</p> <p class="ql-block">我拍玉兰,不为存形,</p> <p class="ql-block">只为替那千年写意,续一笔当代的呼吸。</p> <p class="ql-block">层叠是韵,蜿蜒是势,</p> <p class="ql-block">朦胧是未落笔的踌躇,</p> <p class="ql-block">宁静是墨沉底后的澄明。</p> <p class="ql-block">玉兰不争艳,却把整个春天,</p> <p class="ql-block">凝成一瓣素心,落于光影宣纸之上。</p> <p class="ql-block">我镜头里的多重,</p> <p class="ql-block">原是心眼里的一重——</p> <p class="ql-block">清、静、韧、空、远。</p> <p class="ql-block">绽放非终章,是墨迹最酣处;</p> <p class="ql-block">柔和非退让,是力藏于筋;</p> <p class="ql-block">温暖非色调,是观者心头微光一颤。</p> <p class="ql-block">枝直而气曲,花盛而神敛,</p> <p class="ql-block">这大写意,从来不在形似,</p> <p class="ql-block">而在你凝神一刻,</p> <p class="ql-block">忽然认出:那花,原是你心上未题名的一笔。</p> <p class="ql-block">朦胧处见真意,光影间藏笔锋。</p> <p class="ql-block">枝弯是折钗股,瓣叠是屋漏痕,</p> <p class="ql-block">优雅不在姿态,而在不争不滞的从容。</p> <p class="ql-block">我常把照片印在宣纸上,</p> <p class="ql-block">看墨与影如何彼此渗透——</p> <p class="ql-block">原来摄影与水墨,本是同根生的两枝兰。</p> <p class="ql-block">瓣叠如皴,枝细如线,</p><p class="ql-block">黑白不是褪色,是洗尽铅华后的本相。</p><p class="ql-block">宁静不是空寂,是万籁归心后的回响。</p><p class="ql-block">多重曝光,是把时间叠成墨色,</p><p class="ql-block">把光影谱成韵脚,</p><p class="ql-block">我拍玉兰,拍的从来不是花,</p><p class="ql-block">是那一纸未干的、活着的写意。</p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">注:配文由美篇平台A1根据题要创作补写 特此说明。</span></p>