中唐 李贺

丛渊

作者原意一点通(续一O八) <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 秦 王 饮 酒</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">秦王骑虎游八极</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">剑光照空天自碧</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">羲和敲日玻璃声</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">劫灰飞尽古今平</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">龙头泻酒邀酒星</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">金槽琵琶夜枨枨</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">洞庭雨脚来吹笙</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">酒酣喝月使倒行</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">银云栉栉瑶殿明</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">宫门掌事报六更</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">花楼玉凤声娇狞</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">海绡红文香浅清</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">黄鹅跌舞千年觥</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">仙人烛树蜡烟轻</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">清琴醉眼泪泓泓</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 本诗颂扬秦王英武,平定天下。饮酒作乐,歌舞升平。 寄托作者对统一国家的英雄之神往与怀念。 李贺作诗,气势磅礴。色彩鲜明,音节响亮。 羲和敲日玻璃声,酒酣喝月使倒行!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 秦王,所指是谁不太清楚。历来有几种说法,大约是指唐太宗李世民,曾封秦王。 敲日,羲和赶着太阳走。 劫灰,指劫火的余灰。佛经说经过水火风毁后,人类获得重生称谓“一劫”。 古今平,古今太平之时。 喝,大声命令。 玉凤,歌女。 黄鹅跌舞,舞名或者舞姿。又,鹅可能为“娥〞之误字,指穿黄色衣衫之舞女。 仙人烛树,刻有仙人之烛台,分枝如树。 清琴,即青琴,传说中之神女,此处为宫女。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 金铜仙人辞汉歌</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">茂陵刘郎秋风客</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">夜闻马啼晓无迹</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">画栏桂树悬秋香</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">三十六宫土花碧</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">魏官牵车指千里</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">东关酸风射眸子</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">空将汉月出宫门</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">忆君清泪如铅水</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">衰兰送客咸阳道</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">天若有情天亦老</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">携盘独出月荒凉</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">渭城已远波声小</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 唐朝已逐渐式微,李贺为之感慨,故借传说为题抒情。 铜人本是无情物,离开汉宫也流泪。毛泽东反用了他诗句 “天若有情天亦老”,从而改变了诗意。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 秋风客,秋风中过客。一是形容刘彻生命短促,二是刘彻作过《秋风辞》,故谓之。 三十六宫,汉代长安上林苑有宫馆三十六所。 土花,青苔。 眸子,瞳人。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 致 酒 行</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">零落栖迟一杯酒</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">主人奉觞客长寿</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">主父西游困不归</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">家人折断门前柳</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">吾闻马周昔作新丰客</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">天荒地老无人识</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">空将戕上两行书</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">直犯龙颜请恩泽</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">我有迷魂招不得</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">雄鸡一声天下白</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">少年心事当拿云</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">谁念幽寒坐呜呃</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 此诗是作者在朋友招饮所写,表达了他不愿象主父偃和马周一样去干谒,对朝廷很不满意。自比屈原,虽有“拿云”之志,可志不得伸。 整首诗内容只是一个晚上,毛泽东化用其 “雄鸡一唱天下白” 之诗句使思想内容引起转折而突变。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 身世飘零,无职闲居,朋友以酒相招,举杯祝健康长寿。 当年主父偃西游不归,家人攀柳树望他,以致门前柳攀断了。 主父偃,汉武帝时临菑(今山东临淄)人,早年游长安而长期不得进用,后来上书被采纳,在朝廷任郎中。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 马周,唐太宗时荏平(今山东荏平)人,曾住新丰(在今陕西临潼东)旅店,遭人冷谈。后到京城住中郎将常何家,给常何代笔向唐太宗上条陈而赏识,被破格任用。 戕,指上给皇帝的奏记之类。 迷魂招不得,《楚辞》有宋玉《招魂》篇。汉人王逸说,宋玉哀怜屈原的忠而被流放在外,以致心情愁苦,魂魄离散,因此写了《招魂》来招屈原的魂。 呜呃,气急上涌所发出的悲叹声。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 感 讽</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">合浦无明珠,龙洲无木奴。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">足知造化力,不给使君须。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">越妇来织作,吴蚕始蠕蠕。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">县官骑马来,狞色虬紫须。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">怀中一方板,板上数行书。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">不因使君怒,焉得诣尔庐?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">越妇拜县官 : 桑芽今尚小,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">会待春日晏,丝车方掷掉。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">越妇通言语,小姑具黄梁。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">县官踏飧去,簿吏复登堂。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 本诗共五首之第一首。《感讽》都是刺时抒愤,此首揭露官府的横征暴敛。写了春蚕尚未吐丝,县官就上门催税。描述县官,吹胡瞪眼。面目狰狞,气焰逼人。县官之上有使君,把农家压得透不过气来。夹叙夹议,淋漓尽致。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 使君贪婪无厌,肆意滥采造成广东合浦无明珠,龙洲也无甘桔了。税收少上门催, 太守怒县令到,层层欺压百姓。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 李贺(七九O——八一六年),字长吉,河南府福昌县(今河南省宜阳)人,是著名的浪漫主义诗人。 在他短促的二十六年人生中,只有不到十年写作时间,却写出二百多首精彩诗篇。 他所写诗想象丰富,语言秾艳。色彩奇丽,风格独特。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 其他的都已写过,恕不多言。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p>