<p class="ql-block"><b> 岁聿云暮,节换青阳。当残雪未消之际,已见东风解冻之时;在寒梅半落之间,早传淑气回苏之信。天地无心,以四时为笔;江山有意,借一春为章。草木含情,待雷而发;禽鱼知候,向暖而翔。</b></p><p class="ql-block"><b> 余感时序之更新,欣万物之向荣,念浮生之倏忽,惜佳景之难留。偶凭窗以寄怀,遂拈毫而写意。不揣浅陋,成七言绝句七章,或写晴光,或描微雨,或颂耕桑,或抒清赏。虽辞藻无华,未足登于大雅;然心声所寄,聊以志此良辰。愿春光常驻,岁岁平安;期人事咸宜,家家和美。是为序。</b></p> <p class="ql-block">其一</p><p class="ql-block">东风昨夜到天涯,</p><p class="ql-block">柳眼初醒欲吐芽。</p><p class="ql-block">莫道寒深春意浅,</p><p class="ql-block">一阳已动万人家。</p> <p class="ql-block">其二</p><p class="ql-block">残雪消融溪水活,</p><p class="ql-block">新莺初试一声歌。</p><p class="ql-block">人间不负东君意,</p><p class="ql-block">遍染青红入画罗。</p> <p class="ql-block">其三</p><p class="ql-block">晓日曈曈照短墙,</p><p class="ql-block">梅花落尽杏初香。</p><p class="ql-block">一年好景从头计,</p><p class="ql-block">莫负春风好时光。</p> <p class="ql-block">其四</p><p class="ql-block">轻烟漠漠锁平芜,</p><p class="ql-block">岸草青青入望舒。</p><p class="ql-block">燕子未来春已半,</p><p class="ql-block">一帘疏雨润桃株。</p> <p class="ql-block">其五</p><p class="ql-block">土牛送腊换新符,</p><p class="ql-block">彩仗迎春入帝都。</p><p class="ql-block">从此江山多秀色,</p><p class="ql-block">繁花次第满平途。</p> <p class="ql-block">其六</p><p class="ql-block">微雨无声润野畴,</p><p class="ql-block">麦苗初长绿油油。</p><p class="ql-block">农家已备耕桑事,</p><p class="ql-block">只待春风催早牛。</p> <p class="ql-block">其七</p><p class="ql-block">岁序新开景自佳,</p><p class="ql-block">风和日暖透窗纱。</p><p class="ql-block">举杯共祝春长在,</p><p class="ql-block">岁岁平安乐万家。</p> <p class="ql-block"><b> 夫立春者,一岁之发轫,万象之根基。寒尽则暖生,阴消而阳长,自然之理也。七章之作,非敢攀附风雅,实乃触景生情:或写溪山新霁,或记村野春耕,或抒闲窗清兴,或祝尘世安宁。语不求工,意贵乎真。</b></p><p class="ql-block"><b> 春光不自留,莫怪东风恶。愿读此诗者,观草木之向荣,而生进取之心;感时序之迭代,而惜寸阴之逝。于新岁之中,涤故更新,修德立业,如春木之挺拔,如春水之悠长。</b></p><p class="ql-block"><b> 诗无深意,聊记一时之兴;笔有微诚,敬祝四时之安。汇而存之,以备他日展卷,犹想见此日春风拂面、天地一新之景云尔。</b></p> <p class="ql-block"><b> 农历二十四节气首节而作</b></p>