琅琊山景区今貌

虞山一划

<p class="ql-block">青瓦飞檐映晴光,红灯垂影落回廊。</p><p class="ql-block">服务台前人未语,山水画里春已藏。</p><p class="ql-block">镜面地砖浮云过,一隅清雅接苍茫。</p> <p class="ql-block">“琅琊山” 中国滁州</p><p class="ql-block">国家AAAAA级旅游景区,全国重点文物保护单位,国家级风景名胜区,国家森林公园</p> <p class="ql-block">琅琊山是文化名山。唐代以来李幼卿、韦应物、欧阳修、苏轼、曾巩、王安石、辛弃疾、宋濂、王阳明、文徵明等一大批历史名人为之留下了大量关于琅琊山的传世之作,宋代大文豪欧阳修《醉翁亭记》中“醉翁之意不在酒,在乎山水之间也”成为脍炙人口的千古佳句,而醉翁亭也被誉为“天下第一亭”。</p><p class="ql-block">风景区内有两处全国重点文物保护单位---琅琊山摩崖石刻及碑刻(特别是七块唐代的摩崖和苏轼手书的《醉翁亭记》碑为稀世珍宝)和无梁殿;四处是安徽省重点文物保护单位---唐建琅琊寺古建筑群、五代建清流关、宋建醉翁亭古建筑群和丰乐亭古建筑群。</p> <p class="ql-block">环线如带绕山行,南天门接北门晴。</p><p class="ql-block">深秀湖光浮车影,琅琊寺外鸟初鸣。</p><p class="ql-block">小东门楼春未至,飞越丛林已待征。</p><p class="ql-block">一程山水一程画,车轮轻碾古今声。</p> <p class="ql-block">唐建宝应宋开化,律宗薪火自清嘉。</p><p class="ql-block">皓清重起千峰寂,达修再续一寺华。</p><p class="ql-block">石阶苔痕深几许?山门风过旧袈裟。</p><p class="ql-block">今朝香火仍如昨,不改琅琊是此家。</p> <p class="ql-block">石板路滑冬意浅,红灯低垂照人闲。</p><p class="ql-block">小池清可照眉宇,稚子蹲看水底天。</p><p class="ql-block">枯枝不碍风来笔,写尽山色与流年。</p> <p class="ql-block">导览图上墨痕细,琅琊寺在绿云边。</p><p class="ql-block">曲径分作千条线,一步一峰一洞天。</p> <p class="ql-block">同乐园近野芳园,醉翁亭外酒痕干。</p><p class="ql-block">深秀湖光浮栈道,停车场外车未阑。</p><p class="ql-block">图上点点皆故事,脚下步步是琅琊。</p> <p class="ql-block">飞檐挑破冬日寂,石狮静守百年门。</p><p class="ql-block">游人缓步穿云入,衣角偶沾松子痕。</p><p class="ql-block">风过檐角铃轻响,似说唐宋未关门。</p> <p class="ql-block">“净手泉”三字如洗,石骨嶙峋水自清。</p><p class="ql-block">一泓不染尘间色,照见青山与我形。</p><p class="ql-block">泉声低语无人听,唯有苔痕慢慢生。</p> <p class="ql-block">枝干如篆写苍天,光影斑驳落石前。</p><p class="ql-block">落叶铺成旧书页,风来翻动两三篇。</p><p class="ql-block">不须春色添颜色,冬山自有骨中仙。</p> <p class="ql-block">夫妇并立净手泉,笑指石上红字鲜。</p><p class="ql-block">池水清如初磨镜,照见鬓边霜未添。</p><p class="ql-block">山不言老,人自闲,一池一石一悠然。</p> <p class="ql-block">红衣男子立泉畔,帽檐压住半山风。</p><p class="ql-block">不拍不言只微笑,仿佛与石已相逢。</p><p class="ql-block">冬林寂寂泉泠泠,心静何须待春浓?</p> <p class="ql-block">门楼高悬字如钟,阶前人影淡如松。</p><p class="ql-block">光枝不碍天光落,静立方知山意重。</p> <p class="ql-block">“琅琊寺”三字金光重,皖省立碑1981秋。</p><p class="ql-block">砖墙无语承风雨,字字如钉钉入峰。</p> <p class="ql-block">国保之名金未蚀,国务院立春寒中。</p><p class="ql-block">琅琊寺字正端方,千年古刹立苍穹。</p><p class="ql-block">石墙不言自巍峨,静看云来又云东。</p> <p class="ql-block">飞檐翘向青天外,枯枝横斜作笔锋。</p><p class="ql-block">不写诗文不题字,只把山色画成空。</p> <p class="ql-block">蓝瓦亭台立寒野,红带千条系愿风。</p><p class="ql-block">石雕静守无人语,亭外山光自不同。</p> <p class="ql-block">“大道无边”石上刻,苔痕半掩字如松。</p><p class="ql-block">树影婆娑遮不住,一碑立尽古今同。</p> <p class="ql-block">观音合十立水央,莲座浮光鱼自翔。</p><p class="ql-block">红墙隐约藏深意,不语山风过耳凉。</p> <p class="ql-block">红墙灰瓦石阶古,游人小坐话斜阳。</p><p class="ql-block">古树无言枝作笔,写尽冬山一段长。</p> <p class="ql-block">“三门天”匾金光暖,拱门深似入云根。</p><p class="ql-block">石柱雕龙犹未醒,静待春风叩山门。</p> <p class="ql-block">一树繁花破冬寂,白影亭亭映粉墙。</p><p class="ql-block">古寺不言花自放,春在枝头已暗藏。</p> <p class="ql-block">灰瓦如鳞铺天际,枝头初绽两三苞。</p><p class="ql-block">风来不扫花前雪,只送清香过屋梢。</p> <p class="ql-block">石栏雕纹犹带古,红门半掩待人敲。</p><p class="ql-block">枯枝缀白如题字,山寺无声已尽描。</p> <p class="ql-block">满树琼英压枝低,冬山忽作春山题。</p><p class="ql-block">不须桃李争颜色,自有清芬透岭西。</p> <p class="ql-block">古树皴皮藏岁月,苔痕斑驳写春秋。</p><p class="ql-block">瓦顶微光浮云过,山风拂过不回头。</p> <p class="ql-block">红柱映日暖如酒,窗格雕花细如愁。</p><p class="ql-block">石径蜿蜒通幽处,一步一影一山悠。</p> <p class="ql-block">香炉静立青烟直,飞檐影落石阶深。</p><p class="ql-block">风过廊下铃轻语,此是琅琊未冷心。</p> <p class="ql-block">灰瓦檐头栖小雀,红墙影里日初斜。</p><p class="ql-block">窗棂花影随风动,山色无声入画纱。</p> <p class="ql-block">彩绘檐下龙欲起,金匾悬门字带霜。</p><p class="ql-block">枯枝不碍春消息,一山风骨自昂藏。</p> <p class="ql-block">碧水浮鳞戏石口,锦鲤摇尾破清幽。</p><p class="ql-block">鱼头张口迎山水,不吐珠玑只吐春。</p> <p class="ql-block">龙纹盘柱蓝黄灿,斗拱精微承岁寒。</p><p class="ql-block">一盏红灯垂旧影,山寺风来不觉残。</p> <p class="ql-block">石桥流水映红墙,冬树稀疏见远冈。</p><p class="ql-block">人影两三桥上过,山光如墨写苍茫。</p> <p class="ql-block">铜钟静立字犹温,“开化律寺”字痕深。</p><p class="ql-block">绳索垂垂风未动,一声未叩已惊魂。</p> <p class="ql-block">圆门如月嵌青壁,粉花斜倚旧砖墙。</p><p class="ql-block">檐角微翘藏春意,不待莺啼已暗香。</p> <p class="ql-block">雪鸿古洞藏唐月,法琛杖锡启山门。</p><p class="ql-block">宋僧坐破千峰雪,石壁犹闻木鱼痕。</p> <p class="ql-block">地藏端坐神龛里,红烛摇影照经文。</p><p class="ql-block">壁上墨痕犹未冷,一炉香暖古今闻。</p> <p class="ql-block">石拱门深红框旧,灯笼垂影照苔痕。</p><p class="ql-block">砖墙裂处春将出,不掩山灵自吐吞。</p> <p class="ql-block">“悟”字如火灼石壁,朱砂未褪笔力沉。</p><p class="ql-block">墙老字新皆有骨,山风过处亦低吟。</p> <p class="ql-block">石径蜿蜒花作伴,红带飘摇系愿深。</p><p class="ql-block">远山灰黛檐角起,一步一程入画心。</p> <p class="ql-block">石亭孤峙峭壁前,山影沉沉石自坚。</p><p class="ql-block">碑立风中无一字,却教过客驻流年。</p> <p class="ql-block"> 《滁州无梁殿简介》</p><p class="ql-block">无梁殿,坐落于全国重点寺院琅琊寺内,始建于东晋,据历代《琅琊山志》记载:“不知何年创建,闻系东晋遗物”,殿宇坐北朝南、造型奇特。因其“梁柱皆以砖石为之”,无梁无柱,全是砖瓦拱券式构筑,故俗称无梁殿。</p><p class="ql-block">殿高三丈二尺,深二丈四尺。从墙基到屋顶,全用青砖垒砌。殿脊两端向上翻卷,四角为四条伸展的巨龙,如翻腾戏珠。正南横列五座拱券圆门。门额上雕刻着龙凤狮图案,外有回廊。廊柱用砖石垒筑。</p><p class="ql-block">殿身外涂丹红,规制巍然,气势雄伟,在云雾缭绕的绿树丛中堪称巨观,其规制与造型极为罕见。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">保护范围:四周墙体外东70米、西至石上松200米,南至山门院南10米,北至雪鸿洞。</p><p class="ql-block">建设控制地带:保护范围外东至琅琊古道东圆盘;西、南、北三面均以山脊为界。</p> <p class="ql-block">红廊曲转接云根,龙柱生风不染尘。</p><p class="ql-block">石阶通向山深处,未到门前已觉春。</p> <p class="ql-block">白墙红牖春先到,粉树斜倚旧门扉。</p><p class="ql-block">飞檐挑破冬山寂,一树花开即忘归。</p> <p class="ql-block">“积馨斋”匾悬门上,墨色沉沉气自华。</p><p class="ql-block">红门半掩香暗度,不须推户已闻茶。</p> <p class="ql-block">醉翁亭畔墨犹温,石刻斑驳记宋痕。</p><p class="ql-block">琅琊山是诗书骨,八十五里绿成魂。</p><p class="ql-block">摩崖字老松风在,古寺钟沉鸟不喧。</p><p class="ql-block">谁言名山只苍翠?半卷人文半卷云。</p>