<p class="ql-block">拍摄:紫竹聆风</p><p class="ql-block">美篇号:638448</p><p class="ql-block">拍摄地点:北京玉渊潭公园</p><p class="ql-block">拍摄时间:2026年3月3日</p> <p class="ql-block">枯苇垂首立寒漪,一叶扁舟载夕晖。</p>
<p class="ql-block">桥影沉沉浮雾里,风来不语自低回。</p>
<p class="ql-block">钓竿未动心先静,水阔天青人欲微。</p>
<p class="ql-block">谁道凋零无气骨?斜阳照处骨犹巍。</p> <p class="ql-block">三只鸭子破清漪,芦影参差水自移。</p>
<p class="ql-block">喙点微澜寻旧味,翅分薄雾带秋迟。</p>
<p class="ql-block">不争春色千重绿,独守霜枝一脉奇。</p>
<p class="ql-block">浮生何必皆丰茂?枯荣俱是自然诗。</p> <p class="ql-block">黑羽停波似墨凝,风来不动亦无声。</p>
<p class="ql-block">芦茎瘦立分秋色,倒影轻摇碎晚晴。</p>
<p class="ql-block">水是空明镜,我是过客形。</p>
<p class="ql-block">静到无痕处,方知寂有灵。</p> <p class="ql-block">鸭子划开一痕光,水天揉作两苍茫。</p>
<p class="ql-block">芦影斜斜成篆字,波纹细细写秋章。</p>
<p class="ql-block">不须浓彩涂丰岁,但得清痕入素囊。</p>
<p class="ql-block">动处偏生静,静里暗生香。</p> <p class="ql-block">低头啄破水中天,芦茎如戟立寒烟。</p>
<p class="ql-block">偶衔碎影吞秋色,忽漾微漪散夕眠。</p>
<p class="ql-block">枯非死,静非眠,根在泥中未肯迁。</p>
<p class="ql-block">人间多少喧嚣事,不及它喙一寸闲。</p> <p class="ql-block">孤鸟立水如墨点,芦稀影淡天光浅。</p>
<p class="ql-block">不飞不鸣亦不颤,只把清寒站成线。</p>
<p class="ql-block">风过无痕它有骨,水空无色它有眼。</p>
<p class="ql-block">残处偏生力,简处最见天。</p> <p class="ql-block">白底浮生万缕痕,黑褐纵横似草根。</p>
<p class="ql-block">不是丹青偏着意,原是秋气自成纹。</p>
<p class="ql-block">茎为线,影为魂,枯荣未落已生纹。</p>
<p class="ql-block">谁说凋零无结构?天地本是大写真。</p> <p class="ql-block">芦茎入水作笔锋,倒影成章白底中。</p>
<p class="ql-block">横斜自有天然律,疏密原非人力工。</p>
<p class="ql-block">不描荷影描余韵,不画花开画影空。</p>
<p class="ql-block">最是清寒能入画,一茎一影一襟风。</p> <p class="ql-block">水镜平铺枯苇阵,影斜影正各成纹。</p>
<p class="ql-block">忽来一点乌衣立,静破千重素色云。</p>
<p class="ql-block">不争绿意争清骨,未谢芳华已立勋。</p>
<p class="ql-block">残荷未在画中见,却在风里立成群。</p> <p class="ql-block">水作宣纸苇作墨,秋来挥洒不须皴。</p>
<p class="ql-block">弯处是思直处是骨,影深影浅皆天真。</p>
<p class="ql-block">谁言水墨须浓淡?枯笔飞白亦通神。</p>
<p class="ql-block">一湖未写完的句,留白处,正落雁几声。</p> <p class="ql-block">芦深舟小入苍茫,雾锁湖心钓夕阳。</p>
<p class="ql-block">竿垂不为鱼虾重,心静偏宜岁月长。</p>
<p class="ql-block">残茎如戟撑寒水,旧叶似笺写晚凉。</p>
<p class="ql-block">莫道荷尽无颜色,风过犹带铁骨香。</p> <p class="ql-block">桥影浮沉雾半遮,芦深水澈鸟偏嘉。</p>
<p class="ql-block">一羽立处千茎肃,半湖收尽万籁赊。</p>
<p class="ql-block">荷虽谢,水未哑,倒映云桥仍作画。</p>
<p class="ql-block">原来凋零非落幕,是把繁华轻轻卸。</p> <p class="ql-block">几茎枯苇立清漪,倒影成双对晚晖。</p>
<p class="ql-block">水动影摇皆有意,风来影碎亦成规。</p>
<p class="ql-block">不求丰茂争春色,但守清癯立岁帷。</p>
<p class="ql-block">残荷未在池中见,却在影里立成碑。</p>
<p class="ql-block">——</p>
<p class="ql-block">我常于秋深时踱步湖畔,不为寻花,专为赴一场枯荣之约。</p>
<p class="ql-block">残荷不是终章,是水写给天空的草书,是风刻在时光里的印章。</p>
<p class="ql-block">它不喧哗,却教人听见寂静的回响;它不繁盛,却把筋骨站成诗行。</p>
<p class="ql-block">原来美之极致,未必在盛放,而在卸尽浮华之后,仍能挺立如初,静默如初,清越如初。</p>