<p class="ql-block">粉云初破晓,风来暗度香。</p>
<p class="ql-block">一簇春心叠作瓣,未开犹抱赤霞光。</p>
<p class="ql-block">绿鬓扶疏承暖日,柔枝不倚亦生芳。</p>
<p class="ql-block">莫道东君行处远,枝头已写满诗行。</p> <p class="ql-block">玫瑰成阵立斜阳,深浅胭脂次第妆。</p>
<p class="ql-block">不是群芳争艳色,原是春深自浩穰。</p>
<p class="ql-block">叶底藏莺声未起,蕊中凝露影微凉。</p>
<p class="ql-block">繁枝何必问名姓,满目皆是报春章。</p> <p class="ql-block">梅骨何须待雪霜?粉衣先破岁寒僵。</p>
<p class="ql-block">老枝皴裂藏春信,新萼嫣然映日光。</p>
<p class="ql-block">未放已含千叠韵,将开先染一枝香。</p>
<p class="ql-block">谁言冬尽方生意?早有东风在暗藏。</p>
<p class="ql-block">春信至,繁花满枝——</p>
<p class="ql-block">不是花赶着春天来,是春天悄悄伏在枝头,等一朵花先睁开眼。</p>
<p class="ql-block">我每每驻足,不为数瓣,不为辨色,只为听那一声极轻的绽裂:像旧信封被春风掀开,露出里面写满光与暖的句子。</p>
<p class="ql-block">枝头从不空着,花事亦不争先;你开你的粉,我绽我的红,它擎它的素,各自把春意捧得妥帖而郑重。</p>
<p class="ql-block">原来所谓繁盛,并非堆叠,而是每根枝都记得自己为何而生——</p>
<p class="ql-block">为承露,为迎风,为在某个清晨,让路过的人忽然停步,心头一软:啊,春天,真的来了。</p>