<p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px;">嘉月黄金赋</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">——丙午嘉月</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:20px;">咏武山文旅于秦州</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">嘉月何嘉?银杏为华。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">黄金铺道,红毯承霞。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">时维正月,序属孟春。天水之衢,黄金大道,千株银杏尽染,一川金黄铺陈。风过则万叶旋舞,日斜则满目流金。红毯自街口入,艳艳如霞,蜿蜒里许,承落叶轻盈,接步履之温存。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">是日也,武山文旅,会于秦州。羊皮鼓震于东,秧歌舞起于西,巾帼剑立于中。余观之,有感于斯,乃作此赋。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:20px;">羊皮之鼓,其声何浑。</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">非一面之响,乃众槌之魂。赤膊汉子,红绸系腰,鼓槌抡圆,声震九霄。一落而银杏惊坠,再起而金叶旋飘。叶落鼓面,槌起叶跳,一落一起,如地脉之呼吸;一沉一扬,似天籁之迢遥。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">鼓声沉沉,自大地涌;鼓声厚厚,从岁月敲。每一声,都是千年的回响;每一槌,都是武山的自豪。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:20px;">秧歌之舞,其态何娇。</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">靓妹如花,衣绣梅梢。彩绸甩起,是长虹贯日;扇子翻飞,是彩蝶戏桃。帅哥舒臂,眉眼带笑,踏鼓点而扭摆,随节拍而逍遥。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">一扭而街巷皆暖,再摆而老少同陶。小童拍手咯咯笑,笑声坠入银杏杪。那笑声被风托起,飘啊飘,落在最密的那一枝,化作春的讯号。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:20px;">巾帼之剑,其韵何韶。</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">白衣胜雪,绿袂如绡。武友们持剑而立,剑尖垂地,身似青松不摇。风过剑刃,微响萧萧;光游剑身,明灭昭昭。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">剑势一展,如银杏伸枝展梢。清劲而不喧,舒展而不嚣。她们动的极整,静的极寥。一横是街,一竖是桥,一点是落叶,一捺是未消的暮朝。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">那剑尖所指,空而有光,动而寂寥。穿透鼓声,穿透舞调,落进人心最深处,化作禅意一道。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:20px;">三者和鸣,其妙难描。</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">鼓为骨架,声厚而牢;舞为血肉,态媚而娇;剑为魂魄,韵远而迢。鼓声起时,舞步随之摇;舞步歇处,剑光继之耀。三者相融,如天地人三才合;万象共生,似日月星三光昭。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">忽有面香飘过,担担面热雾缭绕。辣子红,醋香飘,蒜味冲,葱花娇。那香混着鼓声厚,混着舞步俏,混着剑韵遥,混着银杏的清味,成了这午后最难忘的肴。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:20px;">武山之美,何止于此?</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">在山水之间,峰峦叠嶂,渭水迢迢。在传承之中,千年非遗,代代相绍。在人间烟火,一碗热面,暖了胃与腰。在这一刻——鼓声歇处,舞袖收时,剑光敛后,满街银杏,静静落着,不惊不扰。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">小童那一声“奶奶真棒”,是最亮的号,比鼓声响,比舞步娇,比剑韵亲,比银杏还要暖人心潮。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:20px;">夕阳西移,暮色渐罩。</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">鼓手收槌,舞者解绡,巾帼队收剑,缓缓离了街角。人群散尽,只余红毯,承着满地的银杏,静待夜色来抱。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">我立街角,目送渐渺。忽忆起那句——</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">嘉月黄金铺道,笔落银杏无声。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">原来“笔落”,不是真有笔毫。是她们站在那里,便已写尽嘉月的美妙。那鼓声是墨,那舞步是毫,那剑光是笔锋,那银杏是纸,任天地挥毫。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">那一声剑吟,那一片叶飘,那一碗面香,那一句童谣,在“无声”里,久久萦绕。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:20px;">归来作赋,窗外月皎。</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">想那满树银杏,不知今夜落了多少。想那敲鼓的汉子,明日还敲不敲。想那扭秧歌的靓妹帅哥,明日还扭不扭。想那巾帼队的武友们,明日还来不来舞剑,还来不来弄毫。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">可是来与不来,又有什么紧要。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">该落的落了,该敲的敲了,该扭的扭了,该舞的舞了。它们都在该在的时候,在了该在的地方,刚刚好。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">圆满。嘉月。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">武山的美,永远不老。</span></p>