<p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一个男婴</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">在血色的黎明里</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">用第一声啼哭</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">与母亲割断脐带</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">从此,如种子落土</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">见风就长</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">用二十载春秋</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">打磨成一棵树</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">枝干里藏着雷声</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">叶片上洒满阳光</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一个男人</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">在家的港湾和妻的臂弯里</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">用爱滋润</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">梳理翅膀和羽翼</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">从此,如鹰击长空</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">向云借力</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">在骤雨初歇的间隙</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">在星夜兼程的路途</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">让自己站成</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">夜空里令人期待的灯塔</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一个父亲</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">落日里在女儿搀扶下</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">数着金色的年轮</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">从此,用慢下来的时光</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">从容豁达的</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">把银发梳理成诗行</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">桑榆非晚霞光满天</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">每一句</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">都是人世间无需押韵的</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">夕阳红。</span> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">【作品简介】现代诗《灯火人生,向云借力向阳而生》,用简洁的笔触,勾勒出一个男人在三种女性角色——母亲、妻子、女儿——的映照下完成的生命三部曲。</p><p class="ql-block"> 第一节写“男婴”与母亲,一开始意象处理得比较克制。“血色的黎明”既指向生命诞生的庄严,也暗含母体的牺牲。“种子落土”是生命的开始,“见风就长”是成长的必然,而“枝干里藏着雷声/叶片上洒满阳光”,既有阳刚的力量,又有被母爱浸润的温暖。这一节的写作力求一个稳字,为全诗奠定坚实的根基。</p><p class="ql-block"> 第二节写“男人”与妻子,画面从黎明转向高空。“家的港湾”与“妻的臂弯”形成双重的庇护感,“梳理翅膀羽翼”这个动作是细腻的——它暗示着男人并非天生的战士,而是在爱的滋养中完成自我准备。随后“鹰击长空”的意象接续第一节中的“树”,实现了从扎根到飞翔的跃升,而“星夜兼程的路途”又将这份飞翔拉回人间,成为“令人期待的灯塔”。这里的转折处理干净利落,既有理想主义的高度,又有现实主义的温度。</p><p class="ql-block"> 第三节写“父亲”与女儿,应该说是全诗容易引起共鸣的部分。“落日”与“金色的年轮”构成了时光的质感,而“女儿的搀扶”让这份暮色变得柔软。“把银发梳理成诗行”——白发本是衰老的标记,却被梳理成诗句,意味着生命在走向终点时完成了审美意义上的升华。结尾“无需押韵的夕阳红”,既是自嘲,也是自愈,抵达了一种通透的境界。</p><p class="ql-block"> 整体上这首诗的结构,可以想像成一条河流:从母体出发,经爱人的陪伴,最终在女儿的搀扶中归入大海。三个女性角色并非被动的背景,而是塑造这个男人的三面镜子和赋能源泉:母亲赋予他生命与根基,妻子赋予他力量与方向,女儿赋予他柔软与诗性。全诗不用去刻意煽情,只求在节制的意象和舒缓的节奏中,完成一次对生命与情感的深情回望。</p>