<p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《忆元宵》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">上元良夜月澄明,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">万里清辉照锦城。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">火树千重光射斗,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">笙歌几处暖融情。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">高楼聚远情犹炽,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">故里围炉意自萦。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">纵是蓉城春色好,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">难忘桑梓旧时声。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">后记</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">丙午上元前夕,临窗忆旧,感流年之易逝,念桑梓之难忘,遂成此律。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">首以“月澄明”“照锦城”铺陈良夜,承“火树”“笙歌”绘蓉城元夕盛景,视听相融,尽写繁华。颈联“高楼聚远”“故里围炉”,一今一昔,一远一近,将当下团圆之炽与旧时围炉之暖相照,情味愈浓。尾联以“纵是”“难忘”作结,直抒胸臆,收束全篇。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">古稀之年,历世阅人,深知繁华易得,乡情难移。锦城春色虽好,终不及故乡旧声入梦。此作既纪上元之景,亦寄拳拳桑梓情,兼以慰半生羁旅之意云。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">丙午正月十四 记</span></p>