<p class="ql-block">文图,青蓝</p><p class="ql-block">美篇号,52402110</p> <p class="ql-block">冬日的河岸,</p><p class="ql-block">芦苇这里一丛,那里一片。</p><p class="ql-block">枯去的枝干在风里写字,</p><p class="ql-block">一笔苍黄,一笔雪白。</p><p class="ql-block">它们站着——</p><p class="ql-block">披着霜,垂着穗,</p><p class="ql-block">在等待中站成寂静的姿势。</p><p class="ql-block">风一来,芦花就飞了,</p><p class="ql-block">轻轻,像未落定的心事,</p><p class="ql-block">飘在结着薄冰的水上。</p><p class="ql-block">《诗经》里的蒹葭,此刻</p><p class="ql-block">是冬的逗点,是岁月的低语。</p><p class="ql-block">水有多长,它的故事就有多长。</p><p class="ql-block">早春,它用嫩绿破土;</p><p class="ql-block">盛夏,它长成青色的海;</p><p class="ql-block">深秋,它把花穗摇成雪。</p><p class="ql-block">而冬天——</p><p class="ql-block">冬天是它褪去所有颜色,</p><p class="ql-block">以骨为笔,在天地间</p><p class="ql-block">写一封信。</p><p class="ql-block">枯槁的茎秆,是时间的笔迹。</p><p class="ql-block">风是唯一的语言。</p><p class="ql-block">那些飘散在风中的絮语,</p><p class="ql-block">是大地寄往天空的信,</p><p class="ql-block">信封上,没有地址。</p><p class="ql-block">偶有鸟雀掠过,</p><p class="ql-block">惊起一丛细碎的光。</p><p class="ql-block">芦花的飘散有了方向,</p><p class="ql-block">朝东,朝南,朝水波微漾的远处,</p><p class="ql-block">仿佛那里有它要抵达的春天。</p><p class="ql-block">原来荒芜从不荒芜。</p><p class="ql-block">枯萎是更深的拥抱——</p><p class="ql-block">拥抱风,拥抱霜,拥抱</p><p class="ql-block">所有沉默的流逝。</p><p class="ql-block">待冰融时,</p><p class="ql-block">这些褐色的身影会轻轻卧进泥土,</p><p class="ql-block">把未说完的话,酿成</p><p class="ql-block">来年新绿的序章。</p><p class="ql-block">而此刻,</p><p class="ql-block">在二月的风里,</p><p class="ql-block">每一株芦苇都低垂着穗子,</p><p class="ql-block">在等。</p>