<p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">摄影/后期:陈家公子</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">美篇号:34181671</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">模特/妆造:功夫女孩</p> <div style="text-align: center; ">-------------------------------</div><div style="text-align: center;">宫粉枝头堆晓雪,淡扫春妆,</div><div style="text-align: center; ">凝是蕊宫,步摇轻颤曳幽芳。</div><div style="text-align: center; ">回眸浅笑东风醉,衣袂生香,</div><div style="text-align: center; ">独点韶光,此间清雅胜红妆。</div><div style="text-align: center; ">-------------------------------<br></div> <div><br></div><div> 梅花谷中,宫粉梅绽放如霞,千枝叠雪,万萼含春。轻风拂过,枝头玉瓣纷纷扬扬,宛若瑶台之上,仙娥失手打翻玉尘匣,漫空飘洒,织就一谷银纱。青衣女子徐行小径,襦裙曳地,素带轻扬,似从古卷中踏云而来,独与梅魂相契。<br></div><div><br></div> <div><br></div> <div><br></div><div> 晨光熹微,薄雾如绡,梅林浸染胭脂色。女子仰首,见瓣随风舞,或如蝶翩跹,或如絮轻旋,拂过眉梢,栖于肩头。她探手欲接,一瓣落掌,凉意沁骨,暗香透袖,恍若拈住广寒宫半缕清辉。风过处,落英簌簌,如雪如霰,覆于青石小径,似天孙巧手,碎玉成毡。她俯身细看,瓣上露珠莹然,映出云影天光,低语道:“此非花谢,是琼英辞树,赴人间诗约。”<br></div><div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> 行至谷中深处,梅影斑驳,阳光透过花隙,洒落一地碎金。女子倚梅而立,闭目聆风。梅香氤氲,似李太白“江城五月落梅花”笛韵,又似林和靖“暗香浮动月黄昏”吟哦。忽一阵风起,玉尘纷扬如雨,萦绕其身,她展袖承之,恍与梅精共舞。一瓣沾鬓,似簪星斗;数点坠裙,如缀珠玑。心随花飞,神游八极——见唐宫梅苑霓裳舞,宋阁词客墨笔题,皆化入此间香雪。<div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> 日影西斜,疏影横斜。女子轻抚梅枝,低吟浅唱,声如珠落玉盘,与风共奏一曲清雅。花瓣随风旋舞,似在回应她的歌吟,天地间,唯余梅香、风声与她的低语。<div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> 暮色渐浓,余晖熔金,梅枝镀上残霞。女子徐行出谷,回望处,落红成阵,风卷玉尘,漫空回旋似流云。她轻吟:“瑶台堕玉尘,人间留清韵。纵使春归去,此心寄寒英。”语罢,身影渐隐林深,唯余香痕满地,与风共话千年诗魄。<div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <div><br></div> <br><div style="text-align: center;">场景:广州白云山梅花谷</div><div style="text-align: center;">时间:乙巳年冬月三十(2026.1.18)</div><div style="text-align: center;"><br></div>