蓬莱山巅 2026 年春

江南阿毛

<p class="ql-block">雾起蓬莱石作台,衣沾岚气坐苍苔。</p> <p class="ql-block">山在有无青未了,风来松影自徘徊。</p> <p class="ql-block">二〇二六春初醒,云脚低垂接袖开。</p> <p class="ql-block">石阶浮于雾之脊,一步一痕春未深。</p> <p class="ql-block">身后人影成数点,前路蜿蜒入云心。</p> <p class="ql-block">不闻足音唯闻息,山自无言我亦沉。</p> <p class="ql-block">此阶非为登高设,原是引我认故林。</p> <p class="ql-block">峰顶忽现金题字,雾中楼阁似曾谙。</p> <p class="ql-block">山门静立苔痕古,匾额微光破晓寒。</p> <p class="ql-block">阶前黄绿交相染,风过林梢作旧谈。</p> <p class="ql-block">莫问仙踪何处是,春在门内已三番。</p> <p class="ql-block">同一山,换一隅,雾愈浓而字愈明。</p> <p class="ql-block">门如初见,阶如旧识,只是春色又添新。</p> <p class="ql-block">金文未锈,松色未老,唯有雾在翻新页。</p> <p class="ql-block">我立阶下不拾级,怕惊了这半山清绝。</p> <p class="ql-block">山隐其身留其顶,雾是素绢山是墨。</p> <p class="ql-block">枯草垂首绿枝立,春在藏与露之间踱。</p> <p class="ql-block">不须登顶方知远,一丛野蕨已蓬莱。</p> <p class="ql-block">二〇二六的春气,正从雾隙悄悄踮脚来。</p> <p class="ql-block">俯看曲径如游丝,人行其中似墨点。</p> <p class="ql-block">白盔一点浮于前,恍若当年我初见。</p> <p class="ql-block">雾锁千枝无远近,唯见步道蜿蜒延。</p> <p class="ql-block">原来仙境不必高,低眉抬眼皆是缘。</p> <p class="ql-block">——蓬莱山巅,非在缥缈处,而在二〇二六年春的每一次呼吸里。</p> <p class="ql-block">雾来,山隐;雾散,山在;雾停,人在。</p> <p class="ql-block">春不登台,春自登阶。</p>