莺啼序·郯城银杏古梅园游记

无为

<p class="ql-block ql-indent-1">文图:无为436101829</p> 题  记 <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">秋深霜凝,慕郯城银杏古梅园胜境,寻迹往游,感其景韵绵长,遂填莺啼序一阕,以记此行。园藏古意,三千年银杏神逸冠秋光,红枫叠石,金辉漫染阡陌;禅池映日,梵呗萦庭,莲台烟浮,易得澄心之悟。更有老干横霜,断碣残碑,松筠梅柏,共守寒冽,疏钟摇落岁月沧桑。移步换景,触目皆诗,感时序荣枯之理,悟尘缘忧欢之道。惜眼前清景,寄来年重游,笔落词间,聊志萍踪,兼抒胸臆。</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">莺啼序·郯城银杏古梅园游记</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">(吴文英体)</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">云霞漫辉广陌,染乡村居宅。意舒畅、驰赴郯城,欲瞻银杏神逸。瓦霜厚、秋晖将末,红枫叠石金光织。笑撞墙童子,顽皮忌教拘执。</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">万竹摇空,细浪吻岸,绕清池皓壁。凭栏久、鹅戏澄波,一泓灵泉映日。瞩莲台、衣飘素袂,聆梵呗、烟浮禅室。慧心明,珍惜眼前,莫耽畴昔。</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">园亭纵目,曲栈折环,殿阁森肃立。追往迹、老干横倚,旧刹疏钟,断碣残碑,任他风蚀。孤松翘望,游踪稀至,梅筠同守寒中冽,忆当时、雪蕊含冰瑟。青灯宛是,昏黄暗透棂窗,玉屑悄栖龙柏。</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">斜阳铺晚,暮霭萦天,憾鬓丝凝白。叹吾也、匆匆过客,古木长苍,香火恒燃,物华已易。炎凉序替,荣枯轮递,忧欢尽付尘缘外,待来年、重醉萧辰色。归车渐远林丘,回顾繁枝,盎然英奕。</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p>