张骞纪念馆抒怀(序)

谭晓华

<p class="ql-block">作者:天行大道</p><p class="ql-block">美篇号:140314212</p><p class="ql-block">图片:自拍</p> <p class="ql-block"> 古风</p><p class="ql-block"> 汉初国弱民凋敝,公主和亲社稷艰;</p><p class="ql-block">匈奴恃强犯边关,烽火狼烟大漠天。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">雄才大略汉武帝,整军经武英风展;</p><p class="ql-block">靖边荡寇有卫霍,凿空西域赖张骞。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">张公忠勇有胆略,朝堂廷对气轩然;</p><p class="ql-block">慷慨陈辞平胡计,君臣倾服意拳拳。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">建元二年春三月,旌旗猎猎离长安;</p><p class="ql-block">出关潜行避烽燧,河西偏遇匈奴顽。</p><p class="ql-block">王庭歌舞酒飘香,单于千方欲降骞;</p><p class="ql-block">怎奈冰炭难同器,谨持汉节志弥坚。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">韬晦十载志不移,单于羁绁渐疏宽;</p><p class="ql-block">暗整行装寻间去,君王圣谕灵台悬。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">行至月氏旧王土,乌孙相逼已西迁;</p><p class="ql-block">车师焉耆次第过,又经龟兹疏勒边。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">穿越戈壁逾葱岭,更渡瀚海至大宛;</p><p class="ql-block">宛王惊闻汉使至,出郭迎揖礼仪全。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">宛地小憩经康居,月氏国门遥可见;</p><p class="ql-block">月氏君臣相敬重,女王见节礼秩然。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">怎奈月氏人心变,地沃民富求平安;</p><p class="ql-block">雪耻复仇浑无意,空抱初心悒返汉。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">东归遍历各蕃邦,大夏诸国风物览;</p><p class="ql-block">山川险隘图胸臆,疆域形胜记心间。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">欲避匈奴投羌地,岂料羌域胡骑占;</p><p class="ql-block">再陷毡裘遭系累,岁逾乘乱始得还。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">踏霜卧雪十三秋,元朔三年返汉关;</p><p class="ql-block">当初从行百余人,唯余甘父相与伴。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">龙廷面陈域外事,君臣相顾尽开颜;</p><p class="ql-block">拜封博望旌殊勋,名动京华列朝班。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">葡萄石榴偕胡桃,胡瓜胡麻伴胡蒜……</p><p class="ql-block">从此中原添嘉种,苍生岁岁庆繁衍。</p><p class="ql-block">护持汉节志不移,一身孤胆拓云天;</p><p class="ql-block">墓前临风吊先哲,凿空功业万古传。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">丝路纵横通四海,中西文脉此为源;</p><p class="ql-block">青史留名贯长虹,千秋共仰博望贤。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> (丙午孟春谷日,心怀虔敬,拜谒先贤。绕冢独行,摩挲墓铭,观凿空沙盘,遥忆汉初多艰。匈奴恃强,寇边侵牧,虏我牛羊,荼毒黎庶。汉武图兴,广募忠烈,先贤张公以郎官之身,慨然应诏,仗节西行。其间羁胡十余载,仍持节不屈;去国十三秋,同行多成国殇,唯与甘父相伴而归。然丝路肇启,文明自此相通。</p><p class="ql-block"> 余肃立英魂之下,感公高风亮节,怀瑾握瑜。身为乡梓,倍感荣光,遂赋长歌,以志不朽)。</p>