<p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0);">第十五回 长坂烟尘</b></p><p class="ql-block">建安八年夏,刘表病卒。</p><p class="ql-block">果如貂蝉所料,刘琮以蔡瑁、蒯越为援,据襄阳而自立;刘琦奔江夏,依黄祖。荆州一分为二。</p><p class="ql-block">曹操闻刘表死,即日兴兵南下。</p><p class="ql-block">刘备屯新野,遣简雍入皖城,再修盟好。</p><p class="ql-block">这一次,他的条件变了:</p><p class="ql-block">“愿与温侯夹击曹操,共分荆州。”</p><p class="ql-block">府衙暖阁中,庞统将简雍来书掷于案上,冷笑不已。</p><p class="ql-block">“分荆州?他自己半个荆州还没拿到手,倒先分起荆州来了。”</p><p class="ql-block">吕布问:“如何复之?”</p><p class="ql-block">庞统捻须:</p><p class="ql-block">“便答他:皖城兵少,不敢远征。然若玄德公守新野,阻曹兵于北,皖城愿供粮草,助公一臂。”</p><p class="ql-block">他目露狡黠:</p><p class="ql-block">“他不是要‘分’吗?便让他先去打。他若胜,皖城助粮有功,可分一杯羹;他若败,皖城粮草未出,毫发无伤。”</p><p class="ql-block">“此谓,坐观成败。”</p><p class="ql-block">貂蝉微微颔首。</p><p class="ql-block">吕布遂命周通筹粮三千石,屯于濡须口,只待新野急报,便名“助战”,实作壁上观。</p><p class="ql-block">然三千石粮,终未发出。</p><p class="ql-block">因为新野,三日即破。</p><p class="ql-block">建安八年七月,曹操破新野,刘备弃城而走。</p><p class="ql-block">是役,曹军势如破竹,刘备携民渡江,辎重尽失,妻女陷于乱军。简雍冒矢突围,至皖城时,身被七创,入府即仆。</p><p class="ql-block">他只来得及说一句话:</p><p class="ql-block">“曹操……得荆州矣……”</p><p class="ql-block">满座失色。</p><p class="ql-block">唯庞统神色如常,只将手中酒葫芦缓缓放下,轻叹一声:</p><p class="ql-block">“刘玄德,终是负了‘仁义’二字。”</p><p class="ql-block">“他不是败给曹操,是败给他自己。”</p><p class="ql-block">“他想要天下,却又想要仁义之名。可这世上,哪有既得天下、又全名节的好事?”</p><p class="ql-block">吕布问:“新野既破,皖城如何?”</p><p class="ql-block">庞统望向北方。</p><p class="ql-block">那里,睢阳渠水浩浩,合肥城头旌旗猎猎。</p><p class="ql-block">他缓缓道:</p><p class="ql-block">“曹操取荆州,必先定江陵,收襄阳,再图江东。”</p><p class="ql-block">“故今年他不会南攻皖城。”</p><p class="ql-block">“但明年,后年……”</p><p class="ql-block">“待他荆州根基已固,下一个,便是我皖城。”</p><p class="ql-block">他顿了顿,目视众人,一字一顿:</p><p class="ql-block">“留给我们的时间,最多两年。”</p><p class="ql-block">建安八年秋,曹操定荆州。</p><p class="ql-block">建安八年冬,周瑜治水军于鄱阳。</p><p class="ql-block">建安八年除夕,皖城百姓守岁。吕布抱吕安登城,指着北方隐约的火光,轻声道:</p><p class="ql-block">“安儿,那里有坏人。爹爹要守住这座城,你长大后,也要守住它。”</p><p class="ql-block">吕安三岁,不懂坏人为何物,只乖巧地点头:</p><p class="ql-block">“爹爹守,安安也守。”</p><p class="ql-block">吕布笑了。</p><p class="ql-block">他笑着,眼眶却红了。</p><p class="ql-block">貂蝉倚在城垛边,望着这对父子,望着城下千家灯火,望着远处沉沉夜色。</p><p class="ql-block">她忽然想起那年在司徒府,王允问她:蝉儿,你可愿为天下苍生,献此一身?</p><p class="ql-block">她答:愿。</p><p class="ql-block">那时她以为“天下苍生”是四个字,写在竹简上,挂在嘴边上,祭在太庙里。</p><p class="ql-block">如今她懂了。</p><p class="ql-block">天下苍生,是粥棚外伸来的千百只空碗,是圩田里弯腰插秧的背影,是今夜城中每一扇透出灯光的窗。</p><p class="ql-block">她收回目光,落在父子二人身上。</p><p class="ql-block">“安儿,风大了,该回去了。”</p><p class="ql-block">吕布抱起吕安,貂蝉拢紧他的披风。</p><p class="ql-block">一家三口,步下城楼。</p><p class="ql-block">身后,皖城万家灯火,静静亮在乱世深沉的夜里……</p><p class="ql-block">建安九年春,皖城柳色新。</p><p class="ql-block">吕安已能扶墙小跑,口齿渐清,每逢吕布自城外巡视归来,必蹒跚迎于府门,仰面呼“爹爹”。吕布每闻此呼,甲胄未解便先弯腰抱起,任那小小手掌拍他满面尘灰。</p><p class="ql-block">貂蝉倚门而望,不嗔不笑,只静静看着这对父子。</p><p class="ql-block">若能如此,十年,二十年,便是此生至幸。</p><p class="ql-block">然她知,这世道从不许人幸得太久。</p><p class="ql-block">建安九年二月,襄阳易帜。刘琮举州降曹,曹操不战而得荆州八郡。江夏黄祖孤悬江北,与刘琦共守一隅,旦夕可危。</p><p class="ql-block">建安九年三月,周瑜誓师柴桑,发水军三万,战船千艘,溯江西进。孙权亲送于濡须口,授周瑜“左都督”节钺,程普为副,鲁肃为赞军校尉。</p><p class="ql-block">江东与曹操,决战在即。</p><p class="ql-block">而皖城,正夹于两军之间。</p><p class="ql-block">濡须口距皖城不过二百里。江东战船过境之日,周瑜遣使持书入皖城,书仅十二字:</p><p class="ql-block">“与皖城秋毫无犯。愿盟约如旧。”</p><p class="ql-block">吕布对使者道:“江东与曹贼战,皖城不助曹,亦不助江东。两不相帮,两不相害。”</p><p class="ql-block">使者归报,周瑜闻之,不怒反笑:</p><p class="ql-block">“吕奉先果然变了。昔年下邳城中,他若肯说一句‘两不相帮’,何至白门楼焚身?”</p><p class="ql-block">鲁肃在侧,轻叹:“都督,吕将军今非昔比。他有妻有子,有城有民,岂敢轻掷?”</p><p class="ql-block">周瑜不语,目视皖城方向。</p><p class="ql-block">那里,昔年虎牢关前不可一世的飞将,正为一个三岁稚儿弯腰系鞋带。</p><p class="ql-block">他忽然有些羡慕。</p><p class="ql-block">建安九年四月,顾长风归皖城。</p><p class="ql-block">他此行西去半载,归来时人瘦马疲,青衫破损数处,左臂裹白布,隐有血迹。然神色如常,见吕布第一句话是:</p><p class="ql-block">“吕兄,某见到刘备了。”</p><p class="ql-block">吕布急问:“在何处?”</p><p class="ql-block">“当阳长坂坡。”顾长风落座,接过貂蝉亲手递来的茶盏,一饮而尽,方缓缓道来……</p><p class="ql-block">却说建安八年秋,顾长风奉貂蝉之命往新野。</p><p class="ql-block">及至新野,城头已易曹军旗号。问当地百姓,皆言刘使君携民渡江,南下襄阳。顾长风沿汉水疾追,至襄阳,襄阳城门紧闭,城头亦悬曹旗。</p><p class="ql-block">再问,百姓垂泪:刘使君过襄阳不入,恐攻城惊民,绕城南遁。</p><p class="ql-block">顾长风单人独骑,循败军踪迹,一路追过江陵,追过当阳,追至长坂坡。</p><p class="ql-block">那一日,天低云暗。</p><p class="ql-block">长坂坡前,漫山遍野皆难民。扶老携幼,拖家带口,哭声震野。顾长风策马穿行其间,但见有垂髫小儿失母,啼哭道旁;有白发老妪力竭,仆于尘中;有壮年男子以肩荷担,前挑敝衣破釜,后担病妻稚子。</p><p class="ql-block">问:“刘使君何在?”</p><p class="ql-block">难民遥指前方:“使君在前,护百姓渡水……”</p><p class="ql-block">顾长风纵马追去。</p><p class="ql-block">渡口已乱。曹军追骑已至,铁骑驰突,戈矛耀日。难民号哭奔逃,践踏溺毙者无算。一队曹军正围困数十辆老弱车仗,为首骑将纵马扬刀,欲驱难民为前驱。</p><p class="ql-block">顾长风拔剑。</p><p class="ql-block">秋水剑出鞘,青光如练。三合之间,骑将落马,曹军溃退。</p><p class="ql-block">他策马上前,欲问刘备下落。忽闻乱军中有人疾呼:</p><p class="ql-block">“夫人!小主人!”</p><p class="ql-block">顾长风循声望去,尘埃蔽天处,一女子怀揣婴孩,踉跄奔逃。她钗横鬓乱,衣染血痕,身后追骑已近十丈。</p><p class="ql-block">糜夫人。</p><p class="ql-block">顾长风纵马疾驰,然相距太远,追之不及。眼看曹军骑将已探手擒拿!</p><p class="ql-block">芦苇坡后,忽转出一骑。</p><p class="ql-block">那骑玄甲白马,手持长槊,面若冠玉,目若寒星。他驰至糜夫人身前,横槊挡开三柄环首刀,回身厉喝:</p><p class="ql-block">“云在此,谁敢伤主母!”</p><p class="ql-block">常山赵子龙。</p><p class="ql-block">顾长风勒马。</p><p class="ql-block">那一战,他未上前。非怯,乃敬。</p><p class="ql-block">他见赵云单骑纵横,七进七出,救糜夫人,糜夫人投井;救幼主,幼主在怀。他见那玄甲白马的将军以襁褓裹胸,浴血突围,槊锋过处,曹军披靡。</p><p class="ql-block">曹操在景山顶望见,问左右:“此将何人?”</p><p class="ql-block">答曰:“常山赵子龙。”</p><p class="ql-block">曹操叹曰:“真虎将也!吾若得此将,胜得十城!”</p><p class="ql-block">顾长风隐于乱军之中,随赵云杀出重围。至长坂坡南,刘备收拢残军,见赵云血染征袍,滚鞍下马,抱阿斗入怀。</p><p class="ql-block">玄德公泣曰:“为汝这孺子,几损我一员大将!”</p><p class="ql-block">赵云跪地,泣不能仰。</p><p class="ql-block">顾长风立于一箭之外,望此君臣相得,良久无言。</p><p class="ql-block">他忽然明白貂蝉那句“他是水,淹过来时,你还以为他只是春雨”。</p><p class="ql-block">这水,能淹曹军百万兵;这水,亦能涤天下英雄心。</p><p class="ql-block">当夜,顾长风求见刘备。</p><p class="ql-block">刘备已闻有青衫客于乱军中救难民、退追骑,当他是江湖义士,欣然延入。及至帐中,顾长风自通姓名来历,刘备笑容微滞。</p><p class="ql-block">然只一瞬,他便执顾长风手,温言道:</p><p class="ql-block">“先生自皖城来,备失礼迎迓,死罪死罪。”</p><p class="ql-block">顾长风垂目:“某奉吕夫人之命,来观将军。”</p><p class="ql-block">“夫人……貂蝉?”刘备目露怅然,“昔在洛阳,司徒府中,曾有一面之缘。彼时她还是垂髫小鬟,为王司徒捧砚侍墨……”</p><p class="ql-block">他叹道:“不想廿年沧桑,她竟成吕奉先之妻。”</p><p class="ql-block">顾长风不接此言,只问:“将军新败,下一步欲往何处?”</p><p class="ql-block">刘备沉吟片刻,不答反问:</p><p class="ql-block">“先生归皖城,代备致谢吕将军并夫人。当年小沛之厄,备不怨将军。各为其主,何怨之有?”</p><p class="ql-block">“然有一言,请先生转达。”</p><p class="ql-block">他目视顾长风,眸光温润如故:</p><p class="ql-block">“曹操已得荆州,必东图江东。皖城扼江淮之冲,他日曹兵南下,必先破皖城而后窥濡须。”</p><p class="ql-block">“吕将军欲守城,独力难支。备今虽败,犹有江夏刘琦为援,有水步残卒数千。”</p><p class="ql-block">“若将军不弃,备愿与吕将军歃血再盟:皖城守北,江夏守西,江东守东,共扼曹操于大江之北。”</p><p class="ql-block">“此非为备,亦非为将军——为天下苍生耳。”</p><p class="ql-block">顾长风默然良久。</p><p class="ql-block">这一席话,滴水不漏。先恕旧怨,再陈利害,后举大义。言辞谦抑,姿态低微,所求者“共扼曹操”“为天下苍生”。</p><p class="ql-block">纵明知此人城府如渊,亦难驳斥。</p><p class="ql-block">他终只道:“某当转告。”</p><p class="ql-block">刘备长揖到地:“有劳先生。”</p><p class="ql-block">顾长风辞出。将出辕门,忽闻身后脚步匆匆。回身,见赵云追来,解下腰间佩剑,双手呈上:</p><p class="ql-block">“先生,此剑名‘青釭’,乃某于乱军中所得。闻顾先生仗剑行侠,愿以此剑赠先生,聊表……”</p><p class="ql-block">他顿住,似不知如何措辞。</p><p class="ql-block">顾长风目视他片刻,忽道:</p><p class="ql-block">“赵将军,你当日长坂坡七进七出,救的是幼主,报的是故主。某浪迹江湖,救的是百姓,报的是本心。”</p><p class="ql-block">“剑,某收下了。”</p><p class="ql-block">他接剑,转身。</p><p class="ql-block">行数步,忽驻足:</p><p class="ql-block">“赵将军,你信你家主公否?”</p><p class="ql-block">赵云毫不犹豫:“云信。”</p><p class="ql-block">顾长风不回头。</p><p class="ql-block">“信他何?”</p><p class="ql-block">赵云一字一顿:</p><p class="ql-block">“信他……终不负天下人。”</p><p class="ql-block">顾长风翻身上马。</p><p class="ql-block">天下人!又是天下人!</p><p class="ql-block">他策马南归,青釭剑悬于腰侧,秋水剑悬于马鞍。</p><p class="ql-block">两柄剑,一柄是赵云赠他的信,一柄是他自己的路。</p><p class="ql-block">顾长风语毕,暖阁中久久无声。</p><p class="ql-block">吕布望着案上青釭剑,寒芒内敛,剑鞘朴素,唯吞口处镌一小篆“赵”字。</p><p class="ql-block">他伸手抚过剑身,低声道:</p><p class="ql-block">“某与赵云未曾谋面。虎牢关时,他在公孙瓒麾下,某在董卓帐中。天下英雄皆闻其名,然某素以为……”他顿了顿,“不过一介忠勇之将耳。”</p><p class="ql-block">顾长风道:“将军今以为如何?”</p><p class="ql-block">吕布不答。</p><p class="ql-block">貂蝉却轻声道:</p><p class="ql-block">“刘玄德有此等人在侧,何愁天下不归?”</p><p class="ql-block">她拾起青釭剑,映烛观之:</p><p class="ql-block">“他送此剑于先生,是敬先生之义;托先生转达盟约之言,是示天下以宽仁。一箭双雕,滴水不漏。”</p><p class="ql-block">“然彼所恃者,非此等谋略。”</p><p class="ql-block">她将剑轻轻放下:</p><p class="ql-block">“彼所恃者,是赵子龙肯为他赴死,是关云长千里寻兄,是张翼德据水断桥——是这些天下英雄,信他‘终不负天下人’。”</p><p class="ql-block">“信到深处,便是命。”</p><p class="ql-block">“此刘玄德之所长,曹操、孙策皆不能及。吕将军……”</p><p class="ql-block">她目视吕布:</p><p class="ql-block">“亦不能及。”</p><p class="ql-block">吕布垂目。</p><p class="ql-block">良久,他道:</p><p class="ql-block">“某不求人信。某只求……”</p><p class="ql-block">他望向暖阁门外,吕安正由乳母抱着,在院中扑蝶。小小身影追逐一只黄蝶,笑声清亮。</p><p class="ql-block">“某只求护住这一个。”</p><p class="ql-block">建安九年五月,赤壁火起。</p><p class="ql-block">周瑜用黄盖诈降火攻之策,风助火势,延及北岸乌林。曹操百万舟楫,一朝灰飞烟灭。</p><p class="ql-block">皖城距乌林三百里,是夜,吕布登城北望。</p><p class="ql-block">但见西北天际,赤光如霞,彻夜不熄。</p><p class="ql-block">庞统立于身侧,酒葫芦悬腰间,一口未饮。</p><p class="ql-block">他道:“周郎此火,烧断曹操南征之梦。”</p><p class="ql-block">吕布道:“皖城可安几年?”</p><p class="ql-block">“三年。”庞统伸出三指,“曹操此败,元气大伤,非三五年不能复振。且北方未靖,关西韩遂马腾、幽州公孙康、并州匈奴……皆肘腋之患。”</p><p class="ql-block">他顿了顿:</p><p class="ql-block">“然此三年,亦是皖城最后三年。”</p><p class="ql-block">吕布望他。</p><p class="ql-block">“三年后,曹操必再举南征。彼时江东已固,江夏已平,刘玄德必有新土。四面皆敌,独皖城弹丸之地,无险可守,无援可恃。”</p><p class="ql-block">“将军,三年后,你待如何?”</p><p class="ql-block">吕布不语。</p><p class="ql-block">良久,他道:</p><p class="ql-block">“军师可有策?”</p><p class="ql-block">庞统将酒葫芦摘下,拔塞,倾酒于城下:</p><p class="ql-block">“某有三策。”</p><p class="ql-block">“上策:趁曹操新败,无暇南顾,举皖城之众,西取江夏,北夺合肥,东联江东,割江淮而自立。十年生聚,十年教养,可与曹贼划江而治。”</p><p class="ql-block">吕布摇头:“某不图天下。”</p><p class="ql-block">“中策:结好江东,请周瑜遣一军驻濡须,与皖城互为犄角。曹操若来,江东不能坐视。如此,皖城可延五六年之命。”</p><p class="ql-block">吕布沉吟:“周瑜肯否?”</p><p class="ql-block">“周瑜不肯,孙权肯。” 庞统道,“孙权与曹操有杀父之仇,然其志不在复仇,在保江东。皖城在,则曹操水军不能越濡须而东;皖城亡,则江东门户洞开。此唇齿之谊,孙权自能权衡。”</p><p class="ql-block">吕布点头:“中策可行。下策何如?”</p><p class="ql-block">庞统沉默。</p><p class="ql-block">良久,他道:</p><p class="ql-block">“下策:遣一军护吕公子及夫人,自巢湖入大江,浮海而东,投奔辽东公孙康,或交州士燮。”</p><p class="ql-block">“将军自率死士,守皖城。”</p><p class="ql-block">“城破之日,将军与城同焚。公子与夫人,存吕氏一脉。”</p><p class="ql-block">吕布霍然转身,目眦欲裂:</p><p class="ql-block">“庞士元!你教某弃妻儿独死?!”</p><p class="ql-block">庞统不避不闪,直视他双目:</p><p class="ql-block">“将军问策,某对以策。上策将军不欲,中策未知可成,下策虽惨烈,然可存将军血脉。”</p><p class="ql-block">“存亡继绝,非大丈夫当为耶?”</p><p class="ql-block">吕布怒视他良久。</p><p class="ql-block">终,他颓然倚城垛,目视西北渐熄的残红:</p><p class="ql-block">“……三年后再说。”</p><p class="ql-block">建安九年冬,周瑜破曹军于江陵,箭伤复发,卒于巴丘,年三十六。</p><p class="ql-block">临终,上疏孙权曰:</p><p class="ql-block">“方今曹操在北,疆场未静;刘备寄寓,有似养虎。天下事未可知,而瑜已矣。惟将军念瑜愚诚,以讨逆为心,以保江东为务。皖城吕奉先,可交不可并,可援不可吞。愿将军慎之。”</p><p class="ql-block">孙权览疏,泣曰:“公瑾有王佐之才,今忽短命,孤何赖焉!”</p><p class="ql-block">遂以鲁肃代周瑜领兵。</p><p class="ql-block">皖城闻周瑜卒,吕布默然良久,命城中半旗三日。</p><p class="ql-block">貂蝉将那一片铜镜残片取出,供于案上,焚香三炷。</p><p class="ql-block">她未言一字。</p><p class="ql-block">然那残片在香火缭绕中,竟微微泛起一线清光——如答,如忆,如诺。</p><p class="ql-block"><a href="https://www.meipian.cn/5jwhqn4w" target="_blank">神貂侠吕索引</a></p>