<p class="ql-block"><b>《立春》</b></p><p class="ql-block">宋·白玉蟾</p><p class="ql-block"><b>东风吹散梅梢雪,一夜挽回天下春。从此阳春应有脚,百花富贵草精神。</b></p> <p class="ql-block"><b>《立春偶成》</b></p><p class="ql-block">宋·张栻</p><p class="ql-block"><b>律回岁晚冰霜少,春到人间草木知。便觉眼前生意满,东风吹水绿参差。</b></p> <p class="ql-block"><b>《立春》</b></p><p class="ql-block">宋·方岳</p><p class="ql-block"><b>冰丝玉缕簇青红,已逗花梢一信风。梦到谢池新雪尽,暖烟含雨绿匆匆。</b></p> <p class="ql-block"><b>《立春》</b></p><p class="ql-block">宋·陆游</p><p class="ql-block"><b>采花枝上宝旛新,看遍秦山楚水春。村舍不知时节换,傍檐百舌苦撩人。</b></p> <p class="ql-block"><b>《卖花声·立春》</b></p><p class="ql-block">宋·黄景仁</p><p class="ql-block"><b>独饮对辛盘,愁上眉弯。楼窗今夜且休关。前度落红流到海,燕子衔还。书贴更簪欢,旧例都删。到时风雪满千山。年去年来常不老,春比人顽。</b></p> <p class="ql-block"><b>《立春》</b></p><p class="ql-block">唐·杜甫</p><p class="ql-block"><b>春日春盘细生菜,忽忆两京梅发时。盘出高门行白玉,菜传纤手送青丝。巫峡寒江那对眼,杜陵远客不胜悲。此身未知归定处,呼儿觅纸一题诗。</b></p>