拙诗如溪,美吟胜涛(35)

两人有余

<p class="ql-block">  来美篇,逾六载。余笔耕不辍,凿拙诗千篇,多浅显,少精鲜。所幸得大才青睐,屡诵未厌。现分归各集,谨呈屏前,以致谢忱,以为纪念。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一,寒潮(外一首)<a href="https://www.meipian.cn/5ipimq9p?first_share_to=copy_link&share_depth=1&first_share_uid=73152739" target="_blank" style="font-size:18px; background-color:rgb(255, 255, 255);">诵读链接</a></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">诗文作者:两人有余</p><p class="ql-block">诵读老师:白雪韵春</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">把大地装入昏暗</p><p class="ql-block">将前程变为迷茫</p><p class="ql-block">让洪流滚滚成为不可阻挡</p><p class="ql-block">那尊恢宏,径自在苍穹起舞</p><p class="ql-block">静静欣赏世间万物都披上它赐予的伪装</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">当混沌占领蛮荒</p><p class="ql-block">所有的前尘往事,都变了模样</p><p class="ql-block">当风神迷失了方向</p><p class="ql-block">我在永夜,看众多的树木赤身裸体</p><p class="ql-block">将颂歌,吟唱</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px; color:rgb(22, 126, 251);">•落叶•</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">从来,不曾想过要离开家乡</p><p class="ql-block">却被风,卷入汪洋</p><p class="ql-block">从来,不曾想过身后的辉煌</p><p class="ql-block">却被贪婪的季节,浸染得遍身金黄</p><p class="ql-block">即便匍匐于斯,亦不得清爽</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">离开树梢,看世风日上</p><p class="ql-block">显然,季节轮换谁也无力阻挡</p><p class="ql-block">冬的巨轮,所向披靡,不忙不慌</p><p class="ql-block">将世间,碾为苍莾</p><p class="ql-block">唯有松柏青青,无惧地冻天寒,笑傲落英仓皇</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">二,岁月的缝隙<a href="https://www.meipian.cn/5jaz33xr?first_share_to=copy_link&share_depth=1&first_share_uid=73152739" target="_blank" style="font-size:18px; background-color:rgb(255, 255, 255);">美诵链接</a></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">诗文作者:两人有余</p><p class="ql-block">诵读老师:白雪韵春</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">我走进列车的时候,两列车厢正相互勾紧</p><p class="ql-block">要前进一起走,要歇息一块停</p><p class="ql-block">阳光来过,留下一些破碎的身影</p><p class="ql-block">把阴暗交给前天的雪,让明亮在轨枕上等待轮回</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">也许,你我之间只隔着一场迟来的雨</p><p class="ql-block">吐芽拔节,与落叶纷飞</p><p class="ql-block">都只是天地之间不厌其烦的往来游戏</p><p class="ql-block">那些生机勃勃的种子,其实一直埋藏在路基的心里</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">走出多远都无所谓</p><p class="ql-block">所有的时光之间都会有缝隙</p><p class="ql-block">那些被岁月燃起的篝火</p><p class="ql-block">正在等着我们用脚步去丈量和认领</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">昨天傍晚,我伴着年轮前行</p><p class="ql-block">一大群灰雀在树林里各自觅食共同欢庆</p><p class="ql-block">尽管枝头已经如也空空</p><p class="ql-block">地上,却总有人们意想不到的惊喜</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">我不在乎耳畔有车轮不停地滚动</p><p class="ql-block">也无法改变河边檐下那凛冽的寒冷</p><p class="ql-block">当甲壳虫爬满平安夜的大街</p><p class="ql-block">我知道,深邃的星空里,正传颂着黎明的钟声</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">三,老屋走了<a href="https://www.meipian.cn/5jfmd6se?first_share_to=copy_link&share_depth=1&first_share_uid=73152739" target="_blank" style="background-color:rgb(255, 255, 255); font-size:18px;">诵读链接</a></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="background-color:rgb(255, 255, 255); font-size:18px;">诗文作者:两人有余</span></p><p class="ql-block"><span style="background-color:rgb(255, 255, 255); font-size:18px;">诵读老师:白雪韵春</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">老屋走了,带走了我的第一声啼哭和那双小臀片</p><p class="ql-block">以及那完整的童年与少年</p><p class="ql-block">老屋走了,带走了父亲的蓑衣和汗腺</p><p class="ql-block">以及深夜里那令人窒息的鼾连绵</p><p class="ql-block">老屋走了,带走了母亲谦逊的身姿和长长的发辫</p><p class="ql-block">以及大锅灶上那香喷喷的袅袅炊烟</p><p class="ql-block">老屋中央的长方形的天井圈</p><p class="ql-block">早就化作了我走向远方的那条小舟船</p><p class="ql-block">老屋一隅的那间长巷似的小卧间</p><p class="ql-block">早已成为我遮风挡雨的斗篷一件件</p><p class="ql-block">老屋里的那些长板凳</p><p class="ql-block">载着我走啊走,走过了漫长的岁月和广阔的地与天</p><p class="ql-block">老屋走了,前堂的何家奶奶带着她的弱智孙儿</p><p class="ql-block">很多年前就去做了西天神仙</p><p class="ql-block">板壁之隔的钟姓邻家的低声细语</p><p class="ql-block">终究没能扛住“文革”中那一波又一波批斗威严</p><p class="ql-block">当我从对面居室的王婶手上接过那一千块钱</p><p class="ql-block">老屋便彻底走上百年归途,再也不见</p><p class="ql-block">老屋走了,那口天井,那些屋柱和房檐</p><p class="ql-block">一直清晰地耸立在我的心里边</p><p class="ql-block">老屋走了,那些慈祥的长者和同龄的玩伴</p><p class="ql-block">许许久久都在我的记忆中留恋</p><p class="ql-block">老屋走了,那些贫穷而又快乐的日子</p><p class="ql-block">早已成为我生命中最深沉最伤感的柔软永恒</p>