<p class="ql-block">序</p><p class="ql-block"> 诗者,情之苗裔也。春日载阳,情思勃发,或览郊原之鲜妍,或感客路之迢递,或念故园之杨柳,或怀边地之梅痕,皆托诸吟哦,以成此《春日杂咏》八章。盖春景触发万端,而人心俯仰古今,于花光鸟语、山影笛音间,寄寓者实非一趣:有田园之怡然,有行役之悱恻,有狂狷之疏放,有相思之绵渺。今裒集成帙,亦欲以寸心之波动,会万物之昭苏耳</p> <p class="ql-block">春景生趣</p><p class="ql-block">苜蓿初匀野色赊,新秧正满噪昏鸦。</p><p class="ql-block">牛栏卧影桑阴下,蚕月归人竹径斜。</p><p class="ql-block">醉里青帘摇暖日,忙时白袷趁晴霞。</p><p class="ql-block">东风最解耕夫意,先遣香泥润麦芽。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">春山鹃语</p><p class="ql-block">楼台十里倚晴霞,杜宇声从树杪嗟。</p><p class="ql-block">暗劝行人归思切,偏惊旅梦觉来赊。</p><p class="ql-block">云涯纵有抽身计,尘路难消往事遮。</p><p class="ql-block">啼到血枯终不悔,为君倾尽一年华。</p> <p class="ql-block">客中春暮</p><p class="ql-block">叠翠蒙茸护石坪,小栏幽处缀红英。</p><p class="ql-block">蔷薇架暖蜂黏蕊,杨柳风轻燕掠晴。</p><p class="ql-block">客里光阴浮酒晕,樽前身世逐萍程。</p><p class="ql-block">且倾残盏酬斜日,静看西楼月影明。</p> <p class="ql-block">春怨</p><p class="ql-block">枝上啼鹃怨暮喧,旧痕新泪叠愁冤。</p><p class="ql-block">一春鸿信沉烟水,千里关河隔梦魂。</p><p class="ql-block">把酒空歌金缕曲,闭门孤对玉梅昏。</p><p class="ql-block">丛芳解作留人语,争奈梨花夜雨繁。</p> <p class="ql-block">归乡自咏</p><p class="ql-block">半生鞍马历文场,鬓染霜华气自扬。</p><p class="ql-block">不借风雷挥彩笔,惟依草木养年光。</p><p class="ql-block">一襟诗思轻簪组,几盏清茶恋故乡。</p><p class="ql-block">古薛城头吟雅句,小邾楼上沐朝阳。</p> <p class="ql-block">元夕相思</p><p class="ql-block">淮水东流恨未期,相思种作断肠枝。</p><p class="ql-block">梦中容貌浑如雾,枕畔啼痕暗若丝。</p><p class="ql-block">鬓雪先催春信晚,灯花空照别愁滋。</p><p class="ql-block">红莲岁岁明河夜,两处沉吟各自知。</p> <p class="ql-block">天涯梅影</p><p class="ql-block">雪压荒城笛韵闲,笳声怨入暮云间。</p><p class="ql-block">江南梅绽穿幽径,塞北霜侵染鬓斑。</p><p class="ql-block">星坠银杯承斗柄,月沉诗卷叠春山。</p><p class="ql-block">三千翰墨凭谁寄,忍见征人泪满颜。</p> <p class="ql-block">故园柳色</p><p class="ql-block">玉笛谁家向晚吹,云低水阔锁山眉。</p><p class="ql-block">燕迷芳径人如客,雨泣残红梦似丝。</p><p class="ql-block">修禊风前伤远别,卖饧声里动归思。</p><p class="ql-block">江头折得新杨柳,未寄乡关也惹痴。</p> <p class="ql-block">跋</p><p class="ql-block"> 春去秋来,诗心不老。此八章诗,皆以春为引,而所抒者,或乡关之思,或萍踪之感,或狂者之态,或痴者之情,要皆本于性灵,发于兴会。若夫对仗之工拙,声律之谐拗,固斤斤于绳墨,然终以情真意切为尚。愿读此诗者,能于纸墨间得春日之温煦,亦得人心之挚诚,则区区笔墨,不为虚掷矣。</p>