落红成阵

陈家公子

<p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">摄影/后期:陈家公子</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">美篇号:34181671</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">模特/妆造:三百岁的十七</p><p class="ql-block"><br></p> <div style="text-align: center;">落红成阵,风飘万点正愁人。</div><div style="text-align: center;">池塘梦晓,阑槛辞春。</div><div style="text-align: center;">蝶粉轻沾飞絮雪,燕泥香惹落花尘。</div><div style="text-align: center;">系春心情短柳丝长,隔花阴人远天涯近。</div><div style="text-align: center;">香消了六朝金粉,清减了三楚精神。</div><div style="text-align: center;">【元·王实甫】</div> <div><br></div>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 白云山深,梅花谷幽。宫粉梅开时,恰是春半,风过处,万点纷落。<div><br></div> <div><br></div>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 她立于花径,衣袂染香。淡粉襦裙,浅绿罗裳,薄纱披帛随风轻扬,似云非云,似雾非雾。发间白玉步摇微颤,耳畔珍珠流苏轻晃,眸光流转处,春色黯然。<div><br></div> <br>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 青石之上,书卷半开。指尖抚过纸页,却未读一字。目光落在头顶梅枝,那花影摇曳,恍若故人身影。一片花瓣悄然飘落,停在书页间,她不拂,任由它安睡于墨香之中。春梦晓,阑槛辞,心事如花落,无声无息。<div><br></div> <br>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 缓步花径,手捧花篮。仰首时,花雨纷飞,沾衣袂,入袖间。蝶粉轻沾,燕泥香惹,每一步都踏在春光里,每一步都离春光更远。脚下落英铺就的路,走不尽,回头已是一地残红。<div><br></div> <br>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 油纸伞下,侧身回望。伞面半遮,容颜若隐若现。明明是咫尺花树,却似天涯相隔。柳丝短,情丝长,隔花阴,人何处?那份欲说还休的惆怅,如梅香暗涌,沁入骨髓。<div><br></div> <br>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 风又起,落红成阵。她闭目,任花瓣环绕周身。香消金粉,清减精神,春将逝,人未老,却已生出几分惜春之意。不是为花落而悲,是为这美好时光,终将流转。<div><br></div> <br>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 梅花谷中,她与花同寂。落红不是无情,只是不言;相思不是无望,只是难诉。千年前崔莺莺的春愁,千年后依旧在花间流转,落在谁的肩头,又藏在谁的心底?<div><br></div> <br>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 夕阳西下,花影渐长。她转身,消失在花海深处。只留下一地落红,一地春光,一地无人拾起的心事。<div><br></div> <div><br></div>——风飘万点,落红成阵;春愁无言,尽在花中。<div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div><div style="text-align: center;">场景:广州白云山梅花谷</div><div style="text-align: center;">时间:乙巳年腊月十六</div><div style="text-align: center;">(2026.2.3)</div><div style="text-align: center;"><br></div>