临习孙过庭《书谱》之一

林海柴翁

<p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">💥💥孙过庭与《书谱》💥💥</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1); font-size:22px;"> 孙过庭(646~691),名虔礼,字以行,江苏苏州人。唐代书法家和书法理论家。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1); font-size:22px;"> 《书谱》——草书墨迹纸本,作于公元687年,纵27㎝,横898㎝。351行,3600余字,藏于台北故宫。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(1, 1, 1); font-size:22px;"> 《书谱》笔法源于二王,隽拔刚断,富于变化。轻如蝉翼,重若崩云。刚柔相济,意趣盎然。为临帖鉴赏佳品。</span></p> <p class="ql-block">💥💥临习及释文💥💥</p> <p class="ql-block">书谱卷上</p><p class="ql-block">吳郡孙过庭撰</p><p class="ql-block">夫自古之善书者,</p> <p class="ql-block">汉魏有钟张之绝,</p><p class="ql-block">晋未称二王之妙。</p><p class="ql-block">王羲之云,顷寻诸名</p> <p class="ql-block">书,钟张信为绝伦,其余</p><p class="ql-block">不足观。可谓钟张云没</p><p class="ql-block">而羲献继之。又云,吾</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">书比之钟张,钟当抗</p><p class="ql-block">行,或谓过之。张草</p><p class="ql-block">犹当雁行,然张精</p> <p class="ql-block">熟,池水尽墨,假</p><p class="ql-block">令余亦耽之若此,未</p><p class="ql-block">必谢文。此乃推张迈</p> <p class="ql-block">钟之意也。考其</p><p class="ql-block">专擅,虽未果于前</p><p class="ql-block">规,摭以兼通故,无惭</p> <p class="ql-block">于即事。评者云,彼之</p><p class="ql-block">四贤,古今特绝,而今</p><p class="ql-block">不逮古,古質而今妍。</p> <p class="ql-block">夫质以代兴,妍因</p><p class="ql-block">俗易。虽书契之作,</p><p class="ql-block">适以记言,而淳醨一</p> <p class="ql-block">迁,质文三变,驰骛</p><p class="ql-block">沿革,物理常然。贵</p><p class="ql-block">能古不乖时,片不同</p> <p class="ql-block">弊。所谓文质彬彬,</p><p class="ql-block">然后君子何必易雕</p><p class="ql-block">宫于穴处,反玉辂</p> <p class="ql-block">于椎轮者乎?又云,子</p><p class="ql-block">敬之不及逸少,犹</p><p class="ql-block">逸少之不及钟张。</p> <p class="ql-block">意者以为评得其纲纪,</p><p class="ql-block">而未详其始卒也。且</p><p class="ql-block">于元常专工隶书,</p> <p class="ql-block">伯英尤精于草</p><p class="ql-block">体。彼之二美,而逸</p><p class="ql-block">少兼之。擬草则</p> <p class="ql-block">余真,比真则长草。</p><p class="ql-block">虽专工小劣,而博</p><p class="ql-block">涉多优。总其终始,</p> <p class="ql-block">匪无乖互。谢安素</p><p class="ql-block">善尺牍而轻子敬</p><p class="ql-block">之书。子敬尝作佳书</p> <p class="ql-block">与之, 谓必存録。安</p><p class="ql-block">辄题后答之,甚以为</p><p class="ql-block">恨。安尝问敬,卿书何如</p> <p class="ql-block">右军?答云,故当</p><p class="ql-block">胜。安云,物论殊否尔。</p><p class="ql-block">子敬又答,时人那得</p> <p class="ql-block">知。敬虽权以此辞</p><p class="ql-block">折安所鉴,自称胜</p><p class="ql-block">父,不亦过手?且立身</p> <p class="ql-block">扬名,事资尊显。胜</p><p class="ql-block">母之里,曾参不入。以子</p><p class="ql-block">敬之豪翰,绍右</p> <p class="ql-block">军之笔扎,虽复</p><p class="ql-block">粗传楷则,实恐未</p><p class="ql-block">克箕裘。况乃假</p> <p class="ql-block">讬神仙,耻崇家</p><p class="ql-block">范,以斯成学孰愈</p><p class="ql-block">面墙。后羲之往都,</p> <p class="ql-block">’临行题壁。子敬密</p><p class="ql-block">拭除之,辄书易其处,</p><p class="ql-block">私为不恶。羲之还</p> <p class="ql-block">见,乃叹曰,吾去时真</p><p class="ql-block">大醉也!敬乃内惭。</p><p class="ql-block">是知逸少之比钟张,</p> <p class="ql-block">则专博斯别,子敬</p><p class="ql-block">之不及逸少,无或疑</p><p class="ql-block">焉。余志学之年,留</p> <p class="ql-block">心翰墨,味钟张</p><p class="ql-block">之余烈,挹羲献之</p><p class="ql-block">前规,极虑专</p> <p class="ql-block">棈,时逾二纪。有乖</p><p class="ql-block">入木之术,无间临池</p><p class="ql-block">之志。观夫悬针</p> <p class="ql-block">垂露之异,奔雷</p><p class="ql-block">墜石之奇,鸿飞兽</p><p class="ql-block">骇之姿,鸾舞</p> <p class="ql-block">蛇惊之態,绝岸</p><p class="ql-block">颓峯之势,临危</p><p class="ql-block">据槁之形。或重</p> <p class="ql-block">若崩云,或轻</p><p class="ql-block">如蝉翼。导之则泉</p><p class="ql-block">注,顿之则山安。</p> <p class="ql-block">纤纤乎似初月之</p><p class="ql-block">出天崖,落落乎</p><p class="ql-block">犹众星之列河(漢)</p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">文:林海柴翁</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">图:部分网络🍹致谢</span></p>