《四时心印集》

梅庵

<p class="ql-block">  序言 </p><p class="ql-block"> 四时流转,万象成诗。今以四律分咏春秋冬夏,岂独摹景纪候,实借天时之轮以映心迹之痕。春慵得句,见砚边花影之闲;夏阁吟风,感鬓角星霜之叹;秋篱醉菊,显疏狂诗骨之健;冬陌望云,寄阳和梅信之期。诗中所涉苕溪法帖、岁阳古义,皆以文心为舟筏,溯游于千年艺脉之间。庶几使节候之变迁、器物之清雅、情怀之浮沉,皆凝于声律平仄之中,成此一卷与时对话之笺注。</p> <p class="ql-block">七律 春日遣怀 </p><p class="ql-block">三月韶光转瞬移</p><p class="ql-block">轻柔天气困人时</p><p class="ql-block">客嫌迂腐敲门少</p><p class="ql-block">诗忌春慵得句迟</p><p class="ql-block">砚水浇花香润墨</p><p class="ql-block">竹阴织户缀斜枝</p><p class="ql-block">琴音龙井消清昼</p><p class="ql-block">手把苕溪是我师*</p><p class="ql-block">注:苕溪,米芾苕溪诗帖</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">初夏感怀</p><p class="ql-block">萍碎风微水阁凉, </p><p class="ql-block">独吟江槛送斜阳。 </p><p class="ql-block">樱桃落尽莺声涩, </p><p class="ql-block">新杏垂枝日影长。 </p><p class="ql-block">宵静星疏身觉冷, </p><p class="ql-block">昼闲人倦寐偏香 </p><p class="ql-block">老妻犹记朱颜敛, </p><p class="ql-block">忍见飞花点鬓霜?</p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block">  《甲辰重阳醉后作》 </p><p class="ql-block">霜枫似火暖秋心, </p><p class="ql-block">笑插茱萸听野禽。 </p><p class="ql-block">茶灶初温诗骨健, </p><p class="ql-block">草堂易感酒怀深。 </p><p class="ql-block">登高纵目神先往, </p><p class="ql-block">得句忘机墨自沉。 </p><p class="ql-block">醉把黄花簪雪鬓, </p><p class="ql-block">西风替我整衣襟。</p> <p class="ql-block">《冬日远眺》</p><p class="ql-block">淡云疏雨岁阳天</p><p class="ql-block">落木飘零弄素弦</p><p class="ql-block">影散疏林风扫叶</p><p class="ql-block">阳生广陌水浮烟</p><p class="ql-block">寒威杀草霜如剪</p><p class="ql-block">暖气薰人日胜棉</p><p class="ql-block">寄语东君須着意</p><p class="ql-block">早传消息到梅边</p><p class="ql-block">注:1.岁阳,《诗·小雅·采薇》</p><p class="ql-block">:“曰归曰归,岁亦阳止”。</p><p class="ql-block">郑玄笺:“十月为阳”</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">  余素以为,诗者,心与物契之痕也。春困夏倦,秋兴冬藏,四时之气不同,而诗亦随之俯仰。今观此组诗:春章以「浇花香润墨」养其静,夏篇以「忍见鬓霜」透其凉,秋作以「簪花整襟」见其旷,冬律以「寄语东君」寄其望。其间或师米颠苕溪之逸趣,或化采薇岁阳之幽思,皆欲以古典之眼,观照当下栖居之态。诗成再读,犹觉字句间有节序风露往来——盖草木荣凋之响,终归叩于人心琴瑟之上。是为跋。</p>