<p class="ql-block">昵称:王治伟</p><p class="ql-block">美篇号:499406937</p><p class="ql-block">图片:网络(致谢)</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">——题记</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><i style="color:rgb(237, 35, 8);">丙午仲春,见燕尾分烟,莺梭织雾。东风执无形之剪,裁出水佩风裳;灵禽挥有韵之翎,谱成桃夭柳媚。今循“翅剪风”古意,以四叠玉声和天地针线,盖春色本为天工裁就,诗心当随羽翼凌云。</i></p> <p class="ql-block"><b>高阳台·裁春(依刘镇体)</b></p><p class="ql-block"><b> ——文/王治伟撰</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">云脚量寒,山眉点翠,东君暗换青工。燕剪频移,裁开烟雨千重。旋将柳线莺梭补,织就那、半幅空濛。更谁添、桃杏胭脂,梨雪玲珑。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">丹青不敌天然手,记谪仙醉墨,摩诒幽踪。今古裁春,无非翅底清风。银笺欲拓苍穹色,借羲和、金缕穿虹。待归来、满袖诗芽,种向鸿蒙。</p> <p class="ql-block"><b>渔家傲·掠影(依晏殊体)</b></p><p class="ql-block"><b> ——文/王治伟撰</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">日脚初融冰砚渍,乌衣乍试裁春匕。掠水时惊云影碎,银鳞起,璇玺裂帛声迢递。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">万古光阴须一剃,浮生幸得东风砺。我亦红尘裁韵客,振素衣,心帆直渡苍茫际。</p> <p class="ql-block"><b>七律·裁虹</b></p><p class="ql-block"><b>——文/王治伟撰</b></p><p class="ql-block"><b>(本诗采用平水韵“十灰”韵部,韵脚为“胎、来、皑、莱”(首句“刃”为衬字,不押韵)。)</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">谁持碧落裁春刃,剖出鸿蒙七色胎。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">燕尾分霞绡縠散,莺喉漱玉珮环来。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">风梭暗度星河线,月杵偷砑雾縠皑。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">愿借天工云锦术,为人间补旧蓬莱。</p> <p class="ql-block"><b>七绝·拾羽</b></p><p class="ql-block"><b>——文/王治伟撰</b></p><p class="ql-block"><b>(本诗押平水韵“二冬”韵部,韵脚为“峰、容”(首句“绒”属邻韵通押)。)</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">东风昨夜理残绒,散作琼瑶十二峰。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">忽见青禽遗翠翦,拾将研墨写春容。</p>