神貂侠吕第二十回

寒江钓叟

<p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0);">第二十回 博弈</b></p><p class="ql-block">建安十一年冬,许昌大雪。</p><p class="ql-block">貂蝉居宣文坊,已五月矣。</p><p class="ql-block">自铜雀台归,曹操再未召见。司马懿亦如消失于人海,宫门一面后,踪迹全无。宣文坊外,明桩暗哨环伺如铁桶,然不扰内院,不阻书信,不扣用度。</p><p class="ql-block">此乃笼,而非牢。</p><p class="ql-block">貂蝉每日晨起,读皖城来信,侍弄园中蒟蒻,教青儿识字,与吴普论药性。午后小憩,或临帖,或抚琴。琴是入京时顾长风所携,吕安幼时习弄,琴尾有磕痕。</p><p class="ql-block">阿鸢每见那琴,便红了眼眶。</p><p class="ql-block">貂蝉不劝,亦不避。哀思如潮,来则受之,去则不追。</p><p class="ql-block">十月初九,顾长风自城外归。</p><p class="ql-block">他每五日一出,名为采买,实为暗访。许昌城内,有荀攸递来的暗线,有杨彪府中的老仆,有当年司徒府流散的门客后人。顾长风以云鹤门秘术,织成一张无形的网。</p><p class="ql-block">是日,他神色凝重。</p><p class="ql-block">“夫人,荀公达传信,司马懿近月闭门不出,邺城私邸方士增至五十余人。丹炉彻夜不熄,烟气赤中带青,里巷传言‘炼丹成矣’。”</p><p class="ql-block">貂蝉搁笔。</p><p class="ql-block">“丹成如何?”</p><p class="ql-block">“未知。然荀公达言,司马懿非求长生之人。彼炼丹,必有所图。”</p><p class="ql-block">貂蝉垂眸,掌中残片寂然。</p><p class="ql-block">自她悟镜厄不在镜、而在执念,残片已三月无寒。然此刻闻言,残片边缘竟微微沁出一线细凉……</p><p class="ql-block">铜镜与厌胜,同源而异流。</p><p class="ql-block">司马懿以术乱天下,此术未绝。</p><p class="ql-block">她将残片收入贴肉锦囊,缓声道:</p><p class="ql-block">“请荀军师留意邺城丹炉。彼成丹之日,必有大事。”</p><p class="ql-block">顾长风领命而出。</p><p class="ql-block">行至廊下,迎面遇青儿。她抱一瓮新雪,欲为夫人烹茶,见顾长风,侧身让路,垂首不语。</p><p class="ql-block">顾长风驻足。</p><p class="ql-block">“青儿姑娘。”</p><p class="ql-block">青儿抬眸。</p><p class="ql-block">“你入府五月,可曾见过丞相府来人?”</p><p class="ql-block">青儿摇头:“从未。”</p><p class="ql-block">“可曾递出消息?”</p><p class="ql-block">青儿咬唇,良久方道:</p><p class="ql-block">“先生疑我,是应有之义。然民女鬻身入丞相府三年,只为近曹操;近不得,方转入夫人府。”</p><p class="ql-block">“夫人不杀我,不留难我,不以我为细作,夫人以我为‘人’。”</p><p class="ql-block">“民女此生,只此一主。”</p><p class="ql-block">顾长风目视她片刻,微微颔首:</p><p class="ql-block">“某信夫人。”</p><p class="ql-block">青儿怔住。</p><p class="ql-block">她忽屈膝,无声一拜,抱瓮疾去。</p><p class="ql-block">十一月戊寅,太傅杨彪卒。</p><p class="ql-block">讣闻传出,许昌缄默。曹操遣使吊丧,赠东园秘器、朝服一具,追赠太傅如故。天子辍朝三日。</p><p class="ql-block">貂蝉素服往吊。</p><p class="ql-block">灵堂中,杨修披麻跪于棺侧,见貂蝉至,伏地叩首:</p><p class="ql-block">“家父临终,喃喃惟念县君之名。修问父:县君至矣,父何言?”</p><p class="ql-block">“家父已不能言,惟以指画修掌。”</p><p class="ql-block">“画三字,‘续、续、续’。”</p><p class="ql-block">满堂凄然。</p><p class="ql-block">貂蝉跪于灵前,焚香三炷。</p><p class="ql-block">她未言一字。</p><p class="ql-block">然香烬落时,她自袖中取出那枚缺角玉玦,轻轻置于灵案之上。</p><p class="ql-block">玉玦与杨彪赠她的那一枚,纹理如一,缺角如一。</p><p class="ql-block">本就是一对。</p><p class="ql-block">王司徒遗玦,一赠荀攸,一赠杨彪。二十一年后,双玦复聚于貂蝉之手。</p><p class="ql-block">“太傅,司徒遗志,蝉不敢忘。”</p><p class="ql-block">“续。”</p><p class="ql-block">她只此一字。</p><p class="ql-block">杨修伏地不起,肩背剧颤。</p><p class="ql-block">十二月庚子,腊祭。</p><p class="ql-block">宣文坊闭门谢客。貂蝉于后园设一小案,供皖城带来的巢湖干鱼、新稻、蒟蒻粉。无香烛,以松枝代之;无祭文,以心香祷之。</p><p class="ql-block">阿鸢不解:“夫人,这是祭谁?”</p><p class="ql-block">貂蝉轻声道:</p><p class="ql-block">“祭王司徒,祭孙讨逆,祭太傅,祭廿载离乱中,不曾负汉室之人。祭妾身未归之乡。”</p><p class="ql-block">青儿跪于一旁,无声泪落。</p><p class="ql-block">-腊月廿三,皖城岁末家书至。</p><p class="ql-block">吕布手书二十页,字迹潦草,墨迹新旧不一,显是写了多日。</p><p class="ql-block">首三页记吕安:背诗已至《小雅》,会写“娘”字,写得不好,偷偷练了许多遍,藏于枕下,等娘亲归来看。</p><p class="ql-block">次五页记吕定:会走会跑,话极多,每日问“娘亲给天子讲故事讲完了吗”。庞统教他叫“爹爹”,他偏叫“阿父”,吕布说随他。</p><p class="ql-block">又三页记皖城:圩田再扩三千亩,巢湖渔获丰,山越六部岁贡如期。庞统饮酒如故……</p><p class="ql-block">末页,只有一行:</p><p class="ql-block">“定儿前日梦中唤娘。某抱他至天明。”</p><p class="ql-block">貂蝉垂眸良久。</p><p class="ql-block">她提笔回信,亦二十页。</p><p class="ql-block">记许昌风土,记铜雀台初见曹操,记宣文坊园中蒟蒻长势,记青儿会背《关雎》,记吴普新研成一味解酒丸,寄与庞军师。</p><p class="ql-block">不记刺客,不记刁难,不记铜雀台上曹操那句“孤闻你善舞”。</p><p class="ql-block">末页,亦只一行:</p><p class="ql-block">“妾梦皖城,梦将军,梦安儿定儿。”</p><p class="ql-block">“梦归期不远。”</p><p class="ql-block">信笺封缄,交付驿使。</p><p class="ql-block">她立廊下,望那匹马蹄声没入雪幕。</p><p class="ql-block">顾长风立于她身后三步,静默如松。</p><p class="ql-block">貂蝉未回头,轻声道:</p><p class="ql-block">“顾先生,你离家多久了?”</p><p class="ql-block">顾长风一怔。</p><p class="ql-block">他离家……他何曾有家?</p><p class="ql-block">青州东莱,父战死之土,十六岁离,再未归。师门云鹤,师尊云游不知所踪,同门零落。江湖为家,然江湖何曾有檐可栖?</p><p class="ql-block">他方欲答,貂蝉已自问自答:</p><p class="ql-block">“妾身离家二百一十三日。”</p><p class="ql-block">“安儿五岁半了,定儿两岁。”</p><p class="ql-block">“将军的信,妾身每封读七遍。”</p><p class="ql-block">“不敢多读,怕读旧了。”</p><p class="ql-block">风雪无声。</p><p class="ql-block">顾长风垂眸。</p><p class="ql-block">他忽然明白,夫人今日并非问他。</p><p class="ql-block">夫人只是在数。</p><p class="ql-block">数离家的日子,数皖城的信,数归期还有多远。</p><p class="ql-block">建安十二年正月,许昌得陇西捷报。</p><p class="ql-block">曹操破马超余部于西凉,韩遂奔金城,陇右初定。</p><p class="ql-block">捷报传入宣文坊时,貂蝉正在园中为蒟蒻搭草棚。许昌春寒,蒟蒻畏冻,她以去年所储稻草,一束一束细细围护。</p><p class="ql-block">阿鸢喜道:“夫人,曹操打赢了,是不是就要回许昌?他回许昌,是不是就没空盯着咱们了?”</p><p class="ql-block">貂蝉不答。</p><p class="ql-block">顾长风自外入,神色凝重:</p><p class="ql-block">“夫人,荀公达传信,司马懿随军西征,不在邺城。”</p><p class="ql-block">“然邺城丹炉未熄,留守方士十六人,日夕轮值。”</p><p class="ql-block">貂蝉手中草束一顿。</p><p class="ql-block">“丹未成?”</p><p class="ql-block">“丹成矣。”顾长风压低声音,“然成丹不在邺城,在司马懿行囊中。”</p><p class="ql-block">“荀公达细作冒死窥得:司马懿临行,自丹炉中取出一匣,匣以玄铁铸,上有符咒七道。彼亲捧此匣,寸步不离。”</p><p class="ql-block">貂蝉掌中残片,忽沁寒凉。</p><p class="ql-block">不是警兆,是应兆。</p><p class="ql-block">玄铁匣。</p><p class="ql-block">符咒七道。</p><p class="ql-block">司马懿西征,千里携匣,所图何事?</p><p class="ql-block">她缓缓起身,目视西方。</p><p class="ql-block">陇西。战场。死人如麻之地。</p><p class="ql-block">厌胜之术,以死气为引,以怨血为媒。</p><p class="ql-block">彼成丹非为长生,为续术。</p><p class="ql-block">貂蝉轻声道:</p><p class="ql-block">“先生,请荀军师查一事。”</p><p class="ql-block">“司马懿西征,可曾向曹操进言,于陇西收殓战死者骸骨?”</p><p class="ql-block">顾长风凛然。</p><p class="ql-block">二月丁卯,荀攸密报至。</p><p class="ql-block">“司马懿进言丞相:陇西新定,宜收战殍,筑京观以慑羌胡,立祠庙以安亡魂。丞相从之,命司马懿总其事。”</p><p class="ql-block">貂蝉阖目。</p><p class="ql-block">京观。</p><p class="ql-block">亡魂。</p><p class="ql-block">厌胜续术。</p><p class="ql-block">她忽然想起焦氏陂那夜,顾长风说:七杀厌胜,以北斗之力镇杀龙虎凤。</p><p class="ql-block">那一局,她以泪破之,孙策以命承之。</p><p class="ql-block">然司马懿未败,只是暂退。</p><p class="ql-block">他蛰伏四年,炼丹、养士、西征、收殍,他在等。</p><p class="ql-block">等一个更凶、更厉、更不可破的局。</p><p class="ql-block">貂蝉将残片握于掌心,寒意入骨。</p><p class="ql-block">她没有惧。</p><p class="ql-block">她只是想起孙策临终那句:某平生最恨被人小觑。</p><p class="ql-block">孙伯符不曾被司马懿小觑。</p><p class="ql-block">彼以七星厌胜困之,以三年之期杀之。</p><p class="ql-block">司马懿从未小觑任何对手。</p><p class="ql-block">她亦不敢小觑他。</p>