<p class="ql-block">论玉,必从上古人文始祖黄帝始。</p><p class="ql-block">黄帝观天地自然变化,悟天道运行;制历法以授民时,著《黄帝内经》以养生命,定礼法以安社会,由此开启中华文明之起源。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">黄帝在文明初创之时,创立文字——“玉”。</p><p class="ql-block">玉字之初,本为三横一竖,上下贯通:</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">- 三横:天、地、人</p><p class="ql-block"></p><p class="ql-block">- 一竖贯穿:通天、达地,人居天地之间,贯通三才之道。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">欲弄清玉字之真源,必回归上古,从黄帝两件至宝入手:</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">1. 玄珠</p><p class="ql-block"></p><p class="ql-block">2. 天王符玺</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一、黄帝遗玄珠——典籍原文考</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">其事最早见于《庄子·天地》:</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">黄帝游乎赤水之北,登乎昆仑之丘而南望。还归,遗其玄珠。</p><p class="ql-block">使知索之而不得,</p><p class="ql-block">使离朱索之而不得,</p><p class="ql-block">使喫诟索之而不得也。</p><p class="ql-block">乃使象罔,象罔得之。</p><p class="ql-block">黄帝曰:“异哉,象罔乃可以得之乎?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">传统释义(旧说)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">- 知:智慧极高、博学善思之人</p><p class="ql-block"></p><p class="ql-block">- 离朱:视力超凡、明察秋毫之人</p><p class="ql-block"></p><p class="ql-block">- 喫诟:能言善辩、逻辑缜密之人</p><p class="ql-block"></p><p class="ql-block">- 象罔:无心无执、合于自然之人</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">旧说皆以为:智者、明者、辩者皆不能得,唯有虚静无为者可得。</p><p class="ql-block">此解流于哲学比喻,未触根本。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">二、正本新论:象罔非指人,而指玉之本性</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">本文提出独家正本观点:</p><p class="ql-block">《庄子》此段,本意并非写人去找珠,而是写玄珠自身之性。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">- 不是“象罔这个人找到了玄珠”</p><p class="ql-block"></p><p class="ql-block">- 而是:玄珠的本象、本性,即是象罔</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“象罔”二字本义:</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">- 象:表象、形态、气象</p><p class="ql-block"></p><p class="ql-block">- 罔:恍惚、幽微、难测、玄远</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">合而言之:</p><p class="ql-block">象罔 = 其象恍惚、其形幽微、看似迷茫、难以捉摸</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">由此可得一关键定论:</p><p class="ql-block">玄玉,即是象罔之玉。</p><p class="ql-block">玄珠之本性,即是象罔。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">三、为何知、离朱、喫诟皆不能得?</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">- 知(智慧思辨)不能得:</p><p class="ql-block">玄珠之道,非靠逻辑、学问、推理可尽知。</p><p class="ql-block"></p><p class="ql-block">- 离朱(目力明察)不能得:</p><p class="ql-block">玄珠之真,非靠肉眼、视觉、形相可看清。</p><p class="ql-block"></p><p class="ql-block">- 喫诟(言辞雄辩)不能得:</p><p class="ql-block">玄珠之奥,非靠语言、辩论、名相可说尽。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">唯“象罔”可得,</p><p class="ql-block">只因玄珠本身,就是象罔之玉:</p><p class="ql-block">如天之高远、深邃、幽玄、恍惚,不可穷尽,</p><p class="ql-block">只能悟,不能求;只能合,不能辨。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">四、玄玉正本:纠正千年误解</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">千古以来,多将“玄玉”解为黑玉、黑赤玉,实为大谬。</p><p class="ql-block">本文正本:</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">- 玄玉 ≠ 黑玉(黑赤玉)</p><p class="ql-block"></p><p class="ql-block">- 玄玉 = 象天之玉、象罔之玉</p><p class="ql-block"></p><p class="ql-block">- 玄珠 = 象罔之珠</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">黄帝仰观天象,俯察玄珠,</p><p class="ql-block">从这块象罔、通天达地的玄珠之中,</p><p class="ql-block">悟出天地人三才之道,</p><p class="ql-block">方才创立“玉”字。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">玉,即是通天达地、人居其中、顺应天道的文明大道。</p><p class="ql-block">玉文化之根,不在石,而在天道,在人文,在黄帝所开之中华文明本源。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 版权所有玄玉玫瑰王建强</p> <p class="ql-block">玉石显微镜下的世界</p>