<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>一、五阙源起</b></p><p class="ql-block">百岁老人出句:</p><p class="ql-block">1. 门前小道人无几</p><p class="ql-block">2. 黄鹂鸣柳惊春梦</p><p class="ql-block">3. 风停日落蛙声起</p><p class="ql-block">4. 春燕双双归故里</p><p class="ql-block">5. 翠竹临风疏影动</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>二、对句成联</b></p><p class="ql-block">1. 门前小道人无几——柳下清池鸭有三</p><p class="ql-block">2. 黄鹂鸣柳惊春梦——碧水浮云入画屏</p><p class="ql-block">3. 风停日落蛙声起——月出鸟归暮色沉</p><p class="ql-block">4. 春燕双双归故里——秋虫夜夜唱离歌</p><p class="ql-block">5. 翠竹临风疏影动——红梅傲雪暗香浮</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>三、林泉四季吟·</b><b style="font-size:18px;">七律组诗</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">(一)春深</p><p class="ql-block"><b>门前小道人无几,柳下清池鸭有三。</b></p><p class="ql-block">嫩笋穿篱苔径曲,新蚕食叶竹帘酣。</p><p class="ql-block">茶烟漫引穿林蝶,墨渍轻洇浣葛衫。</p><p class="ql-block">莫道山居春事晚,薔薇压架正毿毿。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">(二)夏午</p><p class="ql-block">蕉窗昼静理冰弦,忽被鹂声破午眠。</p><p class="ql-block"><b>黄鹂鸣柳惊春梦,碧水浮云入画屏。</b></p><p class="ql-block">箬笠收时荷雨碎,菱歌起处藕风甜。</p><p class="ql-block">渔舟撑出垂杨岸,散作星波万点圆。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">(三)秋暝</p><p class="ql-block"><b>风停日落蛙声起,月出鸟归暮色沉。</b></p><p class="ql-block">墟里炊烟缠晚霁,江枫渔火熨秋心。</p><p class="ql-block">十年客路苔封展,一纸家书雁足金。</p><p class="ql-block">何处霜砧催刀尺,寒衣欲寄雾深深。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">(四)冬怀</p><p class="ql-block"><b>春燕双双归故里,秋虫夜夜唱离歌。</b></p><p class="ql-block">雪封苔井银瓶冻,冰挂檐牙玉柱峨。</p><p class="ql-block">久客方知乡味重,围炉始觉故人多。</p><p class="ql-block">何时重醉梅花下,笑折南枝寄陇坡。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">(五)咏竹</p><p class="ql-block"><b>翠竹临风疏影动,红梅傲雪暗香浮。</b></p><p class="ql-block">贞姿岂畏冰霜厉,劲节元同天地谋。</p><p class="ql-block">月下宜邀苏子杖,溪边合伴陆羽瓯。</p><p class="ql-block">七贤去后谁知己,且听沧浪万古讴。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>四、创作札记</b></p><p class="ql-block">此组《林泉四季吟》创作,始于诗友“百岁老人”所出五阙上联。对句时,我尝试以工稳平仄与相谐意境与之唱和,让每联自成小天地。</p><p class="ql-block">然而这五组对句在心底回响,似在呼唤更完整的表达。便有了七律承接念头——将每联嵌入一个独立季节场景中,让凝固的瞬间流动成时间的河。</p><p class="ql-block">创作时严守《平水韵》法度,嵌入处皆经反复吟哦,务求对句与全诗气脉贯通,浑然一体。</p><p class="ql-block">诗成之际,忽觉这五首七律不是文字游戏,而是对“百岁老人”诗心和主持人“神怡心静”的迢迢回应——在流转的平仄中,我们共同见证了汉语诗艺如何从一粒种子,生长为一片可以栖居的森林。</p><p class="ql-block"><br></p>