<p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">出镜演绎:玉瓶春梦</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">摄影后期:怡然摄影</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">背景音乐:故乡之恋</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">诗词原创:怡然、白端山</span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> <b style="font-size:22px;">七 律. 玉瓶春梦</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"> </b><b style="font-size:18px;">作者/白端山</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:15px;"> </b><span style="font-size:15px;">赏怡然《瓶花与春共展时》而作。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 霞翦青瓷一朵诗,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 玉瓶春梦共欢时。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 蝶兰紫缎黄绸翼,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 佛手金英妙趣枝。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 淡粉芳魂香月季,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 信阳寒魄引梅思。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 清风瘦骨丰腴合,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 同室案头静赏姿。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;"> 乙巳腊月十九日于琼湖</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b> 怡然雅评《玉瓶春梦》</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">白端山老师此作,以玉瓶春梦为题,融瓷色花魂于一境。诗中“霞翦青瓷一朵诗”起笔绝妙,化静物为灵思;中二联对仗工巧,色香交织,佛手梅魂暗透禅意。尾联“清风瘦骨丰腴合”尤见哲思,刚柔并济中尽显案头雅趣。全篇词采清丽而意境深婉,足见诗人古典功力之深厚,寻常瓶花竟被赋以诗骨墨魂,真乃才情溢彩之作。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 乙巳腊月十九日于海河</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> <b style="font-size:20px;">瓶花与春共展时</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> </b><b style="font-size:18px;">文 / 怡 然</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 走进展厅,先被一束蜡花牵住了脚步。淡粉的瓣儿薄如绢纸,斜插在青瓷瓶里,像是把早春的云翦了一片养着。旁边的日本木瓜,黄花细密如星子,疏疏地缀在虬枝上,另有一种温静的禅意。插花人说:草木有语,一枝一叶皆可成诗。</p> <p class="ql-block"> 转身便跌入鲜花的潮涌里。蝴蝶兰是紫缎与杏黄绸裁成的蝶,佛手花的金瓣如合十的指尖。最摄魂是那变色月季——瓣心还蓄着少女颊上的淡粉,边缘却浸透了胭脂的夜。原来瓶花的“留白”与鲜花的“满溢”,竟是一场静默的对话。</p> <p class="ql-block"> 忽而懂得,这展厅原是个私酿的季节。梅是冬的余笔,瓶花是春的序章,而怒放的鲜花,正喧哗着当下的生命。它们互不相让,又彼此成全——一如我们心中那些交叠的时光:有些回忆需供于案头静赏,有些热望则要纵情绽满枝头。</p> <p class="ql-block"> 看花时总贪心,既爱梅的瘦骨清姿,又贪恋蝴蝶兰的娇艳丰腴。可人生何处不兼容呢?残缺与圆满,寂寥与热烈,原可同室而居。就像那枝被精心折下的蜡菊,虽离了泥土,却在新的瓶盏里,活成了另一种永恒。</p> <p class="ql-block"> 离园时,袖间似沾了混合的香——冷梅的幽远,月季的甜俗,佛手花清冽的柑橘调。这些香气在暮色里缱绻成线,引我恍然:美从不独行,它总爱携着对立面款款而来。而我们要做的,不过是在这须臾的展览中,认出所有瞬间都是生命的标本。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 2026.01.27于海河</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p>