<p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0);">第十八回 许昌道</b></p><p class="ql-block">车辇出皖城西门,沿官道北行。</p><p class="ql-block">顾长风策马护于车侧,秋水剑悬于左,青釭剑悬于右。他目如鹰隼,扫视沿途每一丛灌木、每一处高岗、每一个负锄而立的农人。</p><p class="ql-block">王贵老军头,年五十六,并州人氏,昔年曾随吕布战虎牢关,后流落江淮。三年前吕布开皖城,他携子来投,吕布念旧,留为府中押衙。此番护送夫人,他自请为前驱。</p><p class="ql-block">其子王虎,年二十三,膂力过人,使一对镔铁重锏。</p><p class="ql-block">车行二十里,至巢湖驿。</p><p class="ql-block">顾长风命王贵先入驿查验。</p><p class="ql-block">王贵须臾而出,面色凝重:“先生,驿中无异常,然驿丞换了新人。”</p><p class="ql-block">顾长风入驿,见那驿丞年约四旬,面白无须,应对恭谨,然目光飘忽,不敢直视。</p><p class="ql-block">他不动声色,只命众人用膳歇马。</p><p class="ql-block">貂蝉独坐驿舍内室,阿鸢侍立。吴普煎安神茶奉上,貂蝉方欲举盏,忽闻窗外三声竹哨——乃顾长风与王贵约定的警戒暗号。</p><p class="ql-block">吴普急取银针探入茶盏。</p><p class="ql-block">针入,半寸即黑。</p><p class="ql-block">鹤顶红!</p><p class="ql-block">阿鸢失声惊呼,貂蝉按住她手,神色如常。</p><p class="ql-block">顾长风推门而入,见那盏茶,目露杀机。</p><p class="ql-block">“驿丞已逃。某追出三里,见其伏尸芦苇丛中——咽喉一刀,干净利落,是灭口。”</p><p class="ql-block">貂蝉轻声道:</p><p class="ql-block">“司马懿知某必经此驿,故设此毒。毒成则某死,毒不成则灭口。进退无迹,好算计。”</p><p class="ql-block">顾长风道:</p><p class="ql-block">“夫人,此后饮食,某与吴先生亲验。驿中膳夫,皆由王贵父子轮值。”</p><p class="ql-block">貂蝉颔首:</p><p class="ql-block">“有劳先生。”</p><p class="ql-block">是夜,巢湖驿无眠。</p><p class="ql-block">车辇过合肥,不入城。</p><p class="ql-block">合肥守将乃曹仁,曹操从弟,素以持重著称。顾长风原料他必遣人盘查,然城门洞开,守军视若无睹。</p><p class="ql-block">越是不拦,越是可怖。</p><p class="ql-block">王虎年轻,按捺不住:“先生,曹军这般客气,莫不是有诈?”</p><p class="ql-block">顾长风不答,策马绕车队一周,目视旷野。</p><p class="ql-block">暮色四合,麦田青青。远山如黛,近树婆娑。</p><p class="ql-block">太静了。</p><p class="ql-block">时值五月,官道两旁竟无一农夫、无一商旅、无一牧童。</p><p class="ql-block">貂蝉自车中轻声道:</p><p class="ql-block">“先生,此地名‘落星岗’。昔年袁术与曹操战于合肥,此岗曾伏尸三千。”</p><p class="ql-block">“今夜当有客。”</p><p class="ql-block">二更鼓,客至。</p><p class="ql-block">不是一客,是三十客。</p><p class="ql-block">黑衣蒙面,自麦田沟垄间蛇行而出。无火把,无号令,只刀光乍起时,已至车前十丈。</p><p class="ql-block">王贵厉喝:“护车!”</p><p class="ql-block">顾长风已出。</p><p class="ql-block">秋水剑出鞘,青光如练。他足尖点马鞍,人已掠入敌阵。剑锋过处,三柄环首刀齐断,三名黑衣人喉间血溅。</p><p class="ql-block">余人不退,反进。</p><p class="ql-block">顾长风心中一凛,这不是寻常刺客,是死士!</p><p class="ql-block">王虎舞双锏,挡下车左;王贵据车尾,枪挑二人;八名皖城好手环车为阵,各守一面。</p><p class="ql-block">然黑衣人源源不绝,似杀不尽。</p><p class="ql-block">顾长风且战且退,退至车窗三尺。他回手一剑,将一名欺近车窗的死士贯胸钉于车辕。</p><p class="ql-block">貂蝉端坐车中,神色平静。阿鸢瑟瑟发抖,以袖掩口,不令惊呼出声。</p><p class="ql-block">顾长风沉声道:</p><p class="ql-block">“夫人,此非司马懿手笔,司马懿杀人,不留三十具尸首。”</p><p class="ql-block">貂蝉道:</p><p class="ql-block">“此乃下马威,曹操借刺客之口告某:许昌非皖城,夫人勿恃汉室之名。”</p><p class="ql-block">顾长风剑下不停:“夫人畏否?”</p><p class="ql-block">貂蝉轻抚掌中残片,残片寂然,无寒无暖,“妾身入许昌时,已不畏死。妾身只畏……”</p><p class="ql-block">远处忽传马蹄声,如雷动地。</p><p class="ql-block">黑衣人闻声,倏忽如潮退去。三十具尸首弃于道旁,竟无一伤者被俘。</p><p class="ql-block">顾长风收剑入鞘,衣上血迹斑斑。</p><p class="ql-block">蹄声近,火把如龙。当先一将,玄甲长槊,面若冠玉,正是常山赵子龙!</p><p class="ql-block">赵云滚鞍下马,长揖及地:“云来迟,使夫人受惊。死罪。”</p><p class="ql-block">貂蝉揭帘,轻声道:“赵将军何以至此?”</p><p class="ql-block">赵云道:“主公闻夫人入朝,恐许昌道中有失,命云率三十骑沿途接应。”</p><p class="ql-block">他顿了顿,“主公言:昔年司徒府一面,备欠夫人一诺。今以此骑偿之。”</p><p class="ql-block">貂蝉默然良久,“玄德公厚意,蝉心领。请将军归告玄德公:蝉此入许昌,非为复仇,非为勤王,为吾夫也。诺不轻欠,亦不轻偿。”</p><p class="ql-block">赵云再拜,率骑护车北行三十里,至汝阴界方止。</p><p class="ql-block">临别,顾长风忽策马至赵云身侧:</p><p class="ql-block">“赵将军,某有一言。”</p><p class="ql-block">赵云勒马。</p><p class="ql-block">“此间刺客,将军知是何人所遣?”</p><p class="ql-block">赵云默然。</p><p class="ql-block">“将军不言,某代将军言——此非曹操,非司马懿,乃许昌城中欲杀吕夫人以激皖城反者。”</p><p class="ql-block">“夫人若死于许昌道,曹操纵无杀人之名,皖城必反;皖城反,天下侧目;天下侧目,曹操可名正言顺讨之。”</p><p class="ql-block">“此局,将军主公未必不知。然将军主公仍遣将军来接——是借夫人之手,试曹操,亦试天下。”</p><p class="ql-block">赵云垂目,良久方道:</p><p class="ql-block">“先生既知,何须问云?”</p><p class="ql-block">顾长风拱手:</p><p class="ql-block">“某不问主公,只问将军。”</p><p class="ql-block">“赵将军信主公终不负天下人——某信之。”</p><p class="ql-block">“然某有一事不明:主公既欲救夫人,何不遣关羽、张飞,独遣将军?”</p><p class="ql-block">“遣关羽,曹操疑;遣张飞,天下疑;遣赵云……将军名震长坂,曹操敬,天下慕,无人疑。”</p><p class="ql-block">“此主公之善用将军也。”</p><p class="ql-block">“将军甘为所用,某无词。”</p><p class="ql-block">“然将军夜行三十里来救,星驰电掣,浴血护车——此将军之义,非主公之谋。”</p><p class="ql-block">“某敬将军之义。”</p><p class="ql-block">“请将军受某一拜。”</p><p class="ql-block">顾长风马上长揖。</p><p class="ql-block">赵云沉默良久,缓缓还礼。</p><p class="ql-block">他没有说话。</p><p class="ql-block">策马转身,没入夜色……</p><p class="ql-block">此后一路劳碌,但再无刺客。</p><p class="ql-block">然刁难,始于入驿。</p><p class="ql-block">许昌城外三十里,最后一驿,名“新汲驿”。</p><p class="ql-block">貂蝉车驾甫入驿门,驿丞便率众吏员拦于庭中。为首一人,年约五旬,峨冠博带,自通姓名:</p><p class="ql-block">“某乃大鸿胪丞裴潜。吕夫人入朝觐见,鸿胪寺职司典客,当按制查验牒文、符节、随从名录、箱笼数目。”</p><p class="ql-block">此言一出,阿鸢怒道:</p><p class="ql-block">“夫人乃汉室宗亲,天子亲诏入朝,岂同寻常外臣命妇?尔等安敢——”</p><p class="ql-block">貂蝉按住她手,徐徐道:</p><p class="ql-block">“裴寺丞既奉职而来,蝉自当配合。”</p><p class="ql-block">裴潜挥手,十余吏员如狼似虎,翻检箱笼。</p><p class="ql-block">衣箱倾覆,钗环散地。</p><p class="ql-block">书箧倒扣,书卷零落。</p><p class="ql-block">药囊扯裂,药草委尘。</p><p class="ql-block">吴普须发皆张,颤声道:“此……此乃老朽行医三十年所积验方……”</p><p class="ql-block">裴潜睨他一眼,冷笑:“验方?验的什么方?安胎?产后?抑或……害人之方?”</p><p class="ql-block">吴普气得浑身发抖,貂蝉却微微一笑:</p><p class="ql-block">“裴寺丞欲验此方,蝉可命吴先生抄录一份,呈鸿胪寺存档。”</p><p class="ql-block">“寺丞归衙,正可细细研读,若治好了寺丞多年的目疾,也是蝉一份功德。”</p><p class="ql-block">满庭皆寂,阿鸢却噗嗤笑出声。</p><p class="ql-block">裴潜面皮紫涨,半晌说不出话。</p><p class="ql-block">他身后一名年轻吏员,忽越众而出,拱手道:</p><p class="ql-block">“夫人息怒。裴寺丞秉公办事,或有操切,下官代寺丞赔罪。”</p><p class="ql-block">这人年约二十出头,眉目清俊,举止从容。</p><p class="ql-block">貂蝉目视他片刻:</p><p class="ql-block">“足下是?”</p><p class="ql-block">“下官杨修,字德祖。现任丞相府主簿,奉丞相命,迎夫人入城。”</p><p class="ql-block">满庭又是一寂。</p><p class="ql-block">杨修,弘农杨氏,四世三公。其父杨彪,汉室老臣。</p><p class="ql-block">裴潜面色青白交加,拂袖而去。</p><p class="ql-block">杨修不以为意,只拱手道:</p><p class="ql-block">“夫人一路劳顿,驿馆已备汤沐。明晨辰时,下官迎夫人入宫觐见。”</p><p class="ql-block">貂蝉微微颔首:</p><p class="ql-block">“有劳杨主簿。”</p><p class="ql-block">杨修退至门边,忽驻足回首:</p><p class="ql-block">“夫人,下官有一言,不知当讲不当讲。”</p><p class="ql-block">“请讲。”</p><p class="ql-block">“裴寺丞非刁难夫人,乃试夫人。”</p><p class="ql-block">“试夫人怒否、惧否、乱否。”</p><p class="ql-block">“夫人不怒、不惧、不乱,此局破矣。”</p><p class="ql-block">他微微一笑,长揖而退。</p><p class="ql-block">貂蝉目送他背影,良久不语。</p><p class="ql-block">顾长风低声道:</p><p class="ql-block">“杨修,司马懿门下。此人智计,不在其师之下。”</p><p class="ql-block">貂蝉轻轻拢袖:</p><p class="ql-block">“彼试妾身,妾身亦试彼。”</p><p class="ql-block">“彼有才,然锋芒太露。”</p><p class="ql-block">“司马懿能用其才,亦能弃其锋。”</p><p class="ql-block">“此杨修之危,亦妾身之机。”</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p>