人间四月天春满人间清明节到

清风影客(范有君)

<p class="ql-block">七律·清明雨思</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">细雨纷扬锁暮春,长堤烟柳暗愁尘。</p><p class="ql-block">青山寂寂埋幽梦,野渡萧萧泊客身。</p><p class="ql-block">烧纸痕残风卷烬,浇杯泪落酒沾巾。</p><p class="ql-block">年年此日肠千结,最是鹃声动旅人。</p> <p class="ql-block">七律·清明</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">细雨轻烟锁画桥,清明时节最魂销。</p><p class="ql-block">梨花带泪风前落,柳色含愁水上飘。</p><p class="ql-block">一径芳草埋旧迹,半帘幽梦忆前朝。</p><p class="ql-block">杜鹃声里春将晚,独对残红慰寂寥。</p> <p class="ql-block">《人间四月春长在》</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">四月是被风吻软的日子。草尖顶破最后一点残寒,把绿泼得漫山遍野,连墙角的砖缝都藏不住欢喜,冒出三五片新叶,怯生生地探看天光。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">花是不必急的。桃花刚褪了绯色,梨花就举着白灯笼上场,海棠在枝头攒着劲儿,要把春的浓淡都染在花瓣上。风过处,落英铺成锦缎,踩上去沙沙响,像春天在说悄悄话。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">檐下的燕子回来了,拖着剪刀似的尾,在晾衣绳上打个旋,就钻进新筑的巢。窗台上的茉莉抽了新芽,晨露凝在叶尖,太阳一晒,滚进泥土里,竟也长出几分甜意。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">人是闲不住的。老人们搬了藤椅在巷口坐定,手里的蒲扇摇着慢悠悠的时光,说今年的春比往年来得沉,连空气里都裹着蜜。孩子们追着风筝跑,线轴转得飞快,把笑声缠在云端,与流云一起游逛。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">这满溢的春,原是藏在寻常里的。是母亲晒在竹竿上的被褥,浸了阳光的暖;是街角小贩叫卖的草莓,红得淌着汁;是晚归时,窗内亮着的那盏灯,把影子拉得很长,像在等一个拥抱。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">福也是这样的。不必刻意寻,它就在四月的风里,在满院的花香里,在家人围坐的餐桌旁。春满人间时,福字早悄悄贴在了门楣上,像一片舒展的新叶,把日子都衬得鲜亮起来。</p> <p class="ql-block">七绝·清明安康</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">清明微雨润芳尘,</p><p class="ql-block">柳色青青满目新。</p><p class="ql-block">踏青且揽春光好,</p><p class="ql-block">岁岁平安喜乐频。</p> <p class="ql-block">念奴娇·清明时节雨纷纷</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">烟霏漠漠,正清明、遍洒一川寒雨。</p><p class="ql-block">陌上残红飞不尽,添了几分愁绪。</p><p class="ql-block">柳色含烟,莺声隔雾,远岫青如许。</p><p class="ql-block">行人凝伫,断魂都在归路。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">遥念旧日庭前,风轻日暖,共赏芳菲处。</p><p class="ql-block">一自尘踪分两地,空对落花无语。</p><p class="ql-block">杯酒遥倾,哀思暗寄,岁月催今古。</p><p class="ql-block">春山依旧,年年此景如故。</p> <p class="ql-block">海棠春·清明节快乐</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">晓烟轻散清明好,</p><p class="ql-block">风送暖、百花含笑。</p><p class="ql-block">陌上踏青人,</p><p class="ql-block">笑语随春绕。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">柳丝摇曳晴光早,</p><p class="ql-block">赏不尽、佳辰曼妙。</p><p class="ql-block">愿此日安康,</p><p class="ql-block">岁岁常欢笑。</p> <p class="ql-block">菩萨蛮·三角梅花开放新春到</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">嫣红簇簇开无主,</p><p class="ql-block">暖风轻送新春度。</p><p class="ql-block">艳色照晴川,</p><p class="ql-block">繁英映碧天。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">枝头春意闹,</p><p class="ql-block">岁岁花常好。</p><p class="ql-block">笑语满人间,</p><p class="ql-block">嘉年共合欢。</p> <p class="ql-block">七律·春意</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">暖律初回淑气融,千花百草竞葱茏。</p><p class="ql-block">莺梭柳线织晴碧,燕剪波光漾软红。</p><p class="ql-block">雨润青阶苔色浅,风梳绿岸絮痕浓。</p><p class="ql-block">春光不负寻芳客,一路笙歌入画中。</p> <p class="ql-block">浣溪沙·清明</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">细雨如烟湿短墙,</p><p class="ql-block">梨花淡白柳丝长。</p><p class="ql-block">风轻燕语过横塘。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">陌上踏青人渐少,</p><p class="ql-block">冢前凝思意偏长。</p><p class="ql-block">一帘春梦半微凉。</p> <p class="ql-block">玉楼春·海南陵水春来早》</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">朔风未歇江南岸,陵水晴光先破暖。椰梢初展翠云稠,花径新铺红锦乱。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">鸥随浪影摇波浅,人趁春阳舒笑靥。莫言时序尚徘徊,此处芳菲已过半。</p> <p class="ql-block">《蝶恋花·清明寄远》</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">雨歇清明烟霭细,风拂杨丝,绾住愁滋味。燕语呢喃穿旧垒,故人何处寻春袂?</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">独倚阑干思万里,梦底相逢,犹记临歧泪。草色遥连天际翠,断魂偏向花前醉。</p> <p class="ql-block">漫渡人间悲喜,终成无言结局。年少不识春光重,过春方知桃花缘。二月心期,三月情思,风华与清欢,本不在圆满。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一壶春月,万里相思,铺展的故事,皆绕桃花旧念。清风过处,苍绿藏心事,佳人折花至,柳深人无眠。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">三世明月,朗照古今;两鬓霜华,亦是前缘。半城烟雨入画,一笺春色轻来。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">庭有幽花,池有新荷,满目青翠,烟岚绕山。揽一川春风,看花木复苏,落一地红英,愿世事安好。</p> <p class="ql-block">人间烟火里的春日诗篇</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">三月的风刚漫过巷口,老李家的蒸笼就冒出了第一缕白汽。竹制蒸笼盖被“吱呀”一声掀开,肉包子的鲜香混着面香,瞬间裹着春风钻进鼻腔。老李的手背沾着面粉,一边麻利地捡包子,一边和熟客搭话:“张哥,还是老样子?”“哎,俩肉包一碗豆浆,今儿这风可真柔。”对话像檐下的风铃,轻轻撞开了清晨的宁静。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">巷尾的菜摊早已摆得满满当当。带着晨露的青菜绿得发亮,春笋裹着褐色的外衣,像刚从土里探出头的小娃娃。穿蓝布衫的阿婆蹲在摊前,指尖捏着一根芦笋,和摊主讨价还价:“便宜点呗,我孙女儿就爱啃这个。”摊主笑着把几根小油菜塞进她的菜袋:“送您的,自家种的,鲜着呢。”阳光透过梧桐叶的缝隙,在青石板路上投下斑驳的光影,阿婆的菜篮里,装着满当当的春日。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">午后的时光,是被茶香泡软的。巷口的老茶铺里,藤椅吱呀作响,几位老爷子围坐在木桌旁。紫砂茶壶里的铁观音冒着热气,茶杯碰撞的轻响,混着他们聊不完的家常。“昨儿我家那小子,带回来个城里姑娘,看着就俊。”“我家孙女儿,刚学会背‘春眠不觉晓’,奶声奶气的。”笑声顺着风飘出茶铺,惊落了枝头的一朵玉兰花。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">傍晚的烟火,是从家家户户的厨房飘出来的。辣椒在油锅里滋滋作响,糖醋排骨的酸甜裹着蒸汽漫过窗台。放学的孩子背着书包冲进家门,鼻尖先凑到厨房:“妈,今天做啥好吃的了?”系着围裙的母亲笑着拍他的手背:“洗手去,马上就好。”不一会儿,餐桌就摆得满满当当,清蒸鱼、炒时蔬、冒着热气的米饭,一家人围坐在一起,筷子碰撞的声响,是春日里最动人的节拍。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">夜色渐浓,街头的小吃摊亮起了暖黄的灯。烤红薯的香气裹着热气,在晚风中飘出老远。卖糖水的阿婆掀开铜锅盖子,桂花糖芋圆的甜香瞬间弥漫开来。刚下班的年轻人坐在小马扎上,捧着一碗糖水,看着街上来来往往的人。远处的路灯把影子拉得很长,风里带着玉兰花的香气,日子就像这碗糖水,甜得刚刚好。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">人间的烟火,从不是轰轰烈烈的盛大,而是藏在巷口的包子香里,菜摊的讨价还价里,茶铺的闲聊里,厨房的饭菜香里。它是三月春风里的一抹温暖,是寻常日子里的一丝甜意,是我们每个人都在经历的,最真实的幸福。就像此刻,风轻轻吹过,带着花香与饭香,告诉我们:这烟火人间,值得我们用心去爱。</p> <p class="ql-block">《清明雨·寄先烈》</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">雨丝斜斜地织着,把天空洗得发蓝。风里带着新草的腥气,混着纸钱燃尽的余温,漫过烈士陵园的石阶。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">那些名字刻在石碑上,有的还带着稚气的笔画,像未写完的信。雨打在碑上,晕开浅浅的水痕,像他们当年没来得及流的泪,或是笑着说“等胜利了”时,眼里闪的光。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">有人捧着白菊来,花瓣上凝着雨珠,一摇就落,像无声的叩首。孩子们在老师身后,仰着头看那些年轻的照片,不懂“牺牲”两个字有多沉,只知道碑前的松柏,比别处的更挺拔。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">风掠过松针,簌簌地响。恍惚间,像是听见脚步声——是穿着草鞋的他们,正踏过泥泞;是握着钢枪的他们,在黎明前潜伏;是举着红旗的他们,朝着光奔跑。那些被雨打湿的岁月,此刻都浸在这清明的雨里,凉丝丝的,却带着滚烫的温度。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">雨停了片刻,阳光从云缝里漏下来,照在碑顶的五角星上。有人轻轻抚摸那些名字,指尖触到石碑的凉,心里却漫起暖。原来他们从未走远,就藏在每一朵绽放的花里,每一声孩子的笑里,藏在这清明雨洗过的、他们用生命换回来的人间。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">把白菊放下时,发现泥土里冒出了新绿。那是春天在说:你们种下的希望,正在发芽。</p> <p class="ql-block">《鹧鸪天·海南陵水春来早》</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">暖律先催草木苏,陵江水暖戏鸥凫。</p><p class="ql-block">椰风未带霜痕去,花信先随燕影趋。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">香渐染,绿平铺,繁枝缀锦满庭除。</p><p class="ql-block">莫言塞北春归晚,此处晴光已入图。</p> <p class="ql-block">满江红·春分恰遇龙抬头</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">节至春分,乾坤里、阴阳各半。</p><p class="ql-block">正天开、祥龙昂首,云舒霞卷。</p><p class="ql-block">万里东风吹碧野,一川淑气融芳甸。</p><p class="ql-block">看人间、双庆喜相逢,春光满。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">雷初动,虫已唤。</p><p class="ql-block">花竞发,溪流缓。</p><p class="ql-block">更山河焕彩,物华新换。</p><p class="ql-block">且趁良辰舒远志,同邀佳景开清宴。</p><p class="ql-block">愿从今、岁岁遇佳期,长安健。</p> <p class="ql-block">七律·陵水凌河公园野花飘香</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">凌河烟景绕亭台,野草无名次第开。</p><p class="ql-block">风过芳丛香暗度,蝶随晴影意悠哉。</p><p class="ql-block">浅黄深紫迷蜂眼,细蕊纤茎破绿苔。</p><p class="ql-block">不与名花争富贵,自将春信入怀来。</p> <p class="ql-block">江城佳节也清明。喜新晴。午风轻。寡柳孤桃,妆点可怜生。罗袜绣鞋人不见,空辜负,满堤青。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">这首词描绘了清明时节的景象,天气新晴,微风轻拂,柳桃点缀春光。然而,词人却因未见心中之人,而觉得辜负了这满堤的青绿春色,抒发了一种失落与惆怅之情。</p> <p class="ql-block">行香子·清明》</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">宿雨初收,晓雾含愁。望郊原、新绿浮浮。</p><p class="ql-block">纸钱风里,白菊坟头。正鹃声咽,烟痕淡,客心忧。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">旧梦难留,往事空流。记当年、热血曾酬。</p><p class="ql-block">一杯清酒,万念心头。愿春长在,人长健,岁长休。</p> <p class="ql-block">江城子·春景</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">东风吹暖柳丝长,</p><p class="ql-block">换新妆,满庭芳。</p><p class="ql-block">桃李争开,蜂蝶逐清香。</p><p class="ql-block">碧水涟漪映云影,</p><p class="ql-block">波澹澹,鹭翱翔。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">闲行陌上沐春光,</p><p class="ql-block">草初黄,燕归梁。</p><p class="ql-block">一缕轻烟,袅袅绕横塘。</p><p class="ql-block">醉里不知时日晚,</p><p class="ql-block">回首处,夕阳凉。</p> <p class="ql-block">《七律·春怀》</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">暖律初回冻渐消,东风拂柳万千条。</p><p class="ql-block">梅残尚有余香在,冰解方知活水遥。</p><p class="ql-block">几处新莺鸣翠霭,一犁膏雨润青霄。</p><p class="ql-block">凭栏不负春光好,心共流云上碧霄。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">注:首联写春回大地,冰冻消融,东风拂柳,点出春日初临的暖意;颔联以残梅留香、冰融水活,暗喻冬去春来的生机延续;颈联铺展新莺鸣翠、春雨润田的鲜活景致,尽显春日盛景;尾联以“凭栏”抒怀,将个人心境与漫天流云相融,寄寓对春光的珍惜与对高远之志的向往,暗合“春怀”的开阔意境。格律上遵循七律平仄,对仗工整,韵脚和谐。</p> <p class="ql-block">沁园春·清明春景</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">雨洗清明,风送暖归,万汇舒荣。看桃蹊绽粉,梨梢缀雪;溪头涨绿,陌上飞红。燕啄新泥,莺穿翠柳,一派生机破冻融。凭栏处,正烟光酿日,淑气盈空。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">遥思故垄谁同?但梦里、音容恍似逢。念插萸人远,焚楮香细;碑前草茂,垄畔花浓。逝者如斯,生者当惜,且把春愁付晓风。行吟久,觉韶光正好,莫负芳丛。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">解析:上阕铺展清明春暖花开之景,“桃粉梨雪”“溪绿陌红”绘尽花色,燕莺穿梭、冻融生机,将清明的暖意与生机写得饱满;“烟光酿日”句,更让春景浸在温润的光晕里。下阕由景及情,将清明怀思与惜春结合,“故垄”“焚楮”点祭祖之意,却以“草茂花浓”转写生命延续,末句“莫负芳丛”收束,在怀故中见对春光与生活的珍视,让清明的感伤与春的蓬勃相济,余味绵长。</p> <p class="ql-block">七律·春怀</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">东风送暖入窗纱,惹起闲愁绕鬓华。</p><p class="ql-block">岸柳牵丝迷旧梦,庭花坠露湿新茶。</p><p class="ql-block">流年暗逐莺声老,往事空随燕影斜。</p><p class="ql-block">最是春深无着处,一帘烟雨寄天涯。</p> <p class="ql-block">海棠春·清明</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">轻烟细雨清明晓,</p><p class="ql-block">芳草陌、落花风悄。</p><p class="ql-block">墓畔奠清樽,</p><p class="ql-block">心事随云绕。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">柳丝垂岸莺声老,</p><p class="ql-block">望不尽、春山渺渺。</p><p class="ql-block">一笛寄哀思,</p><p class="ql-block">岁岁梨花恼。</p> <p class="ql-block">西江月·咏春</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">岸柳轻摇新绿,溪桃初绽娇红。</p><p class="ql-block">和风细雨润芳丛,一派生机萌动。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">紫燕穿帘剪雾,黄莺隔叶啼风。</p><p class="ql-block">小园春色正融融,醉在清和烟梦。</p> <p class="ql-block">踏青游·清明时节雨纷纷</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">细雨纷纷,烟锁长堤归路。</p><p class="ql-block">正清明、乱红飞处。</p><p class="ql-block">湿青衫,沾翠陌,断魂谁语。</p><p class="ql-block">凝睇久,荒郊草深如故。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">把酒临风,遥寄相思千缕。</p><p class="ql-block">念前尘、黯然凝伫。</p><p class="ql-block">柳丝柔,莺语软,春光空度。</p><p class="ql-block">一川雾,年年此日愁赋。</p>