<p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一树红艳,两半光景。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">树上的花,是不肯低头的傲骨,燃成了枝头的火把,在风中摇曳,带着赴死的决绝。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">地上的花,是被时光翻过的篇章,车轱辘轧过,扫帚扫去,归于寂静。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">你看那环卫工的背影,扫走的是落英,扫不走的是满城春色。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">盛开时惊艳众生,凋零后化作春泥。木棉用一生,诠释了什么叫“零落成泥碾作尘,只有香如故”。</span></p>