粉团蔷薇:把春天开成瀑布

往事随风

<p class="ql-block">粉团蔷薇垂作瀑,风来不坠是春魂。</p> <p class="ql-block">一墙新绿托千叠,浅深粉浪涌到门。</p> <p class="ql-block">天光漫过枝梢落,藤蔓垂垂自生温。</p> <p class="ql-block">我驻足时春已满,不是花开,是倾盆。</p> <p class="ql-block">围栏原是旧界碑,今被柔粉悄然推。</p> <p class="ql-block">竹影斜斜添清气,云影悠悠补空垂。</p> <p class="ql-block">不争高处争漫溢,不守方寸守芳菲。</p> <p class="ql-block">谁说墙是隔开处?它正把春天,一寸寸,垂成水。</p> <p class="ql-block">玫瑰未必皆带刺,粉团蔷薇偏不嗔。</p> <p class="ql-block">白是初雪未融尽,粉是朝霞刚染匀。</p> <p class="ql-block">叶底藏香不争日,枝头叠锦自生春。</p> <p class="ql-block">若问此花何所似?半园云絮,半园晨。</p> <p class="ql-block">阳光是位老园丁,总爱踮脚拨开叶隙,</p> <p class="ql-block">把金线一缕缕,缝进花瓣的褶皱里。</p> <p class="ql-block">绿是底色,粉是诗,繁茂不是拥挤,是倾诉的姿势。</p> <p class="ql-block">我走过时衣角沾香,像被春天轻轻,签了一纸契约。</p> <p class="ql-block">花海不必在远方——低头是绿,抬头是粉,</p> <p class="ql-block">风一吹,整片坡就漾起柔柔的涟漪。</p> <p class="ql-block">浅处如樱吹雪,深处似霞沉璧,</p> <p class="ql-block">而天蓝得坦荡,蓝得像从未被尘世惊扰过。</p> <p class="ql-block">原来春天最盛大的瀑布,从不落于山崖,</p> <p class="ql-block">只垂向人间低处,垂向你停步的刹那。</p> <p class="ql-block">枝是青筋,叶是掌纹,花是奔涌的潮信。</p> <p class="ql-block">高树为岸,蓝天为穹,它不攀不抢,只垂落、再垂落——</p> <p class="ql-block">垂成帘,垂成雾,垂成你仰头时,睫毛上停驻的一小片云。</p> <p class="ql-block">生机不是喧哗,是静默里,千万朵一起屏息,</p> <p class="ql-block">然后,在你转身之前,又哗啦啦,开成整条春汛。</p> <p class="ql-block">玫瑰在此卸下名号,只做粉团,只做蔷薇,</p> <p class="ql-block">只做一捧捧捧不住的春光。</p> <p class="ql-block">白与粉在风里低语,叶在底下托举,</p> <p class="ql-block">不是花海,是花河;不是盛放,是倾泻。</p> <p class="ql-block">我站成岸,却险些被香浪推倒——</p> <p class="ql-block">原来最汹涌的春天,从不用雷声宣告。</p> <p class="ql-block">阳光一暖,花瓣就软;风来一吻,香气便弯。</p> <p class="ql-block">那点淡黄是蕊心藏的蜜,是春未说尽的余言。</p> <p class="ql-block">天蓝得澄澈,树影淡得温柔,</p> <p class="ql-block">而我忽然懂了:宁静不是无声,</p> <p class="ql-block">是万朵齐放时,世界屏住的那一声轻叹。</p> <p class="ql-block">光在叶隙间写诗,字字落在粉瓣上。</p> <p class="ql-block">一朵未谢,一朵已燃,</p> <p class="ql-block">绿是信纸,风是邮差,</p> <p class="ql-block">把整季的暖意,寄给路过的人。</p> <p class="ql-block">它不等你命名,不等你驻足,</p> <p class="ql-block">只把春天,一簇簇,垂成你衣襟上,</p> <p class="ql-block">不肯落下的、微小而固执的春天。</p>