岭南春色别 满城木棉花

海阔天空

<p class="ql-block">阴云垂野不碍春,木棉燃枝自嶙峋。</p> <p class="ql-block">白墙静立听风语,新绿旧黄染黄昏。</p> <p class="ql-block">花如炬,蕾似灯,一树红焰照岭南——</p> <p class="ql-block">不是桃夭争暖色,偏是英雄披甲身。</p> <p class="ql-block">晴光泼天云影收,木棉灼灼立高楼。</p> <p class="ql-block">红灯垂枝非为饰,原是春心挂未休。</p> <p class="ql-block">风过时,铃轻响,恍闻旧岁炮竹稠:</p> <p class="ql-block">满城烽火成往事,今作花灯照人游。</p> <p class="ql-block">湖光潋滟接天青,木棉倒影碎还凝。</p> <p class="ql-block">一树烧空千重浪,半城春色落波澄。</p> <p class="ql-block">远岫浮出玻璃幕,新厦静默亦含情——</p> <p class="ql-block">谁说岭南无壮色?水天之间火一程。</p> <p class="ql-block">虬干撑开赤焰穹,灯笼垂处岁华浓。</p> <p class="ql-block">蓝穹作纸云为墨,写就春章不落空。</p> <p class="ql-block">路旁黄标犹未褪,绿灌轻摇映花红:</p> <p class="ql-block">原来节气不须问,抬眼即见岭南风。</p> <p class="ql-block">车行道侧忽停驻,满目朱霞扑面来。</p> <p class="ql-block">栏杆静守年光久,路灯犹带旧时苔。</p> <p class="ql-block">天如洗,云尽扫,木棉不借东风力——</p> <p class="ql-block">自向人间燃一季,不待人唤已成海。</p> <p class="ql-block">花盛如燃,蕾含如蓄,枝头明暗两相续。</p> <p class="ql-block">水镜偷天蓝一角,照见春深未肯伏。</p> <p class="ql-block">远楼静默如守候,木棉不语亦千言:</p> <p class="ql-block">岭南春色何须别?红到尽头即本源。</p> <p class="ql-block">掌中一朵忽盈手,瓣厚如绸蕊如绣。</p> <p class="ql-block">风来微颤似低语,香淡不争却长留。</p> <p class="ql-block">蓝衫人在斜阳里,白车静泊光轻流——</p> <p class="ql-block">原来春色非遥物,拈花一笑即相酬。</p> <p class="ql-block">桥上红衣立春风,木棉如盖映人容。</p> <p class="ql-block">栏外人行影参差,圆楼静立沐晴空。</p> <p class="ql-block">花影落肩不须扫,春在枝头亦在瞳:</p> <p class="ql-block">岭南春色何须别?满城红焰即乡音。</p> <p class="ql-block">——</p> <p class="ql-block">木棉不落瓣,只坠整朵如炬;</p> <p class="ql-block">岭南不争春,却把热烈当寻常。</p> <p class="ql-block">我走过街巷桥头、湖畔道旁,</p> <p class="ql-block">看它不倚桃李,不羡柳浪,</p> <p class="ql-block">只把一身赤诚,烧成春天的印章。</p> <p class="ql-block">原来所谓“别”,不是另辟蹊径,</p> <p class="ql-block">而是以火为墨,以枝为笔,</p> <p class="ql-block">在岭南的晴空与烟雨里,</p> <p class="ql-block">年年题写同一句:</p> <p class="ql-block">春在,人在,城在,木棉在。</p>