遇见晨曦 ‍ -藏在古诗中的日出

轻轻的我来了

<p class="ql-block">  到老门东去观灯,不经意间发现主街沿途陈列着“遇见晨曦”的展板,仔细阅读后很有感触,特介绍朋友们一览。</p> <p class="ql-block">  日出,作为自然界最壮丽的景象之一,自古以来便是诗人笔下的常客。它不仅代表着一日之始,而且象征着生机和希望。无数诗人通过他们的作品,捕捉并传达了日出刹那间的美丽与深远的意境。在诗句中,日出的景象既有直接的描写,也有隐含的寓意,每一句都充满了诗人对于日出的深情热爱和细腻观察。</p> <p class="ql-block">  “清晨人古寺,初日照高林”的悠然,“日出江花红胜火,春来江水绿如蓝”的追忆,“东边日出西边雨,道是无晴却有晴”的柔情,“白日地中出,黄河天外来”的孤独……藏在诗词意蕴里的东方破晓之美,或细腻,或磅礴,总能给人以心灵上的触动</p> 李白·望木瓜山 <p class="ql-block"> 《望木瓜山》</p><p class="ql-block">早起见日出,暮见栖鸟还。</p><p class="ql-block">客心自酸楚,况对木瓜山。</p> 高适·和贺兰判官望北海作       (节选) <p class="ql-block">《和贺兰判官望北海作》节选</p><p class="ql-block">湛湛朝百谷,茫茫连九垓。</p><p class="ql-block">挹流纳广大,观异增迟回。</p><p class="ql-block">日出见鱼日,月圆知蚌胎。</p><p class="ql-block">迹非想象到,心以精灵猜。</p> <p class="ql-block">  沧州名人植物园内的高适青铜像</p> 常建·题破山寺后禅院 <p class="ql-block">  《题破山寺后禅院》</p><p class="ql-block">清晨入古寺, 初日照高林。</p><p class="ql-block">曲径通幽处 ,禅房花木深。</p><p class="ql-block">山光悦鸟性 ,潭影空人心。</p><p class="ql-block">万籁此都寂,但余钟磬音。</p> 孟浩然·越中逢天台太乙子 <p class="ql-block">  《越中逢天台太乙子》</p><p class="ql-block">仙穴逢羽人,停鲈向前拜。</p><p class="ql-block">问余涉风水,何处远行迈?</p><p class="ql-block">登陆寻天台,顺流下吴会。</p><p class="ql-block">兹山夙所尚,安得问灵怪。</p><p class="ql-block">上逼青天高,俯临沧海大。</p><p class="ql-block">鸡鸣见日出,常觌dí仙人旆pèi。</p><p class="ql-block">往来赤城中,逍遥白云外。</p><p class="ql-block">莓苔异人间,瀑布当空界。</p><p class="ql-block">福庭长自然,华顶旧称最。</p><p class="ql-block">永此从之游,何当济所届。</p> 杜甫·登白马潭 <p class="ql-block"> 《登白马潭》</p><p class="ql-block">水生春缆没,日出野船开。</p><p class="ql-block">宿鸟行犹去,丛花笑不来。</p><p class="ql-block">人人伤白首,处处接金杯。</p><p class="ql-block">莫道新知要,南征且未回。</p> 韩愈·次潼关先寄张十二阁老使君 <p class="ql-block">《次潼关先寄张十二阁老使君》</p><p class="ql-block">荆山已去华山来,日出潼关四扇开。</p><p class="ql-block">刺史莫辞迎候远,相公亲破蔡州回。</p> 王维·桃源行 <p class="ql-block">  《桃源行》(节选)</p><p class="ql-block">居人共住武陵源,还从物外起田园。</p><p class="ql-block">月明松下房栊lóng静,日出云中鸡犬喧。</p><p class="ql-block">惊闻俗客争来集,竞引还家问都邑。</p><p class="ql-block">平明问巷扫花开,薄暮渔樵乘水入。</p> 李白·日出行 <p class="ql-block"> 《日出行》</p><p class="ql-block">日出东方限,</p><p class="ql-block">似从地底来。</p><p class="ql-block">历天又入海,</p><p class="ql-block">(一作“历天又复入西海”)</p><p class="ql-block">六龙所舍安在哉?</p><p class="ql-block">其始与终古不息,</p><p class="ql-block">人非元气,</p><p class="ql-block">安得与之久徘徊?</p><p class="ql-block">草不谢荣于春风,</p><p class="ql-block">木不怨落于秋天。</p><p class="ql-block">谁挥靴策驱四运?</p><p class="ql-block">万物兴歌皆自然。</p><p class="ql-block">羲和!羲和!</p><p class="ql-block">汝奠泪没于荒淫之波。</p><p class="ql-block">鲁阳何德,驻景挥戈?</p><p class="ql-block">逆道违天,矫诬实多。</p><p class="ql-block">吾将囊括大块,</p><p class="ql-block">浩然与溟míng津同科。</p> 白居易·早兴 <p class="ql-block">  《早兴》</p><p class="ql-block">晨光出照屋梁明,初打开门鼓一声。</p><p class="ql-block">犬上阶眠知地湿,鸟临窗语报天晴。</p><p class="ql-block">半销宿酒头仍重,新脱冬衣体乍轻。</p><p class="ql-block">睡觉心空思想尽,近来乡梦不多成</p> 刘禹锡·八月十五日夜桃源玩月 <p class="ql-block">《八月十五日夜桃源玩月》</p><p class="ql-block">尘中见月心亦闲,况是清秋仙府间。</p><p class="ql-block">凝光悠悠寒露坠,此时立在最高山。</p><p class="ql-block">碧虚无云风不起,山上长松山下水。</p><p class="ql-block">群动條然一顾中,天高地平千万里。</p><p class="ql-block">少君引我升玉坛,礼空遥请真仙官。</p><p class="ql-block">云耕欲下星斗动,天乐一声肌骨寒。</p><p class="ql-block">金霞昕昕渐东上,轮歌影促犹频望。</p><p class="ql-block">绝景良时难再并,他年此日应惆怅。</p> 白居易·忆江南 <p class="ql-block">  《忆江南》</p><p class="ql-block">江南好,风景旧曾谱。</p><p class="ql-block">日出江花红胜火,春来江水绿如蓝。</p><p class="ql-block">能不忆江南?</p> 李贺·致酒行 <p class="ql-block"> 《致酒行》</p><p class="ql-block">零落栖迟一杯酒,主人奉觞客长寿。</p><p class="ql-block">主父西游困不归,家人折断门前柳。</p><p class="ql-block">吾闻马周昔作新丰客,天荒地老无人识。</p><p class="ql-block">空将笺上两行书,直犯龙颜请恩泽。</p><p class="ql-block">我有迷魂招不得,雄鸡一声天下白。</p><p class="ql-block">少年心事当擎云,谁念幽寒坐鸣响。</p> 刘禹锡·竹枝词二首-其一 <p class="ql-block">  《竹枝词二首·其一》</p><p class="ql-block">杨柳青青江水平,闻郎江上唱歌声。</p><p class="ql-block">东边日出西边雨,道是无晴却有晴。</p> 李商隐_·代赠二首-其二 <p class="ql-block">  《代赠二首·其二》</p><p class="ql-block">东南日出照高楼,楼上离人唱石州。</p><p class="ql-block">总把春山扫眉黛,不知供得几多愁?</p> 韩偓·晓日 <p class="ql-block"> 《晓日》</p><p class="ql-block">天际霞光入水中,水中天际一时红。</p><p class="ql-block">直须日观三更后,首送金乌上碧空。</p> 张蠙·登单于台 <p class="ql-block"> 《登单于台》</p><p class="ql-block">边兵春尽回,独上单于台。</p><p class="ql-block">白日地中出,黄河天外来。</p><p class="ql-block">沙翻痕似浪,风急响疑雷。</p><p class="ql-block">欲向阴关度,阴关晓不开。</p> 苏轼·南歌子-日出西山雨 <p class="ql-block">  《南歌子·日出西山雨》</p><p class="ql-block">日出西山雨,无晴又有晴。乱山深处过清明。</p><p class="ql-block">不见彩绳花板、细腰轻。尽日行桑野,无人与目成。</p><p class="ql-block">且将新句琢琼英。我是世间闲客、此闲行。</p> 王安石·登飞来峰 <p class="ql-block"> 《登飞来峰》</p><p class="ql-block">飞来山上千寻塔,闻说鸡鸣见日升。</p><p class="ql-block">不畏浮云遮望眼,自缘身在最高层。</p> 欧阳修·游太清宫出城马上口占 <p class="ql-block">《游太清宫出城马上口占》</p><p class="ql-block">拥斾pèi西城一据鞍,耕夫初识劝农官。</p><p class="ql-block">鸦鸣日出林光动,野阔风摇麦浪寒。</p><p class="ql-block">渐暖绿杨才弄色,得晴丹杏不胜繁。</p><p class="ql-block">牛羊鸡犬田家乐,终日思归盍挂冠?</p> 李清照·鹧鸪天-寒日萧萧上琐窗 <p class="ql-block">《鹧鸪天·寒日萧萧上琐窗》</p><p class="ql-block">寒日萧萧上琐窗,</p><p class="ql-block">梧桐应恨夜来霜。</p><p class="ql-block">酒阑更喜团茶苦,</p><p class="ql-block">梦断偏宜瑞脑香。</p><p class="ql-block">秋已尽,日犹长,</p><p class="ql-block">仲宣怀远更凄凉。</p><p class="ql-block">不如随分尊前醉,</p><p class="ql-block">莫负东篱菊蕊黄。</p> 杨万里·日出 <p class="ql-block"> 《日出》</p><p class="ql-block">散云作雾恰皆皆,收雾依前复作云。</p><p class="ql-block">一面红金大圆镜,尽销云雾照乾坤。</p> 苏辙·自黄州还江州 <p class="ql-block">  《自黄州还江州》</p><p class="ql-block">身浮一叶返湓pén城,凌犯风涛日夜行。</p><p class="ql-block">把酒独斟从睡重,还家渐近觉身轻。</p><p class="ql-block">岸回樊口依稀见,日出庐山紫翠横。</p><p class="ql-block">家在庾公楼下泊,舟人遥指岸如颓。</p> 晏几道·踏莎行-宿雨收尘 <p class="ql-block">  《踏莎行·宿雨收尘》</p><p class="ql-block">宿雨收尘,朝霞破。</p><p class="ql-block">风光暗许花期定。</p><p class="ql-block">玉人呵手试妆时,粉香帘幕阴阴静。</p><p class="ql-block">斜雁朱弦,孤鸾绿镜。</p><p class="ql-block">伤春误了寻芳兴。</p><p class="ql-block">去年今日杏墙西,啼莺唤得闲愁醒。</p> <p class="ql-block">  在中国,日出有着“紫气东来”“旭日东升”等吉祥含义,意味着好运和幸福的到来。日出和晨曦,是唐宋文人墨客通过自然景观抒发情感表达哲思的重要题材。这些诗句不仅展现了日出的壮丽与温柔,而且蕴藏了丰富的文化内涵和人文情感。诗人通过描绘日出的景象,表达了对自然之美的热爱与敬畏,对生命、宇宙等深刻主题的思考。</p>

日出

二首

宿雨

桃源

节选

上琐

收尘

忆江南

晨曦

天台