[梅、兰、竹、菊]四君子诗集

A严奉翔

<p class="ql-block">四君子诗序</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">天地有清气,散为草木魂。梅、兰、竹、菊,世称四君子,非以艳色动人,而以风骨自守。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">梅,傲雪而开,立孤寒而志不屈;兰,居幽自馥,处空谷而心不卑;竹,虚心直节,经风雨而节不移;菊,凌霜独艳,对清秋而气不馁。四者生于四时,各守其德,合而为一,恰如君子立身:处逆境而不折,居陋室而不污,守本心而不阿,历世故而不浊。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">今集四君之咏,非为绘形,实为写心。愿观诗者,见花如见人,品花如品德,于喧嚣尘世中,存一分清雅,守一身正气。</p> <p class="ql-block">五排律·咏四君子</p><p class="ql-block">天地存清骨,芬芳冠九州。</p><p class="ql-block">寒梅凌雪霁,独艳抱凉秋。</p><p class="ql-block">疏影横窗瘦,冰心对月悠。</p><p class="ql-block">幽兰生空谷,静默自吟讴。</p><p class="ql-block">不竞繁华色,常怀淡泊愁。</p><p class="ql-block">馨神盈远岫,雅韵溢汀洲。</p><p class="ql-block">翠竹虚芯劲,苍竿直节遒。</p><p class="ql-block">临风摇碧玉,沐雨摆青旒。</p><p class="ql-block">历冻形犹挺,经霜志未休。</p><p class="ql-block">东篱金菊绽,冷蕊白霏浮。</p><p class="ql-block">晚序香逾烈,孤标品最优。</p><p class="ql-block">四时呈秀丽,全德蕴嘉猷。</p><p class="ql-block">洁比圣人操,廉同君子俦。</p><p class="ql-block">高辉昭万古,佳颂永长留。</p> <p class="ql-block">七排律·咏四君子</p><p class="ql-block">冰枝傲雪先开韵,素萼凌霜独占秋。</p><p class="ql-block">瘦影横窗尘外洁,浮香入梦静中悠。</p><p class="ql-block">幽根唯抱深山寂,淡蕊长含空谷柔。</p><p class="ql-block">不向繁花争艳丽,只依修竹伴清游。</p><p class="ql-block">虚心直干擎苍碧,劲节疏阴拂翠流。</p><p class="ql-block">雨过烟凝青霭合,风来声和玉珂稠。</p><p class="ql-block">金英冷绽东篱下,晚序醇醪白露洲。</p><p class="ql-block">自古高贤崇雅操,永留浩气满寰州。</p> <p class="ql-block">五绝.梅(上平十四寒)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">雪压枝头瘦,香凝月下寒。</p><p class="ql-block">一枝先报春,不与百花看。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">五律.梅(上平十四寒)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">冻云封野径,孤艳立檐端。</p><p class="ql-block">雪重枝犹劲,风严骨自寒。</p><p class="ql-block">冰心凝夜月,疏影落雕栏。</p><p class="ql-block">未许群芳伍,先将春信观。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">五绝.兰(下平十五删)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">幽谷生香远,清芬独自闲。</p><p class="ql-block">不随桃李艳,风露养禅颜。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">五律.兰(下平十五删)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">深谷依岩嶂,幽兰独自攀。</p><p class="ql-block">叶裁青玉瘦,花吐白云闲。</p><p class="ql-block">香远随风度,神清带露还。</p><p class="ql-block">无人知此趣,孜影对秋山。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">五绝.竹(下平一先)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">虚心持劲节,翠色入云巅。</p><p class="ql-block">历雪身犹直,迎风影自翩。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">五律.竹(下平一先)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">修篁临曲水,翠色满庭前。</p><p class="ql-block">节直凌霜雪,心虚纳海川。</p><p class="ql-block">风摇青玉珮,雨洒绿漪涟。</p><p class="ql-block">日暮闻清籁,萧然意枕眠。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">五绝.菊(下平十一尤)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">冷蕊傲清秋,霜风独自悠。</p><p class="ql-block">东篱斟酒对,不与百花愁。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">五律.菊(下平十一尤)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">金英开晚节,独秀占清秋。</p><p class="ql-block">色带斜阳艳,香凝冷露稠。</p><p class="ql-block">傲霜姿未改,守道志难休。</p><p class="ql-block">欲访陶公醉,东篱共举瓯。</p> <p class="ql-block">七绝.梅</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">雪满孤村影自寒,暗香浮动月中槃。</p><p class="ql-block">不随桃李争春色,独抱冰心守岁残。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">七律.梅</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">疏枝冷蕊立霜天,独向严冬抱素弦。</p><p class="ql-block">雪压横斜香愈烈,风侵瘦骨气弥坚。</p><p class="ql-block">孤标高并千山月,雅韵清凝一径烟。</p><p class="ql-block">莫道繁花皆寂寞,先将春信到人前。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">七绝.兰</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">空谷幽居自吐芳,不因人热始飘香。</p><p class="ql-block">清风一拂尘心净,独守烟霞伴月光。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">七律.兰</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">茂林幽谷寄仙踪,静吐清芬意自浓。</p><p class="ql-block">叶带烟霞凝翠黛,花含雨露秀芙蓉。</p><p class="ql-block">无心竞艳争春色,有志怀芳避俗容。</p><p class="ql-block">莫道深山分知己,熏风明月是相逢。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">七绝.竹</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">虚心劲节倚云天,雨洗烟笼翠自妍。</p><p class="ql-block">莫道身轻无傲骨,风霜历尽总依然。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">七律.竹</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">亭亭翠干拂青腰,劲节虚心勿可摇。</p><p class="ql-block">雨过龙孙添秀色,风来凤尾奏清韶。</p><p class="ql-block">常依松菊成三友,不与群芳斗百娇。</p><p class="ql-block">历尽冰霜终未改,一身正气自凌霄。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">七绝.菊</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">秋深霜重百花休,独绽东篱韵最悠。</p><p class="ql-block">一自陶公吟赏后,清香千古傲风流。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">七律.菊</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">金英冷艳傲霜秋,独向残阳展锐眸。</p><p class="ql-block">露浥芳姿香愈淡,冰侵瘦骨品弥优。</p><p class="ql-block">不随春色争荣宠,甘守东篱作隐侯。</p><p class="ql-block">莫道晚花开寂寞,高标千古自风流。</p> <p class="ql-block">四君子诗跋</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">予观天地间草木万品,独以梅、兰、竹、菊为四君子者,非以色香取胜,实以风骨标格也。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">梅以傲雪为心,不趋春暖;兰以幽居自守,不慕繁华;竹以虚心直节,不挠不折;菊以凌霜晚秀,不随众凋。四者生于四时,各抱一德,合而成道:清、雅、坚、淡。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">余既为各赋五绝、五律、七绝、七律,又作排律、总序以冠其首,非徒咏花草之形,实为写君子之志。愿此后尘俗之中,见梅而知坚贞,见兰而知淡泊,见竹而知谦直,见菊而知晚节。一诗一骨,一字一心。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">纸短情长,聊以为跋。</p>