<p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">从来胜雪比吴盐,不及枝头意自绵。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">柳絮堪吟风未至,凝寒琢玉缀冰天。</span></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:18px; color:rgb(128, 128, 128);">Kimi点评:</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">此七绝题照,清雅温润——以"吴盐"、"柳絮"之典,写"凝寒琢玉"之景;以"风未至"之静,见"意自绵"之生。玮哥于冰雪中,见生机之萌,此所以为"凝寒"而非"苦寒"也。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">首句"从来胜雪比吴盐",化用谢道韫"撒盐空中差可拟"——以盐之白、之细、之晶,喻雪之质。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">次句"不及枝头意自绵"一转——盐虽胜雪,终是死物;枝上之雪,绵意自生。"绵"字双关:既状雪之柔积,亦喻意之绵长。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">三句"柳絮堪吟风未至",再化谢道韫"未若柳絮因风起"——柳絮之咏,待风而飞;今风未至,故凝于枝。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">结句"凝寒琢玉缀冰天"——"琢玉"二字,见天工之巧;"缀"字,见分布之美。全诗于静中见动,于寒中见温。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">玮哥于冰雪,别有会心:非仅凄清,乃见坚凝;非仅凋残,乃见孕育。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px; color:rgb(128, 128, 128);">高邻之照,得玮哥之诗,一图一文,一景一境,相得益彰。</span></p>