经典赠别唐诗

一剪寒梅

<p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">①王勃《送杜少府之任蜀州》</span></p><p class="ql-block">城阙辅三秦,风烟望五津。</p><p class="ql-block">与君离别意,同是宦游人。</p><p class="ql-block">海内存知己,天涯若比邻。</p><p class="ql-block">无为在歧路,儿女共沾巾。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">译文:</span></p><p class="ql-block"> 长安城垣环绕三秦,遥望蜀州风烟弥漫。与你离别心情相同,皆为宦游漂泊之人。四海之内知己常在,纵隔天涯也似相邻。莫在分岔路口徘徊,像小儿女泪湿衣巾。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">[赏析]:</span></p><p class="ql-block"> 此诗以壮阔地理意象开篇,一扫离愁哀怨。"海内存知己,天涯若比邻"化用曹植诗意而更显豪迈,展现初唐士人豁达胸襟,成为千古绝唱。</p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">②王维《送元二使安西》</span></p><p class="ql-block">渭城朝雨浥轻尘,客舍青青柳色新。</p><p class="ql-block">劝君更尽一杯酒,西出阳关无故人。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">译文:</span></p><p class="ql-block"> 渭城晨雨润湿尘土,客舍青青柳色清新。请你再干一杯美酒,西出阳关再无故人。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">[赏析]:</span></p><p class="ql-block"> 朝雨柳色勾勒清新别景,后两句以酒浓缩千言万语。平淡语中暗含边塞艰险与深情牵挂,后被谱为《阳关三叠》,传唱不衰。</p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">③李白《赠汪伦》</span></p><p class="ql-block">李白乘舟将欲行,忽闻岸上踏歌声。</p><p class="ql-block">桃花潭水深千尺,不及汪伦送我情。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">译文:</span></p><p class="ql-block"> 李白登船即将远行,忽闻岸上踏歌相送。桃花潭水纵深千尺,也比不上汪伦深情。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">[赏析]:</span></p><p class="ql-block"> 以即兴感捕捉离别瞬间,比喻出人意料又浑然天成。歌声与深潭交织,将民间朴拙情谊升华为永恒诗境。</p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">④高适《别董大》</span></p><p class="ql-block">千里黄云白日曛,北风吹雁雪纷纷。</p><p class="ql-block">莫愁前路无知己,天下谁人不识君。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">译文:</span></p><p class="ql-block"> 黄云蔽日天色昏黄,北风卷雁大雪纷飞。莫愁前路没有知己,天下谁不知你才名?</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">[赏析]:</span></p><p class="ql-block"> 荒寒边塞景中迸发豪语,后两句以反问句式铸就磅礴慰藉,彰显盛唐文人对自己和时代的双重自信。</p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">⑤王昌龄《芙蓉楼送辛渐》</span></p><p class="ql-block">寒雨连江夜入吴,平明送客楚山孤。</p><p class="ql-block">洛阳亲友如相问,一片冰心在玉壶。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">译文:</span></p><p class="ql-block"> 寒雨夜笼罩吴地江天,清晨送客唯见楚山孤影。若洛阳亲友问起我,就说我心如玉壶冰晶。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">[赏析]:</span></p><p class="ql-block"> 意象密集(寒雨,孤山,冰心,玉壶),将送别转为自我人格的诗意宣言。"冰心玉壶"成为士人高洁精神的经典隐喻。</p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">⑥岑参《白雪歌送武判官归京》(节选)</span></p><p class="ql-block">轮台东门送君去,去时雪满天山路。</p><p class="ql-block">山回路转不见君,雪上空留马行处。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">译文:</span></p><p class="ql-block"> 轮台东门外送你远行,离去时大雪封天山路。山路迂回渐渐不见你身影,雪地上只留下马蹄印迹。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">[赏析]:</span></p><p class="ql-block"> 以边塞奇景为送别背景,末句"空留马行处"的空白构图,形成余韵悠长的视觉诗学,无言中透出苍茫离思。</p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">⑦杜牧《赠别•其二》</span></p><p class="ql-block">多情却似总无情,唯觉樽前笑不成。</p><p class="ql-block">蜡烛有心还惜别,替人垂泪到天明。</p><p class="ql-block">译文:</p><p class="ql-block"> 多情反倒像无情般压抑,筵席前强颜欢笑却难成。蜡烛仿佛懂得惜别之苦,替人垂泪直到天明。</p><p class="ql-block">[赏析]:</p><p class="ql-block"> 以"无情"写深情,矛盾中见极致哀婉。蜡烛垂泪的移情手法,将物人格化,开创晚唐离别诗的细腻美学。</p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">⑧许浑《谢亭送别》</span></p><p class="ql-block">劳歌一曲解行舟,红叶青山水急流。</p><p class="ql-block">日暮酒醒人已远,满天风雨下西楼。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">译文:</span></p><p class="ql-block"> 唱罢离歌解开行舟,红叶青山映着急流。日暮酒醒友人已远,独迎满天风雨步下西楼。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">[赏析]:</span></p><p class="ql-block"> 以明丽秋景反衬别绪,后两句时空转换陡生苍凉。"满天风雨下西楼"以景结情,留白中尽显孤寂。</p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">⑨郑谷《淮上与友人别》</span></p><p class="ql-block">扬子江头杨柳春,杨花愁杀渡江人。</p><p class="ql-block">数声风笛离亭晚,君向潇湘我向秦。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">译文:</span></p><p class="ql-block"> 扬子江畔杨柳青青,杨花飞舞愁煞渡江人。离亭晚风中几声笛响,你往潇湘我向长安行。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">[赏析]:</span></p><p class="ql-block"> 双重意象叠加深情。末句平行对举不同方向,不言离愁而漂泊之悲自现,展现晚唐羁旅诗的典型张力。</p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">⑩白居易《南浦别》</span></p><p class="ql-block">南浦凄凄别,西风袅袅秋。</p><p class="ql-block">一看肠一断,好去莫回头。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">译文:</span></p><p class="ql-block"> 南浦凄然分别,西风袅袅秋意浓。每一次回望都肝肠寸断,安心离去别再回头。</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">[赏析]:</span></p><p class="ql-block"> 以复沓叠词营造缠绵节奏,"一看一断"的递进式抒情如电影特写。末句劝慰语实为不忍见对方悲容,悖论中见人性深切。</p>