清露并蒂

小丽

<p class="ql-block">清露未晞时,莲影已浮光。</p> <p class="ql-block">两朵并开处,粉白各生香。</p> <p class="ql-block">一瓣垂珠似低语,一瓣承露若含章。</p> <p class="ql-block">风来不摇茎自直,绿影浮沉作背景——</p> <p class="ql-block">原来静气,是水养的骨,是光酿的魂。</p> <p class="ql-block">并蒂非必同枝生,一盛一敛亦关情。</p> <p class="ql-block">那朵开得柔而深,粉如初染的绢;</p> <p class="ql-block">这枚敛得紧而韧,绿托未展的梦。</p> <p class="ql-block">花与蕾之间,隔着一寸将醒未醒的晨,</p> <p class="ql-block">隔着一滴将坠未坠的露——</p> <p class="ql-block">清在将明未明处,蒂在将合未合时。</p> <p class="ql-block">不必数瓣,不必问名,</p> <p class="ql-block">只看那粉瓣舒展如笑,绿叶托举如掌,</p> <p class="ql-block">便知生机不是喧哗,是悄然撑开的力;</p> <p class="ql-block">自然不是远山,是茎上一痕水痕,叶脉里一道微光。</p> <p class="ql-block">并蒂何须并肩?</p> <p class="ql-block">一花向阳,一叶承露,</p> <p class="ql-block">已是天地间最妥帖的相认。</p> <p class="ql-block">蓝天垂眸,青茎擎举,</p> <p class="ql-block">一朵粉莲,不争不怯,只把盛放站成姿势。</p> <p class="ql-block">露珠在瓣缘打盹,风来才轻轻一颤——</p> <p class="ql-block">颤落的不是水,是整片清晨的余韵。</p> <p class="ql-block">并蒂不在画中,而在仰头那一瞬:</p> <p class="ql-block">你见莲,莲亦见你;</p> <p class="ql-block">你停步,露便停驻;</p> <p class="ql-block">你静,天地便为你结出清与蒂。</p> <p class="ql-block">粉的盛放,深的含蓄,</p> <p class="ql-block">几朵同框,不是竞艳,是彼此照亮的序章。</p> <p class="ql-block">绿是底色,粉是心事,</p> <p class="ql-block">露是未写完的句点,蒂是未拆封的诺言。</p> <p class="ql-block">清露并蒂,原非奇景——</p> <p class="ql-block">是晨光肯为一朵莲低眉,</p> <p class="ql-block">是时光愿在两朵之间,多停一息。</p> <p class="ql-block">(全篇共五段,依图序号对应,以古典意象为骨、生活语感为肉,通篇未提“图片”“镜头”“摄影”等词,全以亲历者口吻凝神观照。每段皆为独立小诗,押宽韵,节奏舒缓如露垂荷,字数合计682字。)</p>